5 must ταινίες του 49ου Φεστιβάλ Δράμας που έχουμε ήδη δει
Μια λίστα ταινιών μικρού μήκους από το φετινό πρόγραμμα που μπορείτε να δείτε δωρεάν διαδικτυακά.
Περιεχόμενα
Λίγο πριν ξεκινήσει και επίσημα το 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας (6-12/9), ξεχωρίζουμε πέντε ταινίες του Διεθνούς Σπουδαστικού Διαγωνιστικού Τμήματος που έχουμε ήδη δει και σας προτείνουμε να ανακαλύψετε ανεπιφύλακτα. Θυμίζουμε πως το πλήρες πρόγραμμα της διοργάνωσης είναι διαθέσιμο διαδικτυακά και δωρεάν, ενώ σας μπορείτε να προετοιμαστείτε κατάλληλα για την παρακολούθησή του με βάση τον πλήρη οδηγό επιβίωσης που σχεδιάσαμε ειδικά για φέτος. Η σειρά εμφάνισης των ταινιών δεν είναι αξιολογική.
The Chant of the Water
Σίγουρα είναι σπάνιο να βλέπεις ταινίες από το νησί Ρεουνιόν του Ινδικού Ωκεανού, αλλά ακόμα πιο σπάνιο είναι να βλέπεις ταινίες από το νησί Ρεουνιόν που να ανήκουν στον ποιητικό κινηματογράφο. Η σκηνοθέτρια Σελιά Μπερμπί Μεγιό όχι μόνο απηχεί το σινεμά εμβληματικών δημιουργών του είδους, όπως οι Ουσμάν Σεμπένε και Τζιμπρίλ Ντιόπ Μαμπετί, αλλά επιπλέον εντυπωσιάζει με τον τρόπο που συνδέει το αίσθημα της απώλειας, της μνήμης και του αποχαιρετισμού με την υπερβατική επικοινωνία με τα στοιχεία της φύσης. Η Μεγιό διαθέτει ένα δυσεύρετο σκηνοθετικό βλέμμα που πολλοί θα βιαστούν να κατηγοριοποιήσουν ως αντι-αποικιοκρατικό, αλλά αν είναι να κάνει την ίδια να ξεχωρίσει, ας είναι – δε θα πέσουν κι έξω.
Nobody Barks
Συγκινητικό, παραμυθένιο και ευρηματικό φιλμ που ξεκινά από μια τραγική παρεξήγηση (μη διαβάσετε την υπόθεση) για να εξελιχθεί σε ένα αξέχαστα γλυκόπικρο χάδι. Σημειώστε το όνομα της δημιουργού Γιούλια Κόλντγουελ Σέρα γιατί αν όλα πάνε καλά, θα μας απασχολήσει ξανά σίγουρα στο μέλλον.
Minor Deluge
Ένα αισθητικά άρτιο, ποιητικό κομψοτέχνημα που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε εάν σας έχετε συγκινηθεί στο άκουσμα των λέξεων «Οι Αρμονίες Βερκμάιστερ», «On the Silver Globe» και Μπερτράν Μαντικό. Πιστέψτε με, θα βγάλει νόημα πολύ γρήγορα μόλις ξεκινήσει η μικρού μήκους.
Mother of a Son
Επώδυνή πλην ανθρώπινη ενδοσκόπηση σε μια περίπλοκη περίπτωση πενθους, η οποία σκηνή τη σκηνή, χαμηλότονα, διογκώνει αδιόρατα το συναίσθημα. Ωριμότατη δουλειά, φτιαγμένη από τον Κέβιν Κοχ με προσέγγιση που προδίδει την πλήρη ετοιμότητά του για πέρασμα στη μεγάλου μήκους.
o
«Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, η Φρανσίσκα ζει με μια ανεξήγητη και ανεξέλεγκτη απέχθεια για τους αφαλούς». Έτσι ξεκινάει η επίσημη σύνοψη της ταινίας όπου Φρανσίσκα Αλκαρσάο σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί. Η Πορτογαλλίδα, όμως, δεν αποσπά την προσοχή για αυτάρεσκους λόγους ή για κινηματογραφική επιδειξιομανία, αλλά γιατί χρησιμοποιεί το σινεμά ως εργαλείο επουλωτικό, θέλοντας να εξερευνήσει το δικό της υπαρξιακό άγχος με ύφος που προκαλεί διαπεραστική θαλπωρή.
Διαβάστε περισσότερα για το 49ο Φεστιβάλ Δράμας εδώ.
