Σύριζα: Μόνη του ελπίδα να επενδύσει σε κάποια υπαρκτή νέα καταστροφή
Μπορούμε να πούμε ότι οδεύουμε αργά και σταθερά στην οριστική ακύρωση της κυβερνητικότητας του Σύριζα, τελειωτικά.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έκλεισε πριν λίγες μέρες 3 χρόνια θητείας. 3 χρόνια που δυνητικά θα μπορούσαν να είχαν σημάνει τρομερή φθορά με πάρα πολλές ευκαιρίες. Από την κρίση του μεταναστευτικού στον Έβρο που αντιμετωπίστηκε υποδειγματικά, στην πανδημία που κράτησε πολύ, νικήθηκε σε πρώτο επίπεδο, με την χώρα να διαπρέπει και αργότερα να συμβιβάζεται στην συνύπαρξη με τον ιό, στις καταστροφικές περσινές πυρκαγιές, τα πράγματα έμοιαζαν πάντα να είχαν πραγματικά διακυβεύματα για την κυβέρνηση και το συνολικό κράτος, όπου το μοιραίο λάθος, και η κακή αντιμετώπιση, θα μπορούσε να είναι ένας καταστροφικός κόμβος στον οποίο η φθορά θα δημιουργούσε δυναμική ήττας.
Αυτός ο κόμβος δεν υπήρξε, και όσο κι αν ο Σύριζα προσποιείται ότι δεν αναγνωρίζει τις δημοσκοπήσεις, και επικαλείται άλλες, φανταστικές, που δείχνουν τα πράγματα πιο ευνοϊκά για αυτόν, αλλά ποτέ δεν δημοσιοποιούνται, η πραγματικότητα είναι ότι η διαφορά ανάμεσα σε ΝΔ και Σύριζα μένει κολλημένη σε ένα ελάχιστο που είναι 10 μονάδες, και στο παρελθόν κινήθηκε ακόμα πιο υψηλά, με πολλά στιγμιότυπα να δείχνουν 11 και 12 μονάδες, αλλά όχι παραπάνω και ούτε λιγότερο.
Ποια όμως θα μπορούσε να είναι η συνθήκη που θα μπορούσε να ανατρέψει τα πράγματα για τον Σύριζα, και υπό ποιές προϋποθέσεις το άλλοτε κυβερνητικό κόμμα θα μπορούσε να διεκδικήσει την κυβέρνηση ξανά;
Με ποιές ενέργειες, και ποιες παραλείψεις της ΝΔ, θα μπορούσε το σημερινό παγιωμένο σκηνικό να ανατραπεί εκλογικά, και σε τι μπορεί να ελπίζει ο Σύριζα για την δημοσκοπική του παλινόρθωση, για μια νέα δημοφιλία που θα τον οδηγούσε πιο κοντά στο να είναι πλειοψηφικό ρεύμα;
Η αλήθεια είναι ότι για να διερευνηθεί κάτι τέτοιο ο κοινός νους πρέπει να επιστρατεύσει την φαντασία του και μόνο, γιατί τα 3 χρόνια που πέρασαν όχι μόνο δεν φάνηκαν καθαρά τέτοιες δυνητικές συνθήκες, αλλά και ο ίδιος ο Σύριζα έμεινε στάσιμος πολιτικά, δεν κατάφερε να παρουσιάσει μια συνεκτική πολιτική λύση που θα έδινε την εντύπωση ότι θα ήταν καλύτερος από την ΝΔ στην αντιμετώπιση καμίας κρίσης, στην παραγωγή λύσεων, και στην ανάπτυξη σε νευραλγικούς τομείς.
Συνολικά δεν μπόρεσε όχι μόνο να δώσει τις κατάλληλες απαντήσεις και προτάσεις, αλλά μάλιστα έδειχνε να αποξενώνει πολύτιμα κοινά με την σύνταξη του με ότι πιο οπισθοδρομικό και ενάντιο στις λύσεις δημιουργούταν στα περιθώρια της κοινωνίας, προσμένοντας πρόσκαιρο όφελος, και αποκομίζοντας τελικά μόνο απέχθεια, από οποιονδήποτε άλλο εκτός από τους φανατικούς του οπαδούς.
Από την θολή του στάση στα ζητήματα των εμβολίων, μέχρι το κλείσιμο του ματιού στην ανομία και την ανυπακοή, μέχρι τις εκατοντάδες πορείες με κάθε αφορμή εν μέσω πανδημίας και την στήριξη στην δολοφονική οργάνωση της 17Ν, μέχρι την σύνταξη με ρητορικές της Τουρκίας σε πολλές διαστάσεις του περίπλοκου προβλήματος με την γείτονα χώρα, και την επιθετική ρητορική σχετικά με τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό και τις δήθεν επαναπροωθήσεις, ο Σύριζα έδειξε ότι θέλει μεν να προσεγγίσει ένα ήπιο κοινό, και ένα λογικό κομμάτι του εκλογικού σώματος, αλλά όχι δυσαρεστώντας τελικά ένα πολύ πιο ριζοσπαστικό δικό του κοινό, και αυτή η αντίφαση φάνηκε ότι δεν μπορεί να αποδώσει σε καμία περίπτωση, βάσει της πραγματικότητας που δείχνει ότι δεν μπορείς να προσχωρείς σε μια θέση χωρίς να δυσαρεστήσεις τους ενάντιους σε αυτήν, και ειδικά όταν οι ενάντιοι σε αυτή την θέση είναι παραδοσιακά ο μεσαίος χώρος και η μεσαία τάξη, είναι απαραίτητο να μετακινείσαι σε όλο και πιο ήπιες και λογικές θέσεις για να φανείς θελκτικός πολιτικά, πράγμα που ο Σύριζα δεν έκανε ποτέ αυτά τα χρόνια.
Στην σημερινή συγκυρία μοιάζει η μόνη λύση για τον Σύριζα να μην εξαρτάται από τον ίδιο αλλά από την τοπική και διεθνή συγκυρία. Μόνο μια αρκετά μεγάλη καταστροφή θα μπορούσε να καταστήσει την κυβέρνηση αναξιόπιστη και αντιδημοφιλή, και μόνο αν ο Σύριζα θα μπορούσε να επενδύσει κατάλληλα σε αυτήν, και τελικά να πείσει ότι αυτήν ακριβώς την καταστροφή είτε θα την αντιμετώπιζε καλύτερα, είτε με κινήσεις του θα μπορούσε να φέρει την χώρα σε θέση να την αποφύγει.
Και αυτό φυσικά είναι κάτι τόσο μακρινό πιθανοτικά, που πραγματικά μπορεί να πει κανείς ότι παρακολουθούμε την σχεδόν νομοτελειακή πορεία ενός κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης προς μια νέα ήττα, και τον μαρασμό τον οποίο θα σημάνει αυτή. Μπορούμε να πούμε ότι οδεύουμε αργά και σταθερά στην οριστική ακύρωση της κυβερνητικότητας του Σύριζα, τελειωτικά.
