Chryssanthemis | Όρκοι που πήραμε, τρένα που χάσαμε… Στα μισά του δρόμου, για δες πως αλλάξαμε.
Συνέντευξη στο klik με μια χαρισματική καλλιτέχνιδα που συνδυάζει το ταλέντο, την εντυπωσιακή εμφάνιση & την ομορφιά της ψυχής.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Το όνομά της είναι αντιπροσωπευτικό τόσο της υπέροχης εμφάνισής της όσο και του χαρακτήρα της. Ένα όμορφο λουλούδι, σαν “χρυσός ανθός”, ένα κορίτσι γεννημένο με το χάρισμα της ξεχωριστής φωνής…
Γλυκιά, ευγενική, ιδιαίτερα συνειδητοποιημένη για το νεαρό της ηλικίας της, με βιογραφικό που εντυπωσιάζει…
Η Chryssanthemis είναι από τις παρουσίες στον καλλιτεχνικό χώρο που χαίρεσαι τόσο να ακούς να ερμηνεύει τραγούδια, όσο και να τη χαζεύεις στα εξαιρετικά videoclip της και τις φωτογραφίες που ανεβάζει στα social media.
Ξεκινά τα πρώτα δισκογραφικά της βήματα τον Απρίλιο του 2016 με την κυκλοφορία του πρώτου της single «Άγγελος της Γης» από την Sonar-Cobalt Μusic… Ωστόσο, η καλλιτεχνική της πορεία αρχίζει πολύ νωρίτερα, το 2012, με μια ευρωπαϊκή περιοδεία που περιλαμβάνει τις πόλεις Μιλάνο, στο «Τheatro de La Luna» , τη Λισσαβόνα, τη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη, τη Ζυρίχη, την Αθήνα, το Αϊντχόβεν & το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, όπου άνοιγε τις συναυλίες της Φιλανδής λυρικής σοπράνο Tarja Turunen. Αργότερα επιστρέφει ενεργά στη μουσική σκηνή το Μάιο του 2015 με μια μεγάλη συναυλία στην Κεντρική Σκηνή του Σταυρού του Νότου.
Η Chryssanthemis είναι απόφοιτος του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας με κατεύθυνση Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά ήδη από μικρή ηλικία η μουσική της έχει κλέψει την καρδιά.
Θέλοντας να συνδυάσει τις δύο μεγάλες της αγάπες: την παιδαγωγική και τη μουσική, αποφασίζει να κάνει ένα διάλειμμα από τις καλλιτεχνικές της υποχρεώσεις, να συνιδρύσει τις μουσικές σχολές «Modern Music Arts» όπου αναλαμβάνει εκπαιδευτικά το τμήμα της Φωνητικής και του Μιούζικαλ – «Popular Music Vocals & Musical Theatre» στο πρόγραμμα του University of West London – London College of Music το οποίο και εκπροσωπεί στα νότια προάστια Αττικής.
Στη συνέχεια συνιδρύει τα επαγγελματικά Recording & Mastering Studios «Modern Music Studios».
Με αφορμή το νέο της τραγούδι “Στα μισά του Δρόμου”, η χαρισματική Chryssanthemis, μου μίλησε για τη δουλειά και τις συνεργασίες της, τις σκέψεις της για τη ζωή, τις σχέσεις, την αγάπη…
-“Στα μισά του Δρόμου” – το νέο τραγούδι που ερμηνεύεις με τη συμμετοχή του εκρηκτικού frontman των Onirama, Θοδωρή Μαραντίνη, μουσική του Γιάννη Σκούταρη και στίχους του Γιάννη Πλιάγκου. Θα ήθελα να μου μιλήσεις για τη νέα σου δουλειά.
-Είναι σίγουρα η πιο όμορφη συνεργασία που έχω κάνει μέχρι τώρα δισκογραφικά και ελπίζω ότι αυτό βγαίνει στον κόσμο και μέσα από το κομμάτι..Είναι μια όμορφη συναισθηματική μπαλάντα που πραγματεύεται τις ανθρώπινες σχέσεις και πώς αυτές καμιά φορά ενώ ξεκινούν με τους καλύτερους οιωνούς το τέλος δεν είναι πάντα αυτό που περιμένουμε.
-Ο Γιάννης Σκούταρης, είναι ένας ταλαντούχος νέος μουσικός ο οποίος υπογράφει τη μουσική σου για δεύτερη φορά μετά το “Όλα Ξένα”. Οι μουσικές του σε συνεπαίρνουν. Ποια πιστεύεις ότι είναι εκείνα τα στοιχεία που τον κάνουν να ξεχωρίζει;
-Ο Γιάννης Σκούταρης είναι ένας πραγματικά πολυτάλαντος άνθρωπος.. Νομίζω ότι αυτό που τον κάνει επιτυχημένο σαν συνθέτη είναι ότι πιάνει τον παλμό του κόσμου. Από την άλλη ο τρόπος που γράφει είναι πολύ κοντά σε αυτό που έχω στο μυαλό μου και στα ακούσματά μου.Noμίζω ότι κατά κάποιο τρόπο αλληλοσυμπληρωνόμαστε.
Η Chryssanthemis με το Γιάννη Σκούταρη & το Θοδωρή Μαραντίνη.
Steve Sovolos & Chryssanthemis
-H οπτικοποίηση του video clip είναι από τον εξαιρετικό σκηνοθέτη Γιάννη Παπαδάκο, ο οποίος συνεργάζεται για τέταρτη φορά μαζί σου. Θα ήθελα να μου περιγράψεις όλα όσα σου έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση από τα γυρίσματα.
-Θα έλεγα ότι είναι πολλά, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάτι συγκεκριμένο! Ο Γιάννης είναι ένας ευρηματικός, ευφάνταστος, έμπειρος σκηνοθέτης και καλός συνεργάτης. Όλα αυτά τα στοιχεία του έχουν άμεσο αντίκτυπο στο οπτικό αποτέλεσμα της δουλειάς του. Πάντα “πιάνει” το vibe του κομματιού και το οπτικοποιεί με τον πιο κατάλληλο τρόπο.
-Η φωνή σου με του Θοδωρή Μαραντίνη “έδεσε” πολύ όμορφα. Ποιά είναι για εσένα, τα απαραίτητα στοιχεία για να συμβεί αυτό σε ένα ντουέτο; Να είναι φανερή αυτή η πολυπόθητη “χημεία”;
-Δεν πιστεύω ότι υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή!Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση στο Θοδωρή και βγήκε πάνω στη δουλειά, είναι ο επαγγελματισμός, η ενέργεια και η σημασία που έδωσε σε κάθε λεπτομέρεια κατά τη διάρκεια της ερμηνείας.
-“Όρκοι που πήραμε, τρένα που χάσαμε
Για αλλού πηγαίναμε, κι αλλού φτάσαμε
Όρκοι που πήραμε, τρένα που χάσαμε
Στα μισά του δρόμου, για δες πως αλλάξαμε.” λέει ο Γιάννης Πλιάγκος στους στίχους του τραγουδιού σου…
Τα περισσότερα ζευγάρια ξεκινούν τη σχέση τους με τους καλύτερους οιωνούς και καταλήγουν “στα μισά του δρόμου” να αλλάζουν και να οδηγούνται στο χωρισμό. Γιατί πιστεύεις συμβαίνει αυτό;
-Όταν ξεκινάς μια σχέση δεν μπορείς να γνωρίζεις πώς θα καταλήξει. Συνήθως ο χωρισμός έχει να κάνει με την έλλειψη σεβασμού ή την αλλαγή προτεραιοτήτων στη ζωή μας.
-Εκτός από την αγάπη που παίζει πρωταρχικό ρόλο, ποια είναι για εσάς τα στοιχεία που ενώνουν δυο ζωές και τις κρατούν μαζί – ίσως και για πάντα-;
-H εμπιστοσύνη, ο σεβασμός και οι κοινοί στόχοι.
-Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του έρωτα στη ζωή σου και μέχρι που θα έφτανες για ένα μεγάλο έρωτα;
-Πολύ σημαντικός… ή αγάπη είναι μέσα στη ζωή μας στο κάθε τι. Όταν κάτι αξίζει κάνεις τα πάντα.
-Πιστεύεις ότι ο έρωτας έχει διάρκεια και αν λήξει μπορεί να αναγεννηθεί;
-Πιστεύω ότι αν υπάρχει αγάπη και υπάρχουν οι σωστές βάσεις σε μια σχέση, αυτή η σχέση μπορεί να διαρκέσει και γιατί όχι ο έρωτας να αναγεννηθεί!
-Από τις εμπειρίες που είχες έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις μετανιώσει ;
-Πιστεύω ότι από τα λάθη μας διδασκόμαστε και γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.. μάλλον θα μετάνιωνα για πράγματα που δεν έχω κάνει παρά για πράγματα που έχω κάνει!(γέλια)
-Ποιά είναι η μεγαλύτερή σου φοβία;
-Να ξυπνήσω μια μέρα και να συνειδητοποιήσω ότι όλα τα αγαπημένα μου πρόσωπα δεν υπάρχουν πια στη ζωή.
-Τί απεχθάνεσαι περισσότερο από όλα στη ζωή σου;
-Το ψέμα
-Ποιον στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάς περισσότερο και γιατί;
-Ένα στίχο του Γιάννη Πλιάγκου από ρεφρέν του τελευταίου μου κομματιού «Στα Μισά του Δρόμου» που λέει : «Όρκοι που πήραμε, τρένα που χάσαμε..γι’ αλλού πηγαίναμε και αλλού φτάσαμε… για δες πώς αλλάξαμε».. Είναι τόσο ποιητικός όσο και ρεαλιστικός αυτός ο στίχος. Από την άλλη τόσο μεταφορικός όσο και κυριολεκτικός. Πολλές φορές μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις ξεκινάς με τους καλύτερους οιωνούς αλλά στην πορεία, τα «θέλω» και οι προτεραιότητες των ανθρώπων αλλάζουν. Έτσι αλλάζει και η ζωή τους.
-Eίσαι και καθηγήτρια φωνητικής. Ποιες συμβουλές θα έδινες σε κάποιον νέο καλλιτέχνη που κάνει τα πρώτα του βήματα στο χώρο;
-Να στηρίζεται καλά στα «πόδια» του, να γνωρίζει καλά τον εαυτό του και αυτό που θέλει να κάνει. Να κάνει αυτό που αγαπάει γνωρίζοντας παράλληλα την αξία της μελέτης. Όσο καλύτερα γνωρίζει κάποιος τα όρια και τις αντοχές του μπορεί να κάνει καλύτερες επιλογές.
-Ποιοι είναι οι ήρωες σου στην πραγματική ζωή;
L-ara Fabian, Beyonce, Barbara Streisand, η Adele κ.α. είναι οι ηρωίδες της μουσικής μου! Είναι σπουδαίες καλλιτέχνιδες και εκτός από την ερμηνεία τους, πάντα μου κέντριζε το ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο σκέφτονται και αντιμετωπίζουν τη μουσική.
-Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια;
-Σε αυτά που αναγνωρίζονται από αυτούς που τα κάνουν και προσπαθούν να μην τα επαναλάβουν..
-Tι είναι για εσένα ευτυχία;
-Να κάνω αυτό που αγαπώ και να έχει τη θετική ανταπόκριση του κόσμου.
-Τί θεωρείς ως έσχατο βαθμό δυστυχίας;
-Η δυστυχία έρχεται από μέσα μας και έχει να κάνει με την αντίληψη που έχουμε για τον κόσμο, τα βιώματα και το χαρακτήρα μας. Σίγουρα υπάρχουν και αντικειμενικές δυσκολίες. Θα έλεγα ότι ίσως θα θεωρούσα τη μοναξιά, το να “αισθάνεσαι” μόνος στη ζωή. Να μην έχεις ανθρώπους που να αγαπάς και να σε νοιάζονται.
-Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει;
-Να μην αλλάξω..
-Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχεις πάρει μέχρι στιγμής;
-Το να μάθω να κοιτάω «πίσω» από αυτό που φαίνεται.
Aπό το party του μαθητή της, του μικρού Αλέξανδρου με τη γιαγιά του Πριγκίπισσα Αικατερίνη της Σερβίας και τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο Καραγεώργεβιτς της Γιουγκοσλαβίας .