Μπαπέ – Ντεμπελέ: Δυο καλοί φίλοι στο Μουντιάλ
«Δεν έχει σημασία αυτό, σημασία έχει ότι είναι φίλος μου».
Διαβάζω διάφορα στον ξένο τύπο αυτές τις μέρες για τους Γάλλους που ενθουσιάζουν στο Μουντιάλ. Σχολιαστές, προπονητές, πρώην ποδοσφαιριστές προσπαθούν να δικαιολογήσουν την διαφορά της ομάδας του Ντιντιέ Ντεσάν από τις υπόλοιπες μιλώντας για συστήματα, διατάξεις, τρόπους κτλ. Κυρίως εντυπωσιάζει η ευκολία με την οποία ο προπονητής της Γαλλίας αποφάσισε την συνύπαρξη στην ενδεκάδα τεσσάρων επιθετικών που παρά τις αρετές τους θα μπορούσαν να στερήσουν από την Γαλλία την απαραίτητη ισοροπία: είναι ωραίο να έχεις τον Μπαπέ, τον Ντεμπελέ, τον Ολίσε, τον Ντουέ και τον Μπαρκολά αλλά δεν είναι απλό να χρησιμοποιείς τέσσερις από αυτούς τους πέντε – πρώτα από όλα γιατί όλοι θέλουν την μπάλα και μπάλα είναι μόνο μια. Πώς το κάνει αυτό ο Ντεσάν; Μην ψάχνεται τακτικά μυστικά: το βασικό στην ιστορία είναι ότι οι δυο πιο μεγάλες φίρμες, ο Μπαπέ και ο Ντεμπελέ, θέλουν να παίζουν μαζί γιατί είναι φίλοι.
Διαβάστε επίσης
Η σχέση των δυο ξεπερνά το ποδόσφαιρο: είναι φίλοι εδώ και χρόνια από τότε που ήταν 14 και 15 ετών αντίστοιχα και βρέθηκαν στις ομάδες Νέων της Γαλλίας. Ο Μπαπέ το αφηγήθηκε από μερικά χρόνια μια σκηνή ενδεικτική της σχέσης τους: «Στις 16 Ιουνίου 2018, την ημέρα του τελικού του Παγκόσμιο Κύπελλο στη Ρωσία, ήμασταν και οι δύο στην αρχική ενδεκάδα και περιμένοντας να αρχίσει το ματς με την Κροατία ήμασταν στο τούνελ της εξόδου στο γήπεδο πριν από την έναρξη, ο ένας δίπλα στον άλλον. Ηξερα ότι και οι δύο ονειρευόμασταν το Παγκόσμιο Κύπελλο από παιδιά, και εκείνη τη στιγμή που τα είχαμε καταφέρει να αγωνιστούμε στον τελικό, είπα στον Ντεμπελέ χαμογελώντας: “Κοίταξέ μας: εσύ ένα παιδί από το Εβρέ και εγώ ένας τρελός από το Μποντί παίζουμε στον τελικό του Παγκοσμίου κυπέλλου ενώ κάποτε, όταν το λέγαμε στους άλλους αυτοί γελούσαν. Ο Ντεμπελέ απάντησε: «Ορκίζομαι, ούτε εγώ ακόμα το πιστεύω».
Το ενδιαφέρον στην ιστορία είναι ότι η μεταξύ τους σχέση δεν χάλασε μολονότι πολλοί καλοθελητές έκαναν ότι μπορούσαν για να την χαλάσουν. Όταν ο Ντεμπελέ πήγε στην Παρί γράφτηκαν πολλά για την δυσκολία της συνύπαρξης με τον Μπαπέ. Όταν ο Μπαπέ έφυγε, κι ο Ντεμπελέ ανέλαβε τον ρόλο του, η Παρί κέρδισε το Τσάμπιονς λιγκ και το συμπέρασμα ότι ο Ντεμπελέ ήταν πιο χρήσιμος από τον Μπαπέ, που στο μεταξύ συνέχισε στην Ρεάλ Μαδρίτης ήταν στο στόμα όλων: εκτός από αυτό του Ντεμπελέ. «Όποιος πιστεύει ότι ανεβήκαμε επίπεδο γιατί έφυγε ο Κίλιαν είναι τρελός» είπε πέρυσι ο Ντεμπελέ στην Εκίπ μετά την κατάκτηση του Τσάμπιονς λιγκ. Παραδέχτηκε επίσης ότι σε κάθε ευκαιρία πετάγεται στη Μαδρίτη για να συμπαρασταθεί στο φίλο του. Κι ο Μπαπέ ωστόσο δεν χάνει ευκαιρία για να μιλήσει για τον Ντεμπελέ: όταν πέρυσι αυτός κέρδισε την Χρυσή Μπάλα είχε πει πως όποιος δεν καταλαβαίνει το πόσο δίκαιο είναι αυτό το βραβείο δεν καταλαβαίνει από ποδόσφαιρο.
Αυτό όμως που δείχνει το πόσο καλή είναι η σχέση είναι ο τρόπος που παίζουν για την Εθνική Γαλλίας. Ο γαλλικός τύπος ζητούσε από τον Ντεσάν να δώσει την δυνατότητα στον Ντεμπελέ να παίζει στην κορυφή της επίθεσης όπως κάνει στην Παρί. Ο Ντεσάν προτιμά σε αυτό τον ρόλο τον Μπαπέ. Οι σχολιαστές αντιτείνουν πως ο Μπαπέ μπορεί να παίξει εύκολα στα αριστερά. Ο Ντεμπελέ εμφανίστηκε πριν την έναρξη του Μουντιάλ στον Ντεσάν και του είπε πως παρόλο που είναι κουρασμένος θα παίξει στα δεξιά και ότι στην κορυφή της επίθεσης πρέπει να παίξει ο ΕμΠαπέ. Ο Ντεσάν του είπε πως αυτό θέλει κι αυτός, αν και δεν είναι βέβαιος πως σε αυτό τον ρόλο είναι καλύτερός του. «Δεν έχει σημασία αυτό, σημασία έχει ότι είναι φίλος μου» είπε ο Ντεμπελέ.
Το ποδόσφαιρο είναι πάντα ένα παιδικό παιγνίδι. Δυο παιδιά, το ένα από το Εβρέ και το άλλο από το Μποντί, παίρνουν μια μπάλα, κατεβαίνουν στο γήπεδο σαν φίλοι και παίζουν. Και με τους δυο φίλους θέλουν να παίζουν και οι υπόλοιποι…
