Λιλή Ζωγράφου:Γυναίκες, μιλώ ακούστε. Να σας σερβίρω ένα βασιλόπουλο είναι αδύνατο φυσικά.

Γυναίκες, μιλώ ακούστε. Να σας σερβίρω ένα βασιλόπουλο είναι αδύνατο φυσικά. Εκείνο που μπορώ να κάνω για σας είναι να σκοτώσω το βασιλόπουλο. Και τη Σταχτοπούτα. Αυτή η ξευτελισμένη, αυτή η δούλα που δεν έχει ίχνος περηφάνιας και ρεαλισμού, αα, δε μου ξεφεύγει…”

Λόγια μια γυναίκας μπροστά από την εποχή της που τόλμησε “να ταράξει τα νερά” και να προκαλέσει με τους στοχασμούς της…

Λιλή Ζωγράφου. Τί να πρωτογράψει κανείς για τη σπουδαία Ελληνίδα δημοσιογράφο και συγγραφέα.

Τη γυναίκα που εμφανίστηκε το 1950 στα ελληνικά γράμματα  με τη συλλογή διηγημάτων Αγάπη, για την οποία απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές. Δημοσίευσε μικρά έργα της σε λογοτεχνικά περιοδικά, έγινε όμως ευρύτερα γνωστή 10 χρόνια αργότερα, με το βιβλίο της για τον Νίκο Καζαντζάκη, «Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός». Την περίοδο της δικτατορίας δημοσίευε στο δεκαπενθήμερο περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ – που απευθυνόταν σε καλλιεργημένες γυναίκες της μέσης τάξεως. Τα άρθρα της τα χαρακτήριζε το ανατρεπτικό και πολιτικά τολμηρό περιεχόμενό τους που έκρυβαν μεγάλο κίνδυνο να προκαλέσουν την οργή της στρατιωτικής εξουσίας. Ο λόγος της υπήρξε αντισυμβατικός και χαρακτηρίστηκε ως η σκοτεινή θεά Εκάτη της λογοτεχνίας μας.

Το παραπάνω, πρόκειται για ένα απόσπασμα από ένα ιδιαίτερο, εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο: “Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο παρακαλώ;” Σκέψεις που για να είμαι ειλικρινής, είχαν περάσει από το μυαλό μου πριν ακόμα το διαβάσω. Πόσο λάθος είναι να μεγαλώνουν κάποια κορίτσια με το πρότυπο του βασιλόπουλου του παραμυθιού που θα έρθει να “σώσει” τη Σταχτοπούτα και να της “εξασφαλίσει” μια ονειρεμένη ζωή;

Όσοι φαντάζονται πλάνα γαμήλιας ευτυχίας, ουρανοκατέβατους πρίγκιπες και αγνές ελληνοπούλες, καλό είναι να μη διαβάσουν αυτά που γράφει η Λιλή Ζωγράφου. Ο λόγος; Πολύ απλά, γιατί έρχεται να σαρώσει  την ψευδολογία της κοινωνικής ευτυχιολογίας, καρατομώντας τους μύθους με τα βασιλόπουλα… Το χιούμορ της σπαρταριστό… Μέσα από αυτό βιώνουμε τρεις εντελώς διαφορετικούς κόσμους, όπου οι ήρωές τους κυνηγούν με τον τρόπο τους την ευτυχία. Η συγγραφέας δηλώνει: «Σερβίρετέ μου ένα βασιλόπουλο, σημαίνει, διαιωνίστε τη δουλεία μου. Ασφαλώς πρόκειται για το πιο αντιφεμινιστικό, αλλά υπέρ των γυναικών, βιβλίο που έγραψα».

Ακολουθεί απόσπασμα από πρόλογο της Λιλής Ζωγράφου στο βιβλίο “Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο, παρακαλώ”.

“Γυναίκες, μιλώ ακούστε. Να σας σερβίρω ένα βασιλόπουλο είναι αδύνατο φυσικά. Εκείνο που μπορώ να κάνω για σας είναι να σκοτώσω το βασιλόπουλο. Και τη Σταχτοπούτα. Αυτή η ξευτελισμένη, αυτή η δούλα που δεν έχει ίχνος περηφάνιας και ρεαλισμού, αα, δε μου ξεφεύγει.

Όχι, το προσέξατε; Δεν έμεινε τίποτα όρθιο γύρω μας. Χωρίς προσχήματα, χωρίς ντροπή, ο πολεμόχαρος κόσμος μας καταστρέφει το καθετί, αδιαφορώντας για τη ζωή, αφανίζοντάς την. Όποια ζωή. Και χωρίς να λογοδοτεί κανείς σε κανέναν. Για σφαγές θα μιλάμε τώρα; Ανθρώπων, ζώων ή φυτών. Πανέμορφα είδη εκλείπουν, πουλιά χάνονται από το στερέωμα, τα μαραζωμένα δέντρα ορφανεύουν από επισκέπτες, οι θάλασσες στειρώνονται και δεν γεννούν πια.

Άλλους ήχους από των μοτέρ ακούτε; Βόμβους μηχανών, αγκομαχητά εργοστασιών, ελικόπτερα που σεργιανούν στις ταράτσες μας, αφθονία! Μια αφθονία βάρβαρη που δολοφόνησε τη ζωή της Φύσης. Βούβανε μηνύματα πουλιών, άλλαξε το χρώμα τ` ουρανού, θάμπωσε τον ήλιο, αλλοίωσε, για να μην πούμε πως αλλοτρίωσε, την ανθρωπιά και την ευαισθησία, ακόμα και τη φρίκη του φόνου.

Διαβάστε τίτλους στις εφημερίδες και θα δείτε τη διαφοροποίηση της μετάδοσης πληροφοριών που στοχεύει στον ερεθισμό της αδιαφορίας του δέκτη: “Χούλιγκανς, σκοτώνουν τους ομοφυλόφιλους” και υπότιτλος “Εξαιτίας του μίσους τους γι` αυτούς;”.

Αυτόματα νομιμοποιείται η ύπαρξη του Χούλιγκαν που αναλαβαίνει την “κάθαρση” καθώς η αναφορά στους ομοφυλόφιλους ερεθίζει την καλλιεργημένη απέχθεια και χριστιανική σεμνοτυφία και ανακαλεί την εικόνα του έγγαμου βίου.

Νομίζετε πως διαφέρει ο αναβρασμός του Χούλιγκαν από του χριστιανού αντισημίτη που οργανώθηκε σε Ναζί; […]”