ΝΔ – ΠΑΣΟΚ: Η απόσταση μεταξύ τους μεγαλώνει συνεχώς, με επιθυμία και των δύο κομμάτων, πλέον

Ο δημοκρατικός κόσμος της χώρας, σε αντιδιαστολή με πιο ριζοσπαστικές, πιο ακραίες προσεγγίσεις στην παρούσα κατάσταση της πολιτικής στην Ελλάδα και στον κόσμο, μοιάζει σήμερα να εκφράζεται μόνο από δύο κόμματα: την κυβερνητική ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, και το ΠΑΣΟΚ.

Και τα δύο κόμματα στήριξαν παραδοσιακά την προηγούμενη δεκαετία τον Ευρωπαικό προσανατολισμό της χώρας, πήραν δύσκολες αποφάσεις για να μηδενίσουν τα ελλείματα του κρατικού προϋπολογισμού, και βάδισαν αταλάντευτα μια διαδρομή που ομνύει στις δυτικές συμμαχίες, και τον δημοκρατικό χαρακτήρα της Ελλάδας, σε εποχές που δεν ήταν καθόλου αυτονόητος, και με τον λαϊκισμό από τα δεξιά και τα αριστερά να επελαύνει μέχρι την ενθρόνιση στην εξουσία του μορφώματος Συριζανέλ, και το δημοψήφισμα του 2015, και όσα ακολούθησαν.

Τα δύο κόμματα κυριολεκτικά συμβάδισαν σε κομβικές επιλογές της χώρας μας, κράτησαν χαρακτήρα ενώ όλα ήταν απέναντι τους, και πλήρωσαν μεγάλο τίμημα για μια σειρά επιλογές που ήταν επιβεβλημένο να γίνουν, και αρκετά χρόνια μετά, σε μια νέα πραγματικότητα, σε κυριολεκτικά μια εντελώς άλλη συγκυρία για τον πλανήτη, και τον ρόλο της Ελλάδας στο διεθνές γίγνεσθαι, τα δύο κόμματα βρίσκονται ξανά ζωντανά, με διευρυμένα συνολικά δημοσκοπικά ποσοστά, και με έναν συνεχώς διευρυμένο ακροατήριο, και μια αυξανόμενης σημασίας συμμετοχή στα δημόσια πράγματα.

Η εκλογή στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, μοιάζει να ήταν μια λογική συνέχεια για την αν όχι συμπόρευση, αλλά σύμπνοια των δύο παραδοσιακών κομμάτων σε μια κοινή διαδρομή αμοιβαίων αξιών, ίδιων θεάσεων, προσανατολισμών σχετικά με την οικονομία, και στοχεύσεων στα διεθνή μέτωπα, και όλα μέχρι πριν λίγο καιρό έδειχναν ότι το παλαιό σταθερό δίπολο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στα πράγματα θα συνέχιζε να πορεύεται με αφανείς, ή έστω ιδεολογικούς δεσμούς, για τα σημαντικά θέματα της χώρας, και θα συγκροτούσε εντός αδρών γραμμών έναν άξονα απέναντι στον λαϊκισμό, της φτηνές ρητορείες, τις μαγικές λύσεις και όσα συγκρότησαν σε προηγούμενα χρόνια την επέλαση του εθνολαϊκισμού σε πολλές δυτικές χώρες, και ανάδειξαν στην εξουσία τον Σύριζα και τους ΑΝΕΛ στην Ελλάδα.

Ταυτόχρονα, πολλοί θεωρούσαν ότι αυτά θα σήμαιναν μια δυνητική συγκυβέρνηση από τα δύο κόμματα, αν οι καταστάσεις μετά από συνεχόμενες εκλογές το απαιτούσαν.

Οι τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ, και μια σειρά από θρυλούμενες στοχεύσεις κύκλων, αλλά και των ίδιων των κομμάτων, μοιάζουν να διαρρηγνύουν πλέον αυτή την χαλαρή συμπόρευση και στην κυριολεξία να μετατοπίζουν το ΠΑΣΟΚ όσο μακρύτερα από την ΝΔ γίνεται, αν όχι κοντά στα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα.

Η πρόσφατη αναφορά του Πρωθυπουργού για την υποθετική περίπτωση μιας κυβέρνησης απλής αναλογικής χωρίς το πρώτο κόμμα ως τερατογένεσης, και η αναφορά του Νίκου Ανδρουλάκη σε τερατογενέσεις όπως η αποστασία του 65, καθώς και ένα πλήθος αναφορών κυρίως από ανεπίσημα χείλη σε διάφορα επίπεδα στο ΠΑΣΟΚ αλλά και τον Σύριζα, δείχνουν πλέον ότι είναι αρκετά πιθανό να υπάρχει όντως μια στόχευση συμπόρευσης των δύο κομμάτων για σχηματισμό κυβέρνησης μαζί με μικρά αριστερά κόμματα στις πρώτες εκλογές που θα γίνουν, με το σύστημα της απλής αναλογικής.

Και αυτή η πιθανότητα από μόνη της, μοιάζει να ωθεί αμφότερα τα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να απομακρύνονται το ένα από το άλλο.

Η δε ΝΔ συνειδητοποιεί ότι πρέπει να τονίσει τον κίνδυνο μιας επαναφοράς του Σύριζα στην εξουσία μέσω και του ΠΑΣΟΚ και να διεμβολίσει εκλογικά το ΠΑΣΟΚ σε κομματία δυνητικών ψηφοφόρων που θεωρούν οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση με συμμετοχή του Σύριζα καταστροφικό ενδεχόμενο με στόχο την αυτοδυναμία στις δεύτερες εκλογές, και το μεν ΠΑΣΟΚ συνειδητοποιεί ότι έχει πολύ καλύτερες εκλογικές πιθανότητες ως εν δυνάμει κυβερνητικό κόμμα, άρα μοιάζει να υιοθετεί όλο και πιο σκληρές γραμμές αντιπολίτευσης.

Κανείς δεν ξέρει καν αν η λεγόμενη “τερατογένεση” μιας κυβέρνησης Σύριζα-ΠΑΣΟΚ-ΜΕΡΑ25 και με την ανοχή του ΚΚΕ είναι καν πιθανή. Το σίγουρο είναι ότι με τα σημερινα δημοσκοπικά τους ποσοστά τα 4 κόμματα απέχουν πολύ από το απαιτούμενο ποσοστό, ενώ η είσοδος του ΜΕΡΑ25 στην βουλή είναι πολύ αβέβαια, και η ανοχή του ΚΚΕ τελείως υποθετική.

Το σίγουρο όμως είναι ότι μοιάζει ως βέλτιστη πρακτική και για την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ σήμερα να είναι η πολιτική μεγέθυνση της πιθανότητας αυτού του σεναρίου ως μοχλό να κερδίσουν ψηφοφόρους αμφότεροι. 

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μένει κάτι άλλο, παρά να μεγαλώνει σταδιακά όλο και πιο πολύ η απόσταση των δύο άλλοτε κοντινών κομμάτων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με ευθύνη, πλέον, και επιθυμία, και των δύο κομμάτων.