Οι Δίκες που Άλλαξαν την Ελλάδα: Η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη
Στο νέο επεισόδιο της σειράς podcast «Οι Δίκες που Άλλαξαν την Ελλάδα», μπαίνει στο επίκεντρο η δίκη Μπελογιάννη.
Στις 19 Οκτωβρίου 1951, στις 5 το απόγευμα, ξεκίνησε μια δίκη που έμελλε να κερδίσει τη δική της θέση στην ιστορία της χώρας μας. Ο Νίκος Μπελογιάννης μαζί με 93 ακόμη κατηγορούνταν για ανασυγκρότηση του εκτός νόμου Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Η Ελλάδα, προσπαθεί από τη μία να επουλώσει τις πληγές του εμφυλίου, αλλά από την άλλη, συνεχίζει να τιμωρεί παραδειγματικά -ακόμη και με ελλιπή στοιχεία τους ηττημένους. Η δίκη εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα ρεσιτάλ… πατριδοκαπηλίας, από τη μία πλευρά, πολιτικής φιλοσοφίας από την άλλη, καθώς ο Νίκος Μπελογιάννης στήριξε την υπεράσπισή του στον ηρωισμό που επέδειξαν οι κομμουνιστές εναντίον των Ναζί. Για εκείνον, έτσι μετριέται η αγάπη για την πατρίδα.
Και ενώ όλοι θεωρούσαν πως ο πρωθυπουργός Πλαστήρας θα ήταν ο «από μηχανής Θεός» των αρχαίων τραγωδιών δίνοντας μια συναινετική λύση, έρχεται ένα γύρισμα της τύχης, και ο Μπελογιάννης βρίσκεται ξανά κατηγορούμενος, αυτή τη φορά με την κατηγορία της Κατασκοπείας.
Η κατηγορία αυτή βασίστηκε κυρίως στην ανεύρεση ασυρμάτων, οι οποίοι, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, χρησιμοποιούνταν για την επικοινωνία με την ηγεσία του ΚΚΕ στο εξωτερικό. Υπήρχαν και κάποια σήματα που είχαν διασωθεί, των οποίων η γνησιότητα τέθηκε εν αμφιβόλω από την υπεράσπισή. Ο Μπελογιάννης υπερασπίστηκε τις πράξεις του, τονίζοντας πως ήταν απόρροια της πολιτικής του δράσης, αρνούμενος την κατηγορία της κατασκοπείας. Πώς ένας άνθρωπος που έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία της πατρίδας του, θα επέλεγε να την «πουλήσει» σε μια άλλη χώρα;
Πολλές διεθνείς προσωπικότητες, όπως ο Πάμπλο Πικάσο (το σκίτσο του οποίου, Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο, είναι αφιερωμένο στον Μπελογιάννη), ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Ζαν Κοκτό, ο Ζαν Πολ Σαρτρ, ο Πολ Ελιάρ απευθύνουν έκκληση για την αναστολή της θανατικής ποινής που επιβάλλεται στον Μπελογιάννη, αλλά και στους τρεις συγκατηγορούμενούς του, τους Ηλία Αργυριάδη, Νίκο Καλούμενο και Δημήτρη Μπάτση. Η σύντροφος του Μπελογιάννη, Έλλη Παππά, γλιτώνει καθώς τον Αύγουστο του 1951 γεννάει στη φυλακή τον γιο τους, που αργότερα πήρε το όνομα Νίκος.
Ακόμη και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων τοποθετήθηκε, αναφέροντας πως το ήθος του Μπελογιάννη τον συγκλόνισε, χαρακτηρίζοντας το ανώτερο και από εκείνο των πρωτοχριστιανών. Και αυτό γιατί ο Μπελογιάννης, ως άθρησκος, δεν πίστευε στη μέλλουσα ζωή, στην οποία θα είχε αποζημιωθεί για τη θυσία του.
Οι φωνές αυτές δεν εισακούονται. Έτσι, την Κυριακή 30 Μαρτίου 1952, οι τέσσερις άνδρες μεταφέρονται στο στρατόπεδο στο Γουδή και στις 4:12 τα ξημερώματα εκτελούνται δια τουφεκισμού. Οι συγκρατούμενοί του δεν κατάλαβαν γιατί οι δεσμοφύλακες τους επισκέφτηκαν μέσα στη νύχτα, καθώς Κυριακή, και μάλιστα μέσα στη νύχτα, εκτελέσεις δεν γίνονται. Ήταν ο Μπελογιάννης που ψέλλισε «Πάμε για καθαρό αέρα, ε;».
Δείτε το νέο επεισόδιο του vidcast «Οι δίκες που άλλαξαν την Ελλάδα»
