Μπέσυ Αργυράκη στο ΚΛΙΚ: «Θ’ αποσυρθώ από το τραγούδι μόνο όταν το νιώσω εγώ»
Η Μπέσυ Αργυράκη μιλάει στο ΚΛΙΚ για τις δύο συναυλίες με τις οποίες υποδέχεται τον Σεπτέμβρη, για την οικογένεια και το τραγούδι που νιώθει τυχερή που το έχει στη ζωή της, αλλά μας αποκαλύπτει και μια πτυχή της που δεν ξέρει πολύς κόσμος, ότι είναι ασφαλιστική σύμβουλος.
Η Μπέσυ Αργυράκη έχει συνοδεύσει με τη φωνή της πολλές γενιές, αφού ξεκίνησε το τραγούδι σε ηλικία μόλις έντεκα ετών. Το 1977 ήρθε ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας της, η συμμετοχή στη Eurovision με το «Μάθημα Σολφέζ», μαζί με τον Πασχάλη, τη Μαριάννα Τόλη και τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Η ελληνική συμμετοχή κατέκτησε την 5η θέση, σε μια εμφάνιση που έμεινε στην ιστορία του διαγωνισμού.
Ακολούθησαν διεθνείς συμμετοχές και διακρίσεις, αλλά και μια ιδιαίτερη σχέση με την Ιαπωνία, όπου τραγούδησε στα ιαπωνικά και ηχογράφησε δίσκο. Η καριέρα της στηρίχθηκε σε μια χαρακτηριστική φωνή, σε ένα ρεπερτόριο που κινήθηκε από το ελληνικό ελαφρό τραγούδι και την ποπ μέχρι τις διασκευές μεγάλων διεθνών επιτυχιών, αλλά κυρίως σε μια διαρκή παρουσία στη σκηνή.
Σήμερα, η Μπέσυ Αργυράκη συνεχίζει να τραγουδά, ενώ λίγα χρόνια πριν, συμμετείχε και στο Dancing with the Stars. Τον Σεπτέμβριο υποδέχεται το κοινό σε δύο συναυλίες με τίτλο «Τα καλύτερά μας χρόνια»: στις 8 Σεπτεμβρίου στην Κηφισιά, στην πλατεία Αδάμων, με τον Λάκη Τζορντανέλλι, και στις 22 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον Λάκη Τζορντανέλλι και τον Γιώργο Πολυχρονιάδη. Όπως λέει η ίδια, «Είναι συγκινητικό, γιατί έχω διανύσει μαζί τους μια μεγάλη πορεία, και με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, βέβαια».
Διαβάστε επίσης
Γιατί «Τα καλύτερά μας χρόνια», Μπέσυ;
Γιατί βρήκαμε ότι αυτός ο τίτλος βγάζει νοσταλγία, συγκίνηση και είναι και η πραγματικότητα που αποδίδουν τα τραγούδια της βραδιάς.
Τα δικά σου καλύτερα χρόνια ποια ήταν;
Κάθε εποχή για μένα έχει τα καλά της και τα κακά της, και οι δικές μου το ίδιο είχαν. Σίγουρα όμως θα σταθώ στη γέννηση των παιδιών μου, του γιου και της κόρης μου. Όταν τα έφερα στον κόσμο ένιωσα ότι ολοκληρώθηκα ως γυναίκα. Έχουμε μια πολύ ωραία οικογένεια με τον άντρα μου, που είναι σημαντικό πράγμα. Είμαστε 42 χρόνια μαζί.
Ποιο είναι το μυστικό του γάμου σου με τον Λευτέρη Νικόλιζα;
Δεν υπάρχει συνταγή, υπάρχει χημεία. Είχαμε καλή χημεία, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο στον χαρακτήρα. Επειδή γνωριστήκαμε και μέσα σε έξι μήνες παντρευτήκαμε, δεν προλάβαμε να δούμε αν ταιριάζουμε, αλλά ο χρόνος απέδειξε ότι ταιριάξαμε. Εγώ είμαι η υποχωρητική. Γενικά φιλοσοφώ τα πράγματα, τα βάζω κάτω, και τίποτα δεν με θυμώνει. Ο άντρας μου, ένας στρωτός και μορφωμένος άνθρωπος, δεν μου δημιούργησε ποτέ θέμα. Αν υπήρχαν διαφωνίες, τις βάζαμε κάτω, τις λύναμε και προχωρούσαμε. Και προχωράμε.
Τι θα συμβούλευες ένα νέο ζευγάρι που ξεκινάει τώρα την κοινή πορεία του;
Να ξέρει ότι ο κάθε άνθρωπος έχει μεγαλώσει διαφορετικά και σίγουρα θα υπάρχουν και διαφωνίες. Αλλά φανταστείτε και τη ζωή χωρίς διαφωνίες; Έχω μιλήσει με γυναίκες που λένε: “Δεν υπήρχε κανένα σασπένς στο γάμο μου, όλα ήταν ήρεμα και αυτό με κούρασε”. Μια λέξη-κλειδί για έναν καλό γάμο είναι το καλοπροαίρετο, να είναι καλοπροαίρετοι και οι δύο και να αφήνουν χώρο σ’ αυτά που ο καθένας αγαπά, να μην του τα στερούν. Όπως εμένα δεν μου στέρησε ποτέ το τραγούδι ο άνδρας μου. Όπως κι εκείνος αγαπά τα κηπευτικά. Από γιατρός, τώρα στη σύνταξη, έγινε αγρότης. Χαίρομαι πολύ να τον βλέπει να κάνει κάτι που τον ευχαριστεί.
Έχεις βρεθεί ποτέ στο δίλημμα καριέρα-οικογένεια;
Όχι, ποτέ. Λατρεύω τόσο πολύ την καριέρα μου, το τραγούδι, αλλά λατρεύω και την οικογένειά μου. Και προσπάθησα μέσα από την καθημερινότητα να μπορώ να είμαι και στα δύο συνεπής. Κι αν κάποια στιγμή έριχνα το ένα για το άλλο, μπορεί να συνέβη, αλλά πιστεύω ότι κράτησα την ισορροπία, τα κατάφερα με τον χρόνο. Και πιστεύω ότι αυτό είναι το κλειδί, να βάζει κανείς καθημερινά προτεραιότητες και πάντα να δίνει χρόνο και στα δύο.
Διαβάστε επίσης
Τι συμβουλή δίνεις στα παιδιά σου;
Να κάνουν αυτό που τους ευχαριστεί, φτάνει να περνάει μέσα από την αξιοπρέπεια και να μην προσβάλλει την προσωπικότητά τους.
Αν ξεκινούσες τώρα την πορεία σου, τι θα σε ενοχλούσε περισσότερο στον χώρο του τραγουδιού;
Η κακεντρέχεια.
Δεν υπήρχε παλιότερα;
Πιστεύω ότι πιο παλιά δεν υπήρχε σ’ αυτό το μέγεθος. Ίσως ήμασταν λιγότεροι, ίσως επειδή τα οικονομικά δεν ήταν στο επίπεδο που είναι σήμερα. Τώρα, όλο αυτό το πράγμα του ανταγωνισμού που δεν στέκεται στην ευγενή άμιλλα αλλά γίνεται επιθετικός είναι έντονο. Κι αν το υπόβαθρο του καλλιτέχνη δεν είναι σωστό, μπορεί να βγαίνει με άσχημο τρόπο.
Εσύ έχεις βιώσει κακό ανταγωνισμό;
Κάποιες φορές ναι. Για πολλά χρόνια δεν το βίωνα έτσι, ίσως τώρα και προχωρώντας στα χρόνια, το αντιλαμβάνομαι περισσότερο. Μέσα από την εμπειρία σκέφτομαι ότι κάποια πράγματα που τα περνούσα τότε έτσι γίνονταν για κάποιο λόγο, από συναδέλφους ή παραγωγούς. Εγώ όμως το μόνο που ήθελα είναι να τραγουδάω.
Πώς βλέπεις τη μουσική πραγματικότητα στην Ελλάδα σήμερα; Την τραπ πώς την κρίνεις;
Το τραγούδι για εμένα πρέπει να βγάζει συναίσθημα, να αγγίζει την καρδούλα, να της φέρει μια συγκίνηση, μια γλυκιά μνήμη. Ό,τι με αγριεύει είναι κάτι που δεν με αφορά.
Ποιους νέους καλλιτέχνες ξεχωρίζεις; Με ποιους θα ήθελες να βρεθείς πάνω στην ίδια σκηνή;
Θα ήθελα να βρεθώ με τον Σαμπάνη, με τα παιδιά του Γιάννη Πλούταρχου που μ’ αρέσουν πολύ, τον Good Job Nicky, που είναι εξαιρετικός. Θα μου άρεσε να κάνω ένα πρόγραμμα που να έχει τέτοιες μουσικές αντιθέσεις.
Τι μουσική ακούς στην καθημερινότητά σου;
Δεν προλαβαίνω να ακούσω πολύ. Στο ραδιόφωνο ακούω και τα παλιά και τα νεότερα, θέλω να ενημερώνομαι για το τι κυκλοφορεί. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς μουσική.
Τι μπορεί να σου χαλάσει τη διάθεση στην καθημερινότητα;
Οι άσχημες φράσεις, ειδικά στο διαδίκτυο. Κάνουν κάποια σχόλια, και για μένα και γενικά, που είναι πραγματικά τόσο άσχημα.. Διερωτώμαι, αυτοί οι άνθρωποι πώς μπορούν να ανοίγουν το τηλέφωνο και πού βρίσκουν τη διάθεση να βγάζουν κακοήθειες. Δεν έχουν κάτι άλλο να ασχοληθούν, έχουν εσωτερικά προβλήματα, τι φταίει;
Διαβάστε επίσης
Πρόσφατα δημιουργήθηκε ένας θόρυβος με αρνητικά σχόλια στο διαδίκτυο για τη συναυλία του Γιάννη Πάριου στην Κύπρο. Πώς νιώθεις όταν βλέπεις να κρίνεται με αυτόν τον τρόπο ένας ζωντανός θρύλος;
Έβαλα και παρακολούθησα την ερμηνεία του Γιάννη Πάριου που τόλμησαν κακοηθέστατα να βάλουν στο στόμα τους, αυτόν τον μύθο, αυτόν τον άνθρωπο που μεγάλωσε γενιές και γενιές, και λέω ότι αυτή η ερμηνεία δεν κοπιάρεται, έχει σπάσει πια το καλούπι. Για μένα δεν υπάρχει κανένας άλλος να κρατάει ερμηνευτικά κάθε λέξη, κάθε νότα, δίνοντάς της την ένταση και τη διάρκεια που η ψυχή του υπαγορεύει. Αυτό είναι απόσταγμα βιωμάτων και εμπειρίας και φωνητικών δυνατοτήτων.
Εσύ έχεις νιώσει τον φόβο της κριτικής με το πέρασμα του χρόνου; Πώς θα διαχειριστείς μια παρόμοια κριτική, αν έρθει;
Έχω δει τόσο κακοπροαίρετα σχόλια, που πλέον οχυρώνομαι ώστε να μην με στεναχωρεί τίποτα. Κάθε άνθρωπος εκτεθειμένος στον κόσμο σίγουρα κάνει τα πάντα για να είναι αρεστός, δίνει την ψυχή και την αλήθεια του. Κι εγώ αυτό θέλω να κάνω, να δίνω την αλήθεια και την ψυχή μου όταν τραγουδάω, το είναι μου. Λατρεύω τον κάθε άνθρωπο που βλέπω απέναντί μου και όλοι μαζί γινόμαστε ένα. Από εκεί και πέρα, ποτέ δεν μπορείς να ελέγξεις τι θα πει ο άλλος. Δημοκρατία έχουμε ύστερα, θα πει ο καθένας ό,τι θέλει, αρκεί να το πει ευγενικά: «Ξέρεις, ρε Μπέσυ, νομίζω ότι αρκετά χρόνια είσαι στο τραγούδι». Θα το σεβαστώ, θα το ακούσω, δεν θα το ακούσει όμως η ψυχούλα μου και ακόμα κι αν έχει δίκιο, δεν ξέρω αν θα μπορέσω να του κάνω το χατίρι. Θα το κάνω μόνο όταν εγώ το νιώσω.
Περιέγραψες την καθημερινότητα σου έντονη και γεμάτη. Τι άλλο κάνεις εκτός από το να τραγουδάς;
Έχω ένα πολιτικό γραφείο γιατί είμαι εντεταλμένη για θέματα πολιτισμού στην Περιφέρεια Αττικής, και τα τρέχω όλα αυτά μαζί με τα τραγουδιστικά. Αλλά είμαι και ασφαλιστική σύμβουλος. Ο πατέρας μου και η αδελφή μου ήταν ασφαλιστές, μεγάλωσα σε ασφαλιστική οικογένεια. Όταν έφυγαν από τη ζωή, με φώναξαν σε μια ασφαλιστική και μου ζήτησαν να συνεχίσω. Στην αρχή σκέφτηκα να ψάξω πελάτες από τον μπαμπά μου και την αδελφή μου, αλλά τελικά ξεκίνησα από το μηδέν και τώρα έχω το δικό μου πελατολόγιο. Είναι προσφορά κι αυτό αν το κάνεις καλά. Ξέρεις τι είναι ο άλλος να σου εμπιστεύεται την υγεία του, το σπίτι του, τα χρήματά του;
Πώς διαχειρίζεσαι τόσα πράγματα, και μάλιστα τόσο διαφορετικά;
Όσο αντέχω, τα κάνω όλα. Όσο το μυαλό δουλεύει με δραστηριότητες είναι καλό. Η γιαγιά μου έλεγε: «Το μυαλό είναι σαν την πέτρα, όταν στέκεται, μαλιάζει».
Δεν εκπλήσσονται όσοι σας βλέπουν σε ρόλο ασφαλιστικού συμβούλου;
Τα πρώτα χρόνια είχαν φτάσει στα πρόθυρα εγκεφαλικού όταν χτυπούσα την πόρτα. Ακούνε το όνομα Αργυράκη, αλλά δεν φαντάζονταν ότι είμαι εγώ. Έχω περάσει απίστευτα, έχουμε γελάσει πολύ.
