Θανάσης Σαμαράς: «Μια αγκαλιά θέλουν όλοι»
Ο Θανάσης Σαμαράς, ο κωμικός των sold out παραστάσεων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αλλά και οδηγός ταξί, βρήκε λίγο χρόνο για να μας μιλήσει στο ΚΛΙΚ.
Ο Θανάσης Σαμαράς έχει μια συνεπή παρουσία στη σκηνή του stand up comedy από το 2012. Στα μάτια μου (δηλαδή, στην οθόνη μου) εμφανίστηκε πέρσι, μιλώντας από ένα ασανσέρ για τον ψυχολόγο του που θα ιδρώσει το πενηντάρικό του. Σήμερα είναι ο stand up κωμικός που κατάφερε sold out παραστάσεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, μόλις μέσα σε έναν μήνα. Η πορεία του Θανάση Σαμαρά είναι ανοδική, σαν ασανσέρ ουρανοξύστη που πηγαίνει στον τελευταίο όροφο.
Στην καθημερινή του ζωή, ο Θανάσης Σαμαράς κάνει οριζόντιες πορείες με ταχύτητες, αφού βιοπορίζεται ως οδηγός ταξί στη Θεσσαλονίκη. Αυτό δεν τον εμποδίζει από το να κάνει stand up (μπορεί και να τον εμποδίζει και λίγο, όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια). Ο Θανάσης βρήκε λίγο χρόνο μεταξύ παραστάσεων και δουλειάς για να μας μιλήσει, οπότε η σκηνή της οθόνης μας είναι δική του.
Έχει τύχει να σε αναγνωρίσουν στο ταξί;
Όταν γυρίζω να δώσω τα ρέστα. Γιατί μέχρι τότε βλέπουν μόνο το πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Κάποιοι πιο έμπειροι μ’ αναγνωρίζουν από τη φωνή. Αλλά εντάξει μη φανταστείς ότι γίνεται και καμιά τρελή σκηνή αναγνώρισης.
– Α είσαι ο κωμικός εκείνος ο ταξιτζής, ο Θανάσης;
– Ναι, αυτός είμαι.
– Ωραίος φίλε, πάμε Δραγούμη με Ερμού.
Και τελειώνει εκεί.
Πιο unhinged διαδρομή με το ταξί που σου έχει τύχει και γιατί (ήταν unhinged, όχι γιατί σου έτυχε);
Δεν ξέρω τι σημαίνει ανχάιτζντ ή ανχίτζντ; Μισό να γκουγκλάρω…. Περίμενε… Μισό! ΑΑΑΑΑΑΑ! Πολλά τέτοια! Unhinged να φαν’ κι οι κότες. Όσα θέλεις! Κάθε φορά που πιστεύω πως έχω ζήσει το πιο σουρεάλ σκηνικό μετά από λίγες μέρες συμβαίνει κάτι πιο δυνατό. Γι’ αυτό δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Τώρα τελευταία μπήκε ένας κύριος, έβγαλε τα παπούτσια του, έβγαλε τις κάλτσες τους και ήθελε να βάλει τα πόδια του μπροστά στη θέση του συνοδηγού. Του είπα να τα ξαναφορέσει. Και πιο παλιά μου είχε τύχει κάτι παρόμοιο. Τουλάχιστον αυτός φορούσε ζώνη.
[Κρατιέμαι με νύχια και με δόντια να μη σε ρωτήσω αν κάνεις stand-up και στο ταξί ή δεν βολεύει επειδή κάθεσαι (χίλια συγγνώμη)]
(Γέλασα σα δεν ντρέπεσαι.χαχαχαχαχα)
Ανοίγεται ο κόσμος στις διαδρομές και μοιράζεται ιστορίες; Είναι κάτι που αποζητάς;
Ξεκινάνε την ιστορία πριν κλείσουν την πόρτα. Καμιά φορά την πιάνουν και από τη μέση από εκεί που την άφησαν με τον φίλο τους απ’ έξω. Μια αγκαλιά θέλουν όλοι. Υπάρχει μοναξιά. Δεν το αποζητάω, δεν με ενοχλεί. Απλά συμβαίνει και το έχω αποδεχτεί. Σημασία έχει η πρόθεση και η πρόθεση είναι καλή. Πολλοί, για παράδειγμα, σου πιάνουν κουβέντα γιατί νιώθουν άβολα ή θέλουν να σου κάνουν παρέα.
Λίγο πριν σου στείλω τις ερωτήσεις, διάβαζα αυτό το post σου. Δεν θα σε ρωτήσω για τον Κιάμο και τους Evanescence, αλλά για το αίσθημα που σου δημιουργήθηκε με τον Καιόμενο του Σινόπουλου.
Δεν μπορώ να σου το περιγράψω. Θυμάμαι για μέρες να σκέφτομαι τους στίχους και να μην με χωράει ο κόσμος. Ε, μετά εντάξει. Ξανάβαζα το λάιβ του Κιάμου και ηρεμούσα. Απλά είχα πάρει την απόφαση να σπουδάσω φιλολογία.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Με τις σπουδές σου στη φιλολογία έψαχνες το ίδιο first high ή κάτι άλλο;
Πάλι θα με βάλεις να γκουγκλάρω. Μου αρέσει η λογοτεχνία, μου αρέσει το διάβασμα, μου αρέσει να μπαίνω μέσα σε κόσμους που δημιουργούν οι συγγραφείς και μέσα στο δικό τους το μυαλό. Να προσπαθώ να τους κατανοήσω. Και αυτό συνεχίζεται μέχρι τώρα.
Ποια ήταν η στιγμή που είπες «αυτό ήταν, θα ασχοληθώ με το stand up»;
Όταν μικρός είδα στο ένα από τα δύο χωριά μου, τη Νέα Καρυά Καβάλας, έναν κύριο, τον Μίμο Παπαδόπουλο, να δίνει μία παράσταση στην πλατεία του χωριού. Ήταν πολύ κοντά στο stand up αυτό που έκανε. Και μετά από λίγα χρόνια είχα πετύχει τις Νύχτες Κωμωδίας στην τηλεόραση. Που εκεί κατάλαβα ακριβώς τι θέλω να κάνω.
Κάποιοι από εμάς σε ξέρουμε από τα ΤikΤoks στο ταξί, κάποιοι άλλοι από τον ψυχολόγο που ίδρωσε το 50ρικό του, κάποιοι άλλοι πολύ νωρίτερα. Αυτήν τη στιγμή είσαι υπεύθυνος να μας δώσεις ένα timeline της πορείας σου στην κωμωδία έως σήμερα.
Το 2012 ξεκίνησα με κωμικά βίντεο στο Youtube, και μετά από λίγο το stand up comedy. Από τότε δεν σταμάτησα. Το 2018 είχα παρουσιάσει άπαξ και μία παράσταση στο Φεστιβάλ Κωμωδίας Αλεξανδρούπολης με τίτλο Φήμες Λένε. Υπήρχε το πλάνο να τη βιντεοσκοπήσω όμως μετά την πανδημία ήθελα να κάνω κάτι εντελώς καινούργιο και γι’ αυτό ξεκίνησα να γράφω την παράσταση που υπάρχει τώρα στο Youtube, την Πώς τολμάτε;. Και τώρα παρουσιάζω την καινούργια μου παράσταση ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ. Επίσης μία από τις πιο αγαπημένες μου δουλειές είναι που τα τελευταία χρόνια βοήθησα στη συγγραφή σεναρίων για την εκπομπή ΜήτσιVar με τον Γιώργο Μητσικώστα και τον Σωτήρη Καλυβάτση.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ας πούμε πως γράφεις αυτήν τη στιγμή το wiki page σου. Γράψε μου το section με τα Influences σου.
Παρακολουθώ πολλή τηλεόραση και όπως είπα μου αρέσει πολύ η λογοτεχνία. Επίσης χαλαρώνω απίστευτα παρακολουθώντας καλτ video. Όλα αυτά μ’ έχουν επηρεάσει. Δεν είναι κάτι συγκεκριμένο.
Γράφεις για τη νέα σου παράσταση Ελεύθερος πως είναι work in progress. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να κρίνεις και εν τέλει να πάρεις την απόφαση να τροποποιήσεις ένα κομμάτι που εσύ ο ίδιος έχεις γράψει;
Αν είναι κάτι καλό ο κόσμος γελάει, αν όχι δεν γελάει. Επομένως είναι αρκετά εύκολο. Δεν χωράει εγωισμός σ’ αυτό. Για να μην γέλασε ο κόσμος σημαίνει πως είτε δεν είναι αστείο, είτε δεν το «έδωσες» σωστά, είτε η προσέγγιση ήταν λάθος. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες. Αυτό δεν σταματάει ποτέ. Κάθε παράσταση έχει αλλαγές. Πιο μεγάλες στην αρχή, πιο λεπτομερείς όσο περνάει ο καιρός.
Υπάρχουν εκπλήξεις ως προς το σε τι ανταποκρίνεται ο κόσμος;
Έχει συμβεί αυτό αρκετές φορές. Γι’ αυτό και δεν ξέρεις ποτέ τι να περιμένεις, γι’ αυτό και κάνω κάποιες παραστάσεις work in progress. Μπορεί καμιά φορά να γελάσουν με κάτι αυθόρμητο που είπα εκείνη τη στιγμή κι όχι με κάτι που έχω δουλέψει περισσότερο. Από κει και πέρα βλέπω αν το κρατήσω ή όχι. Γιατί μπορεί το ίδιο αστείο που τους έκανε να γελάσει να μην περάσει σε άλλο κοινό και να έτυχε…
Ταξιδεύεις για το stand up μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν κάποιες διαφορές που εντοπίζεις στο κοινό μεταξύ των δύο πόλεων, ή έστω στο vibe τους;
Δεν θα το ‘λεγα. Δεν έχω νιώσει κάτι τέτοιο. Τις ίδιες αγωνίες και ανησυχίες έχουμε οι περισσότεροι και την ανάγκη να βγούμε να χαλαρώσουμε για μία ώρα. Ούτε μπορώ να πω ότι οι Αθηναίοι γελάνε με κάποια αστεία περισσότερο και οι Θεσσαλονικείς με άλλα. Και γενικά ισχύει αυτό για πολλά μέρη της Ελλάδας που έχω παίξει.
Σε ρωτάνε από τα social νεότεροι για το πώς να ξεκινήσουν το stand up ή άλλες συμβουλές;
Ναι αρκετές φορές και τους παροτρύνω να ψάξουν για βραδιές open mic που γίνονται πλέον στις πόλεις. Είναι μία καλή αρχή για να δοκιμάσεις ένα πεντάλεπτο κείμενό σου. Από κει και πέρα ο κάθε άνθρωπος έχει δική του αίσθηση του χιούμορ. Δεν θέλω να τον επηρεάσω ούτε να τον πατρονάρω. Το μόνο που τους λέω και ευελπιστώ να τους βοηθάει είναι να μιλάνε για θέματα που τους απασχολούν. Γιατί πιστεύω πως όταν κάτι είναι αλήθεια ο θεατής το καταλαβαίνει.
Και κάτι τελευταίο: Χρωστάς ακόμη το μάθημα Μασονία και Σαυράνθρωποι 101 από το Α’ εξάμηνο της Συνωμοσιολογίας;
Όχι βέβαια! Έχει καιρό που το πέρασα. Τώρα χρωστάω το Κοίλη Γη και Αρχαίοι Πολιτισμοί 208.
