«Θα πήγαινα να πολεμήσω»: Ο Θάνος Πλεύρης απ’ τον πόλεμο στο Ιράν και το μεταναστευτικό μέχρι τη στιγμή που του άλλαξε τη ζωή

Σε μια συγκυρία όπου η γεωπολιτική ένταση επανακαθορίζει ισορροπίες και το μεταναστευτικό επανέρχεται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ατζέντας, ο Θάνος Πλεύρης καλείται να διαχειριστεί ένα από τα πιο σύνθετα και κρίσιμα χαρτοφυλάκια της κυβέρνησης. Με λόγο άμεσο και χωρίς περιστροφές, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου τοποθετείται για όλα όσα απασχολούν — από τον πόλεμο στο Ιράν και τις πιθανές συνέπειές του μέχρι τις μεταναστευτικές ροές, το δημογραφικό πρόβλημα και τις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας.

Την ίδια στιγμή, δεν αποφεύγει τις προσωπικές αναφορές. Μιλά για την οικογένεια, για την εμπειρία που τον ανάγκασε να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του, αλλά και για τις αξίες που τον καθορίζουν — δίνοντας στη συνέντευξη έναν τόνο πιο ανθρώπινο, πέρα από τον στενό πολιτικό λόγο.

Δείτε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη με τον Θάνο Πλεύρη

Γεωπολιτική αστάθεια και το ενδεχόμενο παρατεταμένης κρίσης

Η συζήτηση ξεκινά με το βλέμμα στραμμένο στη διεθνή σκηνή και ειδικά στον πόλεμο στο Ιράν, μια εξέλιξη που μπορεί να επηρεάσει άμεσα και την Ελλάδα.

«Προσπαθούμε να προετοιμαζόμαστε και για τις χειρότερες συνέπειες, δηλαδή και για το ενδεχόμενο αυτός ο πόλεμος να κρατήσει περισσότερο από ότι φανταζόμαστε και άρα να είμαστε προετοιμασμένοι σε όλα τα επίπεδα».

«Έχεις να κάνεις με μια πολύ μεγάλη δύναμη, το Ιράν. Δεν έχεις να κάνεις με μία απλά περιφερειακή δύναμη. Η εκτίμησή μου είναι ότι η βούληση από την πλευρά των ΗΠΑ είναι να ολοκληρωθεί γρήγορα η διαδικασία αλλά δεν ξέρω αν αρκεί πια μόνο η βούληση κι εμείς πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και για κάτι που μπορεί να διαρκέσει περισσότερο. Το λέω αυτό χωρίς να θέλω να είμαι απαισιόδοξος: και σήμερα να τέλειωνε ο πόλεμος υπάρχουν συνέπειες τις οποίες θα τις δούμε για αρκετό καιρό. Δεν είναι κάτι που απλά έγινε».

«Αν το ζητούσε η πατρίδα, θα ήθελα να πάω να πολεμήσω»

Σε μια πιο προσωπική στιγμή της συνέντευξης, ο ίδιος απαντά στο ενδεχόμενο στρατιωτικής εμπλοκής της Ελλάδας, με λόγο που συνδυάζει εμπειρία και συναίσθημα:

«Η ηλικία μου δεν ξέρω αν το δικαιολογεί, αλλά οφείλω να σας πω κάτι. Ο καθένας ακολουθεί την πορεία του. Όταν ήρθε η ώρα να υπηρετήσω την στρατιωτική μου θητεία, επέλεξα να την υπηρετήσω στις στρατιωτικές δυνάμεις, επέλεξα να είμαι πεζοναύτης και λοχίας εν συνεχεία πεζοναυτών και καταδρομέων. Άρα η επιλογή μου ήταν να βρεθώ σε ένα σώμα το οποίο προφανέστατα άμα ζητούσε η πατρίδα θα ήθελα να πάω να πολεμήσω. Τώρα μακάρι να μπορούσα αν χρειαστεί. Αλλά θα ήμουν πολύ περήφανος, λόγου χάρη για τον γιο μου, που είναι στα δώδεκα έτη αν χρειαστεί στην πορεία- μακάρι να μην χρειαστεί- προφανώς θα έπρεπε να πάει να πολεμήσει για την πατρίδα του».

Μεταναστευτικό: ανάμεσα σε ελέγχους και αβεβαιότητα

Το μεταναστευτικό παραμένει στο επίκεντρο, με τον υπουργό να επισημαίνει ότι, παρά τη μείωση των ροών σε ορισμένα μέτωπα, οι κίνδυνοι δεν έχουν εκλείψει.

«Μέχρι στιγμής που μιλάμε δεν υπάρχει κινητικότητα μεταναστευτικών ροών. Υπάρχουν εσωτερικές μετακινήσεις στο Λίβανο και στο Ιράν αλλά δεν υπάρχουν εξωτερικές. Αυτό είναι λογικό γιατί όταν είναι σε έξαρση ένας πόλεμος δεν έχεις τότε τις μεταναστευτικές ροές. Τις συνέπειες τις βλέπεις άμα παρατείνεται το γεγονός, για πέντε – έξι – επτά μήνες· τότε θα έχουμε και μεταναστευτικές ροές. Άμα λήξει τώρα πιστεύουμε ότι δεν θα υπάρξει μεταναστευτική κινητικότητα. Σε κάθε περίπτωση εμείς έχουμε μια πλήρη προετοιμασία όπως και των εξωτερικών μας συνόρων».

Για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Πολλές από αυτές τις περιπτώσεις δεν θα φτάσουν στο δικαστήριο

«Οι 11 υποθέσεις κατά τη δική μου εκτίμηση και μιλώ ως νομικός, είναι υποθέσεις που δεν είναι δεμένες. Είναι υποθέσεις που μπερδεύουμε την παρέμβαση ενός βουλευτή προς έναν πρόεδρο του οργανισμού ο οποίος βουλευτής έχει ένα αίτημα, διαβιβάζει το αίτημα και τελειώνει εκεί η δουλειά του. Ο βουλευτής προφανώς θα διαβιβάσει αιτήματα, κατά την άποψή μου λοιπόν, και με απόλυτο σεβασμό στις διαδικασίες, το να ζητάς άρση ασυλίας δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι κατηγορούμενος και μάλιστα οι ίδιοι ήρθαν και επέλεξαν και ζήτησαν να αρθεί η ασυλία τους. Πιστεύω ότι πολλές από αυτές τις περιπτώσεις θα είναι περιπτώσεις που δεν θα φτάσουν στο δικαστήριο».

“Μεγάλο πρόβλημα για την Ελλάδα το δημογραφικό”

«Αυτό που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η Ελλάδα είναι το δημογραφικό. Όταν τελευταία χρόνια μιλάμε για διπλάσιους θανάτους από γεννήσεις, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό θα πρέπει να είναι ένα καμπανάκι και να είναι η κόκκινη γραμμή άμυνάς μας να κάνουμε όλες τις πολιτικές προκειμένου να αναστρέψουμε όλους τους δείκτες. Θεωρώ ότι μεγάλη πρόκληση θα είναι αυτό» είπε ανάμεσα σε άλλα ο υπουργός.

“Δεν νομίζω να μπορέσουν να είναι εναλλακτικές προτάσεις των Τσίπρα και Καρυστιανού”

Για το πολιτικό τοπίο με την προαναγγελία του Τσίπρα- Καρυστιανού με τη δημιουργία πολιτικών κομμάτων ανάμεσα σε άλλα ανάφερε ότι:  «Πρέπει κάποια στιγμή να ανασυσταθεί και η κεντροαριστερά που μέχρι στιγμής δεν έχει δείξει να το καταφέρνει. Θεωρώ ότι και αυτές οι προσπάθειες σε κατακερματισμό θα οδηγήσουν παρά σε ξεκαθάρισμα του τοπίου. Πρέπει η σοσιαλδημοκρατία να μπορεί να παρουσιάσει μια εναλλακτική πρόταση γιατί η ισορροπία μιας χώρας είναι, όχι να έχεις ένα κόμμα».

Η προσωπική ζωή

«Ό,τι πίεση και να έχεις να βρίσκεις προσωπικό χρόνο- αναθεώρηση ζωής μετά από σοβαρό πρόβλημα υγείας που πέρασα»

Μίλησε για την καθημερινότητά του και είπε ότι πέρα από τις απαιτήσεις της υπουργικής του θέσης, του αρέσει το βράδυ να ηρεμεί βγαίνοντας με τη σύζυγό του – ακόμα και καθημερινές-. Η απόλαυσή του είναι να κάθεται μαζί της να συζητήσει μαζί της. «Ό,τι πίεση και να έχεις βρίσκεις προσωπικό χρόνο. Αυτό σε μεγάλο βαθμό ήταν αναθεώρηση ζωής μου όταν πέρασα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που κινδύνευσε η ζωή μου από τότε αποφάσισα ότι θα αγχωνόμαστε- προφανώς άνθρωποι είμαστε- τα νεύρα μας δεν είναι από σύρμα-. Θα αγχωνόμαστε, θα πιεζόμαστε, αλλά θα πρέπει όλα να τα οριοθετούμε κατά τέτοιο τρόπο που να μπορούμε να κάνουμε πράγματα και για την οικογένειά μας και για τους εαυτούς μας. Δεν έχει κανένα νόημα να είσαι επιτυχημένος επαγγελματίας και να είσαι αποτυχημένος στη σχέση που μπορεί να έχεις με την οικογένειά σου ή με τον ίδιο σου τον εαυτό».

«Ο δρόμος για την επιτυχία είναι σπαρμένος από αποτυχίες»

Αναφέρθηκε για τη σχέση του με τον πατέρα του ότι παρά την πολιτική απόσταση είναι ένας άνθρωπος που ποτέ δεν προσπάθησε να του επιβάλει κάτι και έτσι διατηρούν πολύ καλή σχέση. Η καλλιέργεια που πήρε από το σπίτι του διαμόρφωσε όπως είπε χαρακτηριστικά την προσωπικότητά του, απλώς ο ίδιος έκανε τις επιλογές του και κρατά τη συμβουλή του πατέρα του ότι «Ο δρόμος για την επιτυχία είναι σπαρμένος από αποτυχίες»

Σε προσωπικό επίπεδο, η επιλογή μου θα ήταν να ήμουν κοντά σχετικά σε ηλικία

Για τη διαφορά ηλικίας θεωρεί ότι πρέπει να το δει κανείς περιπτωσιολογικά. “Έχω δει περιπτώσεις ανθρώπων με μεγάλη διαφορά ηλικίας και με μια τρομακτική χημεία και με πολύ ωραία οικογένεια. Έχω δει και περιπτώσεις μεγάλης διαφοράς ατόμων που μετά έρχεται μια χαοτική αντίληψη. Εγώ σε προσωπικό επίπεδο, που κανείς δεν μπορεί να πει τι θέλει και όχι, η επιλογή  μου θα ήταν να ήμουν κοντά σχετικά σε ηλικία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν το κρίνω αρνητικά το άλλο.” είπε ανάμεσα σε άλλα.

Χέρι που σηκώνεται δεν κατεβαίνει

Στο ερώτημα αν τον έχει χτυπήσει ποτέ γυναίκα- με αφορμή την περίπτωση το περίφημο χαστούκι που έδωσε η Μπριζίτ Μακρόν στον σύζυγό της-, είπε ότι ούτε τον έχει χτυπήσει ούτε έχει χτυπήσει και ότι αν του συνέβαινε δεν θα μπορούσε κανείς να αντιδράσει σε τέτοια περίπτωση. «Είναι το απόλυτο στοιχείο σεβασμού μεταξύ του ζευγαριού να μην υπάρχει λεκτική βία και βία προσβολής και σωματική βία. Σίγουρα εντάσεις μπορεί να υπάρχουν, αλλά είμαι της άποψης -και αυτό θα το έλεγα και στην κόρη μου και στην αδελφή μου-, χέρι που σηκώνεται δεν κατεβαίνει. Άντρας που χτυπάει θα ξαναχτυπήσει».

Ποια είναι η τέλεια ευτυχία για τον Θάνο Πλεύρη, αν γυρνούσε με μια μαγική χρονοκάψουλα σε μια στιγμή της ζωής του, ποια θα επέλεγε και γιατί, ποιοι είναι οι ήρωές του στην πραγματική ζωή, ποια χαρακτηριστικά αντιπαθεί στους άλλους και ποια εκτιμά;

Ανάμεσα σε αριθμούς, πολιτικές αποφάσεις και διεθνείς εξελίξεις, η συνέντευξη του Θάνου Πλεύρη δεν περιορίζεται σε έναν τυπικό πολιτικό λόγο. Αντίθετα, αποτυπώνει την προσπάθεια ενός πολιτικού να ισορροπήσει ανάμεσα στην ευθύνη της διαχείρισης κρίσεων και στην ανάγκη να διατηρήσει μια προσωπική πυξίδα.

Σε μια εποχή όπου όλα αλλάζουν γρήγορα, ίσως αυτό που μένει τελικά δεν είναι μόνο οι πολιτικές απαντήσεις,  αλλά και οι προσωπικές.