The Gentlemen 2: Πιο σκοτεινό, πιο τολμηρό, εντελώς άρρωστο!
Hats off για τον Γκάι Ρίτσι, αφού πήγε σε άλλο επίπεδο μια σειρά που έμοιαζε με φάρσα. To The Gentlemen, δεν είναι πλέον για γέλια (μόνο)!
Hats off για τον Γκάι Ρίτσι, αφού πήγε σε άλλο επίπεδο μια σειρά που έμοιαζε με φάρσα. To The Gentlemen, δεν είναι πλέον για γέλια (μόνο)!

The Gentlemen 2: Πιο σκοτεινό, πιο τολμηρό, εντελώς άρρωστο!

Hats off για τον Γκάι Ρίτσι, αφού πήγε σε άλλο επίπεδο μια σειρά που έμοιαζε με φάρσα!

Περιεχόμενα

«Ritchie is being… Ritchie». Αυτό σκεφτόμουν καθώς ολοκλήρωνα την πρώτη σεζόν του The Gentlemen, το 2024. Μου έμοιαζε πως ο Γκάι Ρίτσι ήθελε να δείξει στο Netflix πως είναι εκείνος που κατέχει καλύτερα από όλους το γκανγκστερικό genre. Υπήρχαν στιγμές, όπως εκείνη με τον Φρέντι Χόρνιμαν ντυμένο κότα, που ήταν ξεκάθαρα επίδειξη: Κοιτάξτε, κανείς δεν πλησιάζει το δικό μου στιλ. Εν μέρει, σε αυτό το φαρσοειδές είδος γκανγκστερικής μαύρης κωμωδίας, το στιλ του Ρίτσι είναι άμεσα αναγνωρίσιμο.

Όμως, αυτό που μας επεφύλασσε για το δεύτερο μέρος, λίγοι το είδαν να έρχεται. Γιατί φαίνεται πως ο Γκάι Ρίτσι μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς τη φάρσα. Μπορεί να φύγει από τα φτωχά σοκάκια του Λίβερπουλ και να παίξει κοσμοπολίτικη μπάλα και στις λίμνες της Ιταλίας και στις ελβετικές Άλπεις — αν και οι χαρακτήρες της σειράς δεν κατάφεραν να φτάσουν εκεί.

Δεν είναι τυχαίο που στα τέλη Αυγούστου το Netflix ανακοίνωσε πως το The Gentlemen πηγαίνει για τρίτη σεζόν. Και θεωρώ πως, αν συνεχίσει σε αυτό το διευρυμένο, διεθνές τοπίο, μπορεί να φτιάξει έναν κοσμοπολίτη χαρακτήρα στα πρότυπα του Τζέιμς Μποντ.

The Gentlemen 2, Η Σύνοψη

Η δεύτερη σεζόν ξεκινά έναν χρόνο μετά το τέλος της πρώτης και συναντάμε τον Έντι Χόρνιμαν (Τίο Τζέιμς) σε αγαστή συνεργασία με τη Σούζι Γκλας (Κάγια Σκοντελάριο). Πλέον, ο δούκας που είχε πάρει περισσότερο αέρα απ’ όσο του αναλογούσε στον πρώτο κύκλο έχει εξελιχθεί σε ένα πολλά υποσχόμενο αφεντικό της μαφίας.

Με τη φήμη του πλέον να προηγείται, επεκτείνει τις δουλειές του με τη μαριχουάνα από τις επαύλεις των λόρδων της αγγλικής υπαίθρου μέχρι τις παραθαλάσσιες αρχοντικές βίλες της Ιταλίας, ενώ η δίψα του για δύναμη μεγαλώνει. Επιπλέον, προσπαθεί να μπει στη Βουλή των Λόρδων, για να περάσει έναν νόμο που θα επιτρέπει τη νόμιμη πώληση μαριχουάνας. Ο Έντι νιώθει πιο κοντά στον θρόνο του βασιλιά του υποκόσμου περισσότερο από ποτέ.

Όλες του οι αποφάσεις γίνονται με έναν και μοναδικό γνώμονα: Πόσο κοντά θα τον φέρουν στον θρόνο. Σκοτώνει, στήνει πλεκτάνες, αδειάζει συνεργάτες, φτάνει ακόμη και να παντρευτεί μια γυναίκα που δεν είμαστε σίγουροι πως του αρέσει, μόνο και μόνο για να βρίσκεται κοντά στην πηγή της δύναμης.

Στο τέλος της ημέρας, όμως, είναι αυτές οι φιλοδοξίες του που διογκώνονται και τελικά τον διαβρώνουν. Οι άνθρωποι που πλέον έχει δίπλα του είναι φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό: αδίστακτοι κυνηγοί της δύναμης. Με το ηθικό του σύστημα να καταρρέει, όλα παρασύρονται στον πάτο.

Πλέον, όλα δικαιολογούνται στον αγώνα του για την κορυφή. Έχει τα επιχειρήματα που χρειάζεται για να πείθει τον εαυτό του, καθώς δεν είναι πια ο άλλοτε «στρατιώτης του καλού». Φαντασιώνεται τον εαυτό του ως «Βασιλιά», ντυμένο στα λευκά, με στέμμα και σκήπτρο.

Γιατί να μην το δεις: Τα πέντε τελευταία επεισόδια είναι καταιγιστικά, καθώς η πλοκή δένει και η δράση αποτελεί φυσική συνέπεια των αποφάσεων κάθε χαρακτήρα. Ωστόσο, το ξεκίνημα της δεύτερης σεζόν είναι λίγο φλύαρο, καθώς ο Ρίτσι στήνει τα πιόνια στο πεδίο της μάχης.

Γιατί να το δεις: Η ερμηνεία του Τίο Τζέιμς μαγνητίζει, καθώς ο χαρακτήρας του διολισθαίνει στο σπιράλ της τυφλής βίας και της διάβρωσης. Ο Γκάι Ρίτσι τού προσφέρει το υλικό για να θριαμβεύσει. Παράλληλα, μετατρέπει κάθε ρόλο της σειράς σε μαριονέτα. Τους κάνει να υποφέρουν, προσφέροντας μια σχεδόν σαδιστική απόλαυση στον τηλεθεατή.

Highlight: “It was you, Freddy”. Δόξα και τιμή στον Νονό 2. Δεν γράφουμε παραπάνω για να αποφύγουμε τα spoilers.

Η παρατήρηση: Με τον Γκάι Ρίτσι να βρίσκεται σε τέτοια φόρμα, θα τολμούσα να ζητήσω να γίνει εκείνος ο σκηνοθέτης μιας ταινίας Μποντ. Και δεν είναι μόνο η αγγλική του καταγωγή που με κάνει να το εύχομαι αυτό. Γιατί, τελικά, το The Gentlemen απέδειξε πως το «Ritchie is being Ritchie» μπορεί να σημαίνει πολλά περισσότερα από φάρσα, γκάνγκστερ και φτωχά σοκάκια.

Σχετικά άρθρα