7 συμβουλές ζωής για την κόρη μου
Όποια δυσκολία και ν’αντιμετωπίσεις, να μην λυγίσεις και να ξέρεις ότι στο βάθος υπάρχει φως...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
* Aπαγορεύεται αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρος αυτού, από άλλο site / blog.
Πριν από χρόνια, διάβασα ένα εκπληκτικό ποίημα του μεγάλου Γιάννη Ρίτσου, που έγραψε για την κόρη του Έρη.
Οι στίχοι αυτοί αποτελούν την πρώτη ενότητα της Συλλογής του Γιάννη Ρίτσου “Πρωινό άστρο”. Γράφτηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1955 με υπότιτλο “Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών” . Σε καμία περίπτωση δεν είναι τυχαίος, αφού σε ολόκληρο το ποίημα απαντούν συνεχώς υποκοριστικά, τα οποία καθιστούν πραγματικά απέραντη αυτή την απίστευτη τρυφερότητα της σύνθεσης. (Κοριτσάκι, φαναράκια, περιβολάκι, σταυρουλάκι, πεδιλάκια, μητερούλα, λοφίσκοι).
Γραμμένο με τον πιο τρυφερό τρόπο, περνά μια ολόκληρη ιδεολογία για έναν άνθρωπο που αντικρίζει για πρώτη φορά τον κόσμο. Έναν κόσμο που έβλεπε εκείνος μέσα από τα μάτια ενός πατέρα που τον έχει συνεπάρει ο ερχομός του παιδιού του, όπως άλλωστε και κάθε παιδιού. Ωστόσο, το υπέροχο αυτό ποίημα δε σταματά στη σχέση του πατέρα προς την κόρη του. Τα νοήματά του είναι βαθιά…και προχωρούν ακόμα παραπέρα…
Ένα ποίημα όλο τρυφερότητα…
“Δύσκολα είναι κοριτσάκι στην αρχή… Γιατί δεν είναι κοριτσάκι να μάθεις μόνο εκείνο που είσαι, εκείνο που έχεις γίνει, είναι να γίνεις ό,τι ζητάει η ευτυχία του κόσμου…”
Κάθε φορά που τυχαίνει να διαβάσω αυτό το ποίημα, πολλές σκέψεις “χορεύουν” στο μυαλό μου… Είναι αλήθεια ότι η ζωή δεν είναι ρόδινη. Ο χαμός του πατέρα μου στην παιδική μου ηλικία, δημιούργησε “πληγή” που μπορεί να “επουλώθηκε”, το σημάδι της όμως, δεν έφυγε ποτέ… Παραμένει εκεί και κάποιες φορές πονάει…
Με ένα μαγικό τρόπο, όμως, ήταν και είναι πάντα εδώ… Δίνοντάς μου ελπίδα και κουράγιο να αντιμετωπίσω τις διάφορες δυσκολίες που συναντώ στο δρόμο μου – και δεν ήταν και λίγες τα τελευταία χρόνια… Ξέρω καλά όμως, πως ό,τι και ν’αντιμετωπίζουμε, στο βάθος, υπάρχει φως…
Με αφορμή τα γενέθλια της κόρης μου, θέλησα να γράψω για εκείνη κάποιες ευχές- συμβουλές που εύχομαι να ακολουθήσει… Ακόμη είναι μικρή για να καταλάβει… Σε λίγα χρόνια όμως, θα της πω τα εξής:
1.Να αγαπάς τον εαυτό σου, να έχεις αγάπη μέσα σου και να μην επιτρέψεις σε κανέναν να αλλάξει τα όμορφα συναισθήματα που έχεις στην ψυχή σου.
2.Να σπουδάσεις, να ταξιδέψεις, να μάθεις όσα πιο πολλά μπορείς! Μη σταματήσεις ποτέ να διαβάζεις και να γράφεις…Ό,τι και να συμβεί, τις γνώσεις που έχεις στο μυαλό σου δε θα τις χάσεις ποτέ!
3.Να κρατάς δίπλα σου ανθρώπους που θα χαρούν με τη χαρά σου και θα λυπηθούν με τη λύπη σου… Κι ας είναι λίγοι… Κι εσύ, να ανταποκριθείς στην αγάπη τους…
4.Μην επιτρέψεις σε κανέναν να προσβάλει ή υποτιμήσει εσένα και τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Αν κάποιος τολμήσει να το κάνει, διέγραψέ τον από τη ζωή σου.
5.Όποια δυσκολία και ν’αντιμετωπίσεις, να μην λυγίσεις και να ξέρεις ότι στο βάθος υπάρχει φως…
6.Να μάθεις να λες “όχι” αν κάτι δεν σε ευχαριστεί, χωρίς ενοχές και χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις…
7. Carpe diem – η πιο διάσημη λατινική φράση από το ποίημα του Οράτιου- “Άδραξε τη μέρα”…
Κοριτσάκι μου – Γιάννης Ρίτσος
Κοριτσάκι μου,
μὲς στὸ βουβὸ πηγάδι τοῦ φεγγαριοῦ
σοῦ ῾πέσε ἀπόψε τὸ πρῶτο δαχτυλίδι σου.
Δὲν πειράζει.
Ἀργότερα θὰ φτιάξεις ἄλλο
νὰ παντρευτεῖς τὸν κόσμο μὲς στὸν ἥλιο.
Γιατὶ δὲν εἶναι κοριτσάκι
νὰ μάθεις μόνο ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει,
εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου.
Ἄλλη χαρὰ
δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις
Νὰ τὸ θυμᾶσαι κοριτσάκι.
Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν τὸν ὕπνο σου.
Θέλω νὰ σοῦ φέρω ἕνα περιβολάκι
ζωγραφισμένο μὲ λουλουδόσκονη
πάνω στὸ φτερὸ μιᾶς πεταλούδας
νὰ σεργιανάει τὸ γαλανὸ ὄνειρό σου.
Θέλω νὰ σοῦ φέρω
ἕνα σταυρουλάκι αὐγινὸ φῶς
δυὸ ἀχτίνες σταυρωτὲς ἀπὸ τοὺς στίχους μου
νὰ σοῦ ξορκίζουν τὸ κακὸ
νὰ σοῦ φωτᾶνε μὴ σκοντάψεις.
Πρωινό άστρο
Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν στὸν ὕπνο σου.
Κοιμήσου κοριτσάκι.
Εἶναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πρέπει νὰ μεγαλώσεις.
Εἶναι μακρὺς
μακρὺς
μακρὺς ὁ δρόμος.
Τὸ παιδί μου κοιμήθηκε
κι ἐγὼ τραγουδάω…
Δύσκολα εἶναι, κοριτσάκι,
στὴν ἀρχή.
Τί νὰ πεῖς, δὲν ξέρεις.
Δύσκολα εἶναι στὴν ἀρχή.
Γιατὶ δὲν εἶναι, κοριτσάκι,
νὰ μάθεις μόνο
ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει.
Εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,
εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.
Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.
Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.
