Στους στιλάτους «Κρίστοφερ» ο Ίαν ΜακΚέλεν είναι αφοπλιστικά συγκινητικός
Το έξυπνο heist movie του Στίβεν Σόντερμπεργκ δίνει την ευκαιρία στον εμβληματικό ηθοποιό να μας θυμίσει γιατί είναι ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών.
Περιεχόμενα
Αδυναμία πολλών σινεφίλ, αλλά και του υπογράφοντος, όπως επίσης ακούραστος παραγωγός (διπλής ανάγνωσης) ταινιών, ο σκηνοθέτης Στίβεν Σόντερμπεργκ μπορεί να υπερηφανεύεται πως είναι μεταξύ των ελάχιστων συναδέλφων του που έχουν γυρίσει φιλμ κάθε είδους. Αιγόκερως γαρ, ο 63χρονος Αμερικανός δουλεύει ασταμάτητα από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80, πότε ανανεώνοντας τις μοντέρνες κινηματογραφικές αφηγήσεις («Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες»), πότε δοκιμάζοντας τα όριά τους («Unsane») και άλλοτε παραδίδοντας κλασικής κοπής χολιγουντιανά δράματα («Έριν Μπρόκοβιτς») και θεάματα («Η Συμμορία των 11»). Η ανά περίπτωση καλλιτεχνική ευστοχία του μπορεί να συζητηθεί, ωστόσο, αυτό που δε χωράει αμφιβολία είναι αφενός, πως παραμένει πάντα ρηξικέλευθος και αφετέρου, λάτρης ενός συγκεκριμένου genre: των heist movies.
Ένα caper για Καλοτεχνίτες
Με μια δομή που θυμίζει θεατρικό έργο και σεναριακό σκελετό βασισμένο στα απολύτως απαραίτητα, οι «Κρίστοφερ» περιστρέφονται γύρω από μια κομπίνα, αλλά με έναν καθόλου αναμενόμενο τρόπο. Κεντρική ηρωίδα είναι η ταλαντούχα πλην φτωχή ζωγράφος Λόρι (Μικαέλα Κόουλ), την οποία προσεγγίζει μια παλιά συμφοιτήτρια με τον αδερφό της (Τζέσικα Γκάνινγκ, Τζέιμς Κόρντεν) ούτως ώστε να υλοποιήσουν ένα πονηρό σχέδιο που θα τους κάνει όλους πλούσιους. Η επιτυχία του εξαρτάται από το εάν θα καταφέρει η Λόρι να εξαπατήσει τον πατέρα τους τον Τζούλιαν, έναν ηλικιωμένο ζωντανό θρύλο της ζωγραφικής (Ίαν ΜακΚέλεν), και προσποιούμενη τη βοηθό του να καταφέρει να ολοκληρώσει μια σειρά περιζήτητων, απούλητων πινάκων εν αγνοία του, οι οποίοι αργότερα θα περιέλθουν στην κυριότητα των αρπακτικών απογόνων.
Η συναναστροφή των δύο γρήγορα μετατρέπεται σε άσπονδη φιλία, σχέση η οποία προσδίδει σε αυτό το caper δωματίου μια απροσδόκητη φρεσκάδα με τρόπους που, φυσικά, δεν πρόκειται να προδώσουμε. Από την άλλη, οι «Κρίστοφερ» δεν εξαντλούνται στην αρτιότητα μιας άσκησης ύφους. Κεντρικό διακύβευμα τις ταινίας είναι η εύρεση μιας απάντησης στο διαχρονικά ιλιγγιώδες ερώτημα «τι κάνω με τη ζωή μου». Και κατ’ επέκταση, το πώς συμβιβάζεται κανείς με το όριο της αξίας του, ακόμα και όταν κατακτάται μια πολυπόθητη υλική, επαγγελματική, ψυχολογική κορυφή. Τα απωθήμενα αποδεικνύονται οι πιο ύπουλοι διαρρήκτες της ψυχής, εάν στο μεταξύ δεν έχει επιτευχθεί η πλήρωση συναισθηματικά, εκεί που ό,τι κι αν γίνει μπορεί πάντα να παρεισφρήσει η αμφιβολία. Υπό αυτήν την έννοια, το δίπολο μεταξύ Λόρι και Τζούλιαν δεν αντιπροσωπεύει μόνο το ένα χάσμα γενεών, όπου η επικριτική απαισιοδοξία της νεότητας συγκρούεται με τη ματαιόδοξη αλαζονεία των γηρατειών. Αλλά επίσης, υποδηλώνει τη δυσαρέσκεια που προκαλούν ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τη μελαγχολία που προξενούν βιώματα που έμειναν στη μέση.
Ένα τελευταίο αριστούργημα
Η γοητεία των «Κρίστοφερ» άρα, πολλαπλασιάζεται χάρη στη σεναριακή συνύπαρξη ενός πειστικού heist movie με ένα πολυσύνθετα ανθρώπινο ψυχογράφημα. Ποιότητες που μεγεθύνονται μέσα από τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Η Κόουλ, η οποία ακόμα και στο πρόσφατο, ατυχές, «Mother Mary» κατάφερε να αποδείξει ξανά πόσο επιβλητική μπορεί να είναι η παρουσία της, ισορροπεί υπέροχα τη διακριτική ευφυΐα και την απόκρυφη αηδία που νιώθει για τους «συνεργάτες» της, εξυπηρετώντας το σαρκαστικό χιούμορ των διαλόγων.
Ωστόσο, είναι ο Ίαν ΜακΚέλεν που κλέβει με διαφορά την παράσταση. Στα 86 του, το τελευταίο που έπρεπε να κάνει ένας ηθοποιός του διαμετρήματός του ήταν να μας θυμίσει τη σπουδαιότητά του. Κι όμως, στο καλύτερο ρόλο του εδώ και δεκαετίες, μπορεί και από την εποχή του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», ο Βρετανός οξύνει την τραγικότητα ενός χαρακτήρα σε αδιάκοπη εσωτερική πάλη και καλλιτεχνικό τέλμα. Κάθε καρέ του είναι σπινθηροβόλο και κάθε ατάκα του εκφέρεται με τη σοβαρότητα σαιξπηρικού έπους. Μόνο έτσι εξηγείται πως στο αποκορύφωμα των «Κρίστοφερ», μιας κατά τα άλλα ανεπιτήδευτα διασκεδαστικής ταινίας, ανεβαίνει ένας κόμπος στο λαιμό τη στιγμή που πέφτουν οι τίτλοι τέλους.
Η ταινία «Οι Κρίστοφερ» κυκλοφορεί από τη Σπέντζος (28/5). Περισσότερες κριτικές ταινιών εδώ.
