Είμαι με τον Καναδά…
Πότε ο χαρακτήρας του αθλητή έπαψε να είναι κριτήριο για την κλήση του στην Εθνική;
Είναι αλήθεια ότι σ’ αυτό το παγκόσμιο κύπελλο διαδραματίζονται διάφορες ιστορίες που μας θυμίζουν διαρκώς ότι τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής διοικεί ο Ντόναλντ Τραμπ και η μεγάλη παρέα του. Η ταλαιπωρία των Ιρανών, η επιστροφή ενός Σομαλού διαιτητή σπίτι του, διάφορες διαβολές κατά την διάρκεια των αγώνων, όπως παραδείγματος χάρην οι περίφημες διακοπές για να δροσιστούν οι ποδοσφαιριστές ακόμα και σε παιχνίδια που δεν κάνει ζέστη και που γίνονται βέβαια για να προστεθούν τα διαφημιστικά μπρέικ και να βγάλουν περισσότερα χρήματα τα κανάλια που μεταδίδουν τη διοργάνωση, είναι πράγματα πρωτόγνωρα όταν μιλάμε για ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου.
Υπάρχουν ωστόσο και κάποια πράγματα που διαδραματίζονται στον Καναδά και τα οποία μου έκαναν μεγάλη εντύπωση διότι τον Καναδά δεν τον διοικεί ο Τραμπ (που ήθελε να τον προσαρτήσει…) και είναι μια χώρα που δεν έχει σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική όπως οι ΗΠΑ. Έχει όμως τους δικούς του νόμους και κανόνες και απαιτεί από την FIFA και το παγκόσμιο τσίρκο του ποδοσφαίρου που αυτή αντιπροσωπεύει να τους σέβεται. Ένας τέτοιος κανόνας έχει να κάνει με το γεγονός ότι απαγορεύεται να μπουν στον Καναδά πολίτες άλλων χωρών που έχουν ανοιχτές δικαστικές διαμάχες στη χώρα τους ή στη χώρα στην οποία εργάζονται. Εξαιρέσεις υπάρχουν αλλά αφορούν μόνο και αποκλειστικά όσους διώκονται πολιτικά στην χώρα από την οποία κατάγονται για τις ιδέες τους: με αυτούς ο Καναδάς είναι ανεκτικός – όχι με άλλους.
Διαβάστε επίσης
Τι προκάλεσε αυτός ο καναδικός νόμος; Απαγορεύσεις εισόδου στη χώρα για τρεις ποδοσφαιριστές τους οποίους ο Καναδάς ενημέρωσε πως δεν θα εξασφαλίσουν βίζα. Ο ένας είναι ο Αλι Γουαχί της Ακτής Ελεφαντοστού. Ο 23χρονος επιθετικός αποκλείστηκε από την αποστολή της Ακτής Ελεφαντοστού καθώς του αρνήθηκε η είσοδος στον Καναδά διότι λίγους μήνες πριν είχε εμπλοκή σε σκάνδαλο παράνομου στοιχηματισμού και είχε συλληφθεί. Ο δεύτερος είναι ο Γκανέζος Τόμας Πάρτεϊ. Ο διεθνής μέσος της Γκάνας ειδοποιήθηκε ότι δεν μπορεί να ταξιδέψει για το ματς της ομάδας του στο Τορόντο, καθώς η καναδική κυβέρνηση απέρριψε την αίτηση χορήγησης βίζας του καθώς εμπλέκεται σε σοβαρό επεισόδιο οικογενειακής βίας. Ο τρίτος είναι ο Χακίμι του Μαρόκο. Το Μαρόκο δεν θα αγωνιζόταν στον Καναδά στην φάση των ομίλων. Η καναδική κυβέρνηση ωστόσο ενημέρωσε τις αρχές του Μαρόκου πως αν τύχει και το Μαρόκο βρεθεί στον Καναδά ο παίκτης δεν θα πάρει βίζα.
Οι αποφάσεις αυτές προκάλεσαν ένα ψιλοχαμό. Η FIFA κατηγορήθηκε ότι δεν έκανε κάτι για να προστατεύσει τις ομάδες, επομένως έβγαλε ανακοίνωση εξηγώντας ότι δεν εμπλέκεται στις αποφάσεις των χωρών για την έκδοση βίζας. Ο Καναδάς κατηγορήθηκε επίσης για υπερβολική ευαισθησία: στο φινάλε για ποδοσφαιριστές μιλάμε κι όχι για κάποιους που θέλουν να μπουν στη χώρα να γλυτώσουν.
Ξέρετε τι βρήκα παράξενο; Πως όλοι αυτοί που ανέδειξαν τις ιστορίες αυτές θεωρούν τελείως φυσιολογικό να είναι διεθνείς ποδοσφαιριστές (δηλαδή να φοράνε φανέλες με εθνόσημο) παίκτες που κατηγορούνται ότι έχουν στήσει παιγνίδια, ότι δέρνουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους και ότι έχουν βιάσει κοπέλες! Είμαι ο τελευταίος ηθικολόγος της γης, αλλά αναρωτιέμαι από πότε ο χαρακτήρας του αθλητή έπαψε να είναι κριτήριο για την κλήση του στην Εθνική.
Πείτε ό,τι θέλετε. Αλλά είμαι με τον Καναδά…
Διαβάστε επίσης
