ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ: Απαιτείται σοβαρότερη προσπάθεια, για να διεκδικήσει τον πολιτικό ρόλο που επιθυμεί

Ο τελευταίος χρόνος για τους ανθρώπους στο ΚΙΝΑΛ μοιάζει να είναι μαζί κατακλυσμιαίος, πυκνός, και γεμάτος ελπίδες, μετά από χρόνια στασιμότητας, και μιας ουσιαστικής παγίωσης του κόμματος σε δεύτερο, λιγότερο κεντρικό ρόλο, από αυτόν που σχεδόν όλοι κρίνουν ότι του αναλογεί ιστορικά.

Το κόμμα στα χέρια της Φώφης Γεννηματά έμοιαζε να είχε παγιωθεί χωρίς ελπίδα ανόδου σε ποσοστά της τάξης του 7-8% και τίποτα δεν έδειχνε σε εκείνη την συγκυρία να μπορούσε να ανατρέψει τις ισορροπίες για το συμπαθές κόμμα.

Το μοιραίο, το απρόβλεπτο, και το τραγικό, έδειξαν να αλλάζουν τα πράγματα για το άλλοτε κυβερνητικό κόμμα, και ο τραγικός, συγκινητικός χαμός της Φώφης Γεννηματά, ήταν σαν να έδειξε με όσα σηματοδότησε, σε πλήθος κόσμου, ότι στο ΠΑΣΟΚ και τον ευρύτερο χώρο που ενέπνεε για δεκαετίες υπάρχουν ταυτίσεις, μνήμες, και πολιτικό υλικό που μπορεί να εμπνεύσει και πάλι μαζικά το εκλογικό σώμα, και να επαναφέρει το κόμμα στον κεντρικό πολιτικό ρόλο που βρισκόταν για δεκαετίες.

Η άνοδος στην ηγεσία του κόμματος του Νίκου Ανδρουλάκη μετά από μια υποδειγματική εκλογική διαδικασία ενίσχυσε το νέο προφίλ της παράταξης. Ένας νέος πολιτικός χωρίς κανένα βαρίδι του παρελθόντος απέκτησε μια ισχυρή εντολή να διαμορφώσει το ΠΑΣΟΚ σχεδόν σε όποια κατεύθυνση επιθυμεί, και να κάνει πραγματικότητα μια άνοδο και μια πορεία προς πολύ υψηλότερα ποσοστά, που σταδιακά θα το καταστήσουν κυβερνητική επιλογή και πάλι.

Τα πρώτα σημάδια από τις δημοσκοπήσεις ήρθαν και έδειχναν ότι μια τέτοια αφήγηση για το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να είναι όντως εφικτή. Ραγδαία δημοσκοπική άνοδος, που έφτασε σε περιπτώσεις σε διπλασιασμό των εκλογικών ποσοστών στα επίπεδα του 16% έδειχνε να καθιστά ευεπίφορο ένα μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος στην μετακίνηση στην παλιά καλή εστία του, με νέους όρους, νέους ανθρώπους, και νέα οπτική. 

Συνολικά η κατάσταση έδειχνε, και ίσως ακόμα δείχνει, ότι τα συστατικά για την επιθυμητή συνταγή επιτυχίας είναι δυνητικά εκεί, αλλά μένει να βρεθεί η εμπνευσμένη καθοδήγηση, η συντεταγμένη τακτική, η συγκροτημένη στρατηγική πορεία, που θα επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ στα παλιά μεγαλεία, σε μια νέα κυβερνητικότητα.

Όμως, υπάρχουν όντως στο ΠΑΣΟΚ σήμερα οι βάσεις, οι τακτικές, οι στρατηγικές, η πολιτική πρώτη ύλη ώστε να οικοδομηθεί εκ νέου η επιθυμητή επιρροή στην κοινωνία και το εκλογικό σώμα που θα καθιστούσε το κόμμα εν δυνάμει κυβερνητικό;

Κατά την γνώμη μας η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι άγνωστη, και θολή, απλά επειδή όπως όλη η κοινωνία, περιμένουμε να δούμε πως θα εξελίσσονται τα πράγματα στο εσωτερικό του κόμματος, και πώς θα παρουσιάζεται στην κοινωνία η ζύμωση, η αλλαγή, η νέα διάρθρωση, της πολιτικής συγκρότησης του ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη.

Και αυτά τα χαρακτηριστικά παραμένουν θολά, δυστυχώς, μετά από μήνες αναμονής. Η κομβική υπόθεση των υποκλοπών έκανε έναν σύντομο κύκλο στα δημόσια πράγματα, δείχνει να έχει εκπνεύσει ως θέμα της επικαιρότητας, αλλά να απασχολεί ακόμα ως κεντρικό ζήτημα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, λανθασμένα και άκαιρα, και εξακολουθούν να αναμένονται τα επόμενα, και σημαντικά.

Και σημαντικά είναι για το ΠΑΣΟΚ η οικοδόμηση ενός διακριτού πολιτικού στίγματος, η παραγωγής πολιτικής σκέψης και λύσεων, η συγκροτημένη οικοδόμηση ρηξικέλευθων και αποτελεσματικών προτάσεων, η αντιπολίτευση που γίνεται πειστική απλά επειδή τα επιχειρήματα της είναι πειστικά, και στιβαρά, και η συνολική αφήγηση για την χώρα υπό μια δυνητική Κυβέρνηση Ανδρουλάκη, σε κάποιες εκλογές στα επόμενα χρόνια.

Μια δέσμη πραγμάτων, σκέψεων, προτάσεων, ρητορικών, λύσεων, που θα καταστήσει την πρόταση του σημερινού ΠΑΣΟΚ πειστική, και που πρέπει το συνολικό σημερινό ΠΑΣΟΚ, τα στελέχη του, η  ηγεσία του, να οικοδομήσουν με σοβαρότητα και επιμονή, και στην συνέχεια να την επικοινωνήσουν στιβαρά και αναλυτικά, αφαιρετικά όταν χρειάζεται, αλλά επίμονα, και θαρραλέα.

Για την παραπάνω πραγματικότητα θα χρειαστεί σε κάθε επίπεδο από τους ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ πολύ σοβαρότερη δουλειά σε κάθε πτυχή των θεμάτων της κοινωνίας, και σε κάθε ερώτημα που προκύπτει πολιτικά από την πραγματικότητα. 

Και αυτήν την στιγμή είναι άγνωστο αν το συνολικό ΠΑΣΟΚ, τα νέα και τα παλιά στελέχη, ο Νίκος Ανδρουλάκης, καθώς και κάθε φίλος και μέλος του κινήματος, θα μπορέσουν να φτάσουν σε αυτό το αποτέλεσμα. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα φτάσουν σε αυτό το δύσκολο αποτέλεσμα αν δεν το θέσουν ως στόχο, και αν αρκεστούν σε συγκυρίες και πυροτεχνήματα που τους καθιστούν συμπαθείς, και δίκαια, όπως η υπόθεση της επισύνδεσης του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ, αλλά δεν τους καθιστούν πειστική κυβερνητική εναλλακτική.

Ευχή όλων, σε κάθε πολιτικό επίπεδο, το ΠΑΣΟΚ να πετύχει στην παραγωγή πολιτικής σκέψης, και να ενισχύσει τον δημοκρατικό δημόσιο διάλογο με απόψεις, λύσεις, εναλλακτικές, να καταστεί ένας έγκυρος φορέας της δημοκρατικής εμβάθυνσης στα ελληνικά πολιτικά πράγματα, εκ νέου.