Η πραγματική – τραγική ιστορία της ζωής του Robert Plant

Ας ξεκινήσουμε βγάζοντας την είδηση – αφορμή για το κείμενο από τη μέση. Ο Robert Plant έρχεται στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026. Θα είναι σχεδόν 78 χρονών, αλλά αυτό έχει σταματήσει πλέον να προβληματίζει το ελληνικό κοινό που σχεδόν πάντα συρρέει στα γήπεδα και τα venues για να δει ροκ σταρ με το «ένα πόδι στον τάφο». Και ενώ ζούμε για τη μέρα που θα δούμε μια φίρμα στο prime time της καριέρας της, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει κανείς να υποτιμήσει την παρουσία του Robert Plant, καθώς μιλάμε για έναν από τους πιο θρυλικούς ροκ τραγουδιστές στην ιστορία της μουσικής.

Η φωνή του ήταν μέρος της επικής επιτυχίας των Led Zeppelin, δίνοντας ζωή σε κλασικά τραγούδια όπως τα «Stairway to Heaven», «Black Dog» και «Kashmir», και κάθε άνθρωπος στον πλανήτη, ανεξαρτήτως μουσικού γούστου ή ηλικίας, νιώθει ένα ρίγος αναγνώρισης όταν ακούει εκείνη την κραυγή στην εισαγωγή του «The Immigrant Song».

Περισσότερο από μια φωνή, ο Plant ήταν ένας εμβληματικός frontman. Ψηλός και λεπτός, συνήθως χωρίς πουκάμισο και με μια χαίτη από ατημέλητες ξανθές μπούκλες, η σωματική του παρουσία στη σκηνή μαζί με την μπάντα ήταν ένα statement.

Ο Plant είναι σστην ίδια κατηγορία με τον Mick Jagger και τον Freddie Mercury, ενώ υπήρξε και αρκετά επιτυχημένος ως σόλο καλλιτέχνης μετά τη διάλυση των Led Zeppelin, επανεφευρίσκοντας συνεχώς τον εαυτό του και βουτώντας σε νέα είδη χωρίς να χάσει την εμβληματική παρουσία του.

Όμως η ζωή του Plant δεν ήταν μόνο επιτυχημένοι δίσκοι και παγκόσμιες περιοδείες. Στην πραγματικότητα, αν το μόνο που ξέρετε γι’ αυτόν είναι ότι ήταν στη μεγαλύτερη μπάντα του κόσμου, τότε ίσως θα σας εκπλήξει η τραγική, πραγματική ιστορία της ζωής του.

Έφυγε από το σπίτι στα 17

Ο Robert Plant γεννήθηκε στο Staffordshire της Αγγλίας και μεγάλωσε σε ένα άνετο, μεσοαστικό σπίτι. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και οι γονείς του τον πίεζαν να γίνει λογιστής.

Όμως ο Plant είχε ανακαλύψει τα blues και δυσκολευόταν να προσποιείται ότι τον ένοιαζε η εκπαίδευσή του. Όπως είπε στη Guardian το 1970, «Ήταν πραγματικά δύσκολο να συνδυάσω τα δύο και να διατηρήσω μια καλή σχέση με τους δασκάλους και τους γονείς μου».

Άφησε το σχολείο στα 17 για να κυνηγήσει τα μουσικά του όνειρα, κάτι που αναστάτωσε τους γονείς του. Ευτυχώς για τον ίδιο, κατάφερε να γνωρίσει τεράστια επιτυχία, ενώ παρότι δεν πήρε ποτέ εκείνο το πτυχίο λογιστικής στο τέλος συμφιλιώθηκε με τους γονείς του.

Ο Robert Plant ήταν στην πραγματικότητα η δεύτερη επιλογή του Jimmy Page

Παρότι ο Robert Plant ήταν ο βασικός τραγουδιστής των Led Zeppelin, δεν ήταν το «αφεντικό» της μπάντας, καθώς το αποκλειστικό κουμάντο έκανε ο Jimmy Page. Τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος, ο Page ήταν ήδη έμπειρος επαγγελματίας μουσικός όταν σχημάτισε τη μπάντα το 1968. Ο Page είχε επίσης φήμη σκληρού επιχειρηματία, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη ότι πήρε πολύ σοβαρά την αναζήτηση τραγουδιστή

Ο Plant την εποχή εκείνη ήταν ένας σχετικά άγνωστος και αδοκίμαστος τραγουδιστής. Ο Terry Reid, από την άλλη, ήταν ήδη καταξιωμένος ροκ τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Αν και ο Reid δεν είναι σήμερα ιδιαίτερα διάσημος, το 1969 η Aretha Franklin είπε: «Υπάρχουν μόνο τρία πράγματα που συμβαίνουν στην Αγγλία: οι Rolling Stones, οι Beatles και ο Terry Reid».

Όταν ο Page άρχισε να συγκροτεί τη μπάντα που θα γινόταν μια μέρα οι Led Zeppelin, ζήτησε από τον Reid να γίνει ο τραγουδιστής τους, αλλά αυτός είχε ήδη δεσμευτεί να κάνει κάτι άλλο.

Ο Reid ήταν όμως στην πραγματικότητα αυτός που πρότεινε τον Plant στον Page, και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Δεν πήρε κανένα credit για το Led Zeppelin I

Το 1968, ο Robert Plant ήταν ένας άγνωστος 19χρονος. Είχε δισκογραφικό συμβόλαιο με την CBS Records και είχε κυκλοφορήσει κάποια τραγούδια, αλλά δεν είχε να επιδείξει καμία επιτυχία.

Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο, όμως: ήταν ήδη ένας καλός μουσικός που έγραφε και ερμήνευε τη δική του μουσική και τα δικά του τραγούδια.

Γι’ αυτό προκαλεί απορία ότι, αν κοιτάξετε μια αρχική έκδοση του πρώτου άλμπουμ των Led Zeppelin, δεν θα βρείτε το όνομά του πουθενά στα credits των τραγουδιών.

Η ιδέα ότι ο Plant δεν είχε συμμετοχή, προφανώς, είναι γελοία. Ο πραγματικός λόγος πίσω από αυτή την «απρέπεια» είναι το συμβόλαιο με την CBS. Επειδή ήταν ακόμη δεσμευμένος με συμβόλαιο σε άλλη εταιρεία, νομικά δεν μπορούσε να λάβει κανένα credit για τα τραγούδια σε εκείνο το άλμπουμ.

Όποιος όμως και να είναι ο λόγος,  η πραγματικότητα είναι ότι δεν του αναγνωρίστηκε ποτέ η συμβολή σε έναν από τους πιο διάσημους και εμβληματικότερους δίσκους στην ιστορία της ροκ.

Έχασε τη μνήμη του σε ένα τροχαίο

Το 1970, όταν ο Plant κατέθετε στη δίκη για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων σχετικά με το «Stairway to Heaven»,  κάποιος από το τιμ των εναγόντων του είπε ότι είχε παρακολουθήσει συναυλία των Spirit και μάλιστα είχε παίξει snooker με ένα από τα μέλη τους.

Όμως ο Plant υποστηρίζει ότι είναι αδύνατον να «έκλεψε» στοιχεία από τραγούδι των Spirit, επειδή δεν θυμάται κανένα από τα τραγούδια τους. Κατέθεσε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί κανένα από αυτά τα γεγονότα, επειδή αμέσως μετά τη συναυλία είχε εμπλακεί σε ένα τρομερό τροχαίο.

Είπε στο δικαστήριο ότι η Maureen (η γυναίκα του) υπέστη κάταγμα κρανίου και ότι «ένα κομμάτι από το παρμπρίζ θάφτηκε στην κορυφή του κεφαλιού μου», με αποτέλεσμα να μην θυμάται τίποτα από όλα όσα είχαν προηγηθεί.

Η επέμβαση στις φωνητικές χορδές

Κανείς δεν είναι απολύτως σίγουρος πότε ακριβώς ο Robert Plant έκανε επέμβαση στις φωνητικές χορδές για αφαίρεση όζων, όμως η New York Post επιβεβαιώνει ότι την έκανε, και οι φαν του συγκροτήματος είναι πεπεισμένοι ότι μπορείς να μαντέψεις τη χρονιά, με βάση την αλλαγή στα φωνητικά του.

Τα έτη 1972 και 1973 είναι οι πιο συνηθισμένες εικασίες, καθώς οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η ποιότητα των φωνητικών του Plant άλλαξε μετά από εκείνη την περίοδο. Επίσης τείνουν να πιστεύουν ότι έγινε λιγότερο «τολμηρός», αποφεύγοντας τις πρωτόγονες κραυγές που χαρακτήριζαν μεγάλο μέρος της πρώιμης δουλειάς του.

Παράλληλα, αυτό που περιπλέκει τα πράγματα είναι ότι το ιστορικό άλμπουμ των Led Zeppelin του 1975, Physical Graffiti, περιέχει κομμάτια που είχαν ηχογραφηθεί χρόνια πριν, σε συνδυασμό με σύγχρονες ηχογραφήσεις, οπότε δεν μπορείς να ακούσεις τον δίσκο και να τον συγκρίνεις με κάποια παλαιότερη ηχογράφηση.

Το δεύτερο σοβαρό τροχαίο

Το 1975, οι Led Zeppelin ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν νέα περιοδεία και να κυκλοφορήσουν νέο άλμπουμ ως η μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο.

Είχαν μόλις ολοκληρώσει μια τεράστια περιοδεία που τους είχε αποφέρει πολλά χρήματα, και είχαν κάθε πρόθεση να διατηρήσουν το momentum.

Και τότε ήρθε η 4η Αυγούστου. Ο Plant βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού σε ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο στο νησί της Ρόδου. Η σύζυγός του, Maureen, οδηγούσε και τα παιδιά τους ήταν στο πίσω κάθισμα μαζί με έναν φίλο.

Το αυτοκίνητο για άγνωστο λόγο ξέφυγε από την πορεία του, έφυγε εκτός δρόμου και κατέληξε πάνω σε ένα δέντρο. Ο Plant διέλυσε το δεξί του πόδι σε πολλά σημεία, η Maureen ήταν αναίσθητη και αιμορραγούσε, και τα παιδιά επίσης τραυματίστηκαν.

Χρειάστηκαν ώρες μέχρι να φτάσει βοήθεια και όταν ο Plant βγήκε τελικά από το νοσοκομείο, ήταν σε αναπηρικό αμαξίδιο. Ήταν θαύμα που επέζησαν.

Η περιοδεία προφανώς ακυρώθηκε αλλά η μπάντα συσπειρώθηκε για να ηχογραφήσει το άλμπουμ Presence. Ο Plant έπρεπε να ηχογραφήσει τα φωνητικά του καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο και πάλεψε με κατάθλιψη, κάτι που αποτυπώνεται στους σκοτεινούς στίχους του άλμπουμ.

Ο θάνατος του πεντάχρονου γιου του

Το 1977, οι Led Zeppelin ήταν μια μπάντα που προσπαθούσε να ξαναβρεί τον ρυθμό της. Το συγκρότημα είχε αναγκαστεί σε ένα είδος παύσης το 1975, μετά τους φρικτούς τραυματισμούς του Robert Plant από το τροχαίο.

Τα επόμενα δύο χρόνια, ο μουσικός κόσμος άλλαζε με την άφιξη του punk rock, και το Presence του 1976 θεωρήθηκε ένα σχετικά μέτριο κομμάτι της δισκογραφίας τους.

Ξεκινώντας μια παγκόσμια περιοδεία, το συγκρότημα σκόπευε να αποδείξει ότι παρέμενε η μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο. Τα πράγματα ξεκίνησαν άσχημα όταν ο Plant έχασε τη φωνή του και η περιοδεία αναβλήθηκε για ένα διάστημα. Η τουρνέ ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1977, αλλά τον Ιούλιο ο Robert Plant δέχτηκε δύο τηλεφωνήματα. Το πρώτο τον ενημέρωσε ότι ο γιος του, Karac, ήταν άρρωστος. Το δεύτερο τηλεφώνημα ήρθε λίγο αργότερα, δίνοντάς του τα φριχτά νέα: ο πεντάχρονος γιος του είχε πεθάνει.

Μια εβδομάδα νωρίτερα, η κόρη του Plant, η Carmen, είχε αρρωστήσει από έναν ιό του στομάχου αλλά είχε αναρρώσει. Όταν αρρώστησε ο Karac, θεωρήθηκε ότι ήταν ο ίδιος ιός, αλλά ο Karac χτυπήθηκε πολύ πιο βαριά.

Ο Plant έφυγε από την περιοδεία και γύρισε αμέσως πίσω στο σπίτι. Όπως είναι φυσικό, η υπόλοιπη περιοδεία ακυρώθηκε.

Παραλίγο να εγκαταλείψει τη μουσική για πάντα

Ο Robert Plant είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους μουσικούς στην ιστορία της ροκ. Όχι μόνο ήταν ο εμβληματικός τραγουδιστής ενός από τα πιο επιτυχημένα hard rock συγκροτήματα όλων των εποχών, αλλά γνώρισε και εντυπωσιακή επιτυχία ως σόλο καλλιτέχνης.

Γι’ αυτό είναι σοκαριστικό να σκεφτεί κανείς ότι υπήρξε μια περίοδος που σκέφτηκε σοβαρά να παρατήσει τη μουσική και να γίνει δάσκαλος. Όταν πέθανε ο γιος του, ο Plant είπε σε μια συνέντευξή του: «Έχασα το παιδί μου. Δεν ήθελα να είμαι στους Led Zeppelin. Ήθελα να είμαι με την οικογένειά μου».

Ευτυχώς, όμως, τον έπεισε να συνεχίσει ο καλύτερός του φίλος, ο ντράμερ των Led Zeppelin, John Bonham.

Χάνοντας τον καλύτερό του φίλο

Ο Robert Plant και ο John Bonham γνωρίζονταν πολύ πριν δημιουργηθούν οι Zeppelin. Γνωρίστηκαν το 1965, όταν ο Plant ήταν μόλις 17 ετών, και έπαιξαν μαζί σε δύο μπάντες τα επόμενα χρόνια, τους Crawling King Snakes και τους Band of Joy (τους οποίους ο Plant επανίδρυσε το 2010).

Όταν προσφέρθηκε στον Plant η θέση του τραγουδιστή στους Led Zeppelin το 1968, εκείνος με τη σειρά του πρότεινε τον Bonham για τα τύμπανα, κάτι που επέτρεψε στους δύο φίλους να παίξουν μαζί στη μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο.

Ο Bonham ήταν βαρύς πότης και στις 24 Σεπτεμβρίου 1980, πνίγηκε στον ύπνο του, σε ηλικία 32 ετών, μετά από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Ο Plant ήταν συντετριμμένος και στην πραγματικότητα, το πένθος του για τον θάνατο του φίλου του είναι ο σημαντικότερος λόγος που οι Led Zeppelin δεν επανενώθηκαν ποτέ.

Ο γιος του Bonham, Jason, είπε στο Billboard ότι ο Plant του είπε: «Αγαπούσα τον πατέρα σου υπερβολικά πολύ. […] Όταν ο πατέρας σου μας άφησε, άφησε τον κόσμο, αυτό ήταν το τέλος για τους Led Zeppelin».

Όταν είπαν στον Robert Plant ότι δεν θα ξανατραγουδήσει ποτέ

Η φωνή ενός τραγουδιστή είναι τα πάντα — το επάγγελμά του και η ταυτότητά του. Ο Robert Plant έχει μία από τις πιο διάσημες φωνές στη ροκ, οπότε οτιδήποτε απειλεί αυτή τη φωνή είναι μια τραγική υπενθύμιση της εύθραυστης φύσης της ζωής.

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, στις αρχές της δεκαετίας του 1970 αναγκάστηκε να αφαιρέσει όζους από τις φωνητικές του χορδές — μια σχετικά συνηθισμένη επέμβαση που πολλοί τραγουδιστές έχουν αναγκαστεί να υποστούν.

Παρόλα αυτά, μια τέτοια επέμβαση μπορεί μερικές φορές να τερματίσει μια καριέρα, αλλά ο Plant κατάφερε να συνεχίσει μετά από αυτό.

Στις αρχές όμως της δεκαετίας του 1990, ο εμβληματικός τραγουδιστής πήγε σε έναν γιατρό, ο οποίος του είπε ότι θα έχανε τη φωνή του μέσα σε μερικούς μήνες — και πιθανότατα δεν θα μπορούσε ούτε να μιλήσει, πόσο μάλλον να τραγουδήσει.

Το «θηρίο» που ονομάζεται όμως Robert Plant τον διέψευσε και συνεχίζει να τον διαψεύδει μέχρι σήμερα.