Αλίκη Κατσαβού | Το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που πήρα από τον Κώστα

Η γνωριμία μου μαζί της έγινε μέσω διαδικτύου. Τα social media -που συχνά κατακεραυνώνουμε για την απομόνωση και την απομάκρυνση που οδηγούν τις “καρδιές” των ανθρώπων-, καμιά φορά,   μάς φέρουν κοντά, με ένα μαγικό, απρόσμενο τρόπο…

Χαζεύοντας τις φωτογραφίες που αναρτά, διαβάζοντας για εκείνη,  ένιωθα σαν να ήταν ένα πολύ οικείο μου πρόσωπο.  Όχι λόγω του επάγγελματός της που έχει σημαντική προβολή, ούτε λόγω του διάσημου συντρόφου της. Ο συνδετικός μας κρίκος, είναι η μητρότητα. Σαν μια “εκλεκτή συγγένεια”, η οποία -όπως έλεγε ο Γκαίτε-δεν εξηγείται, βιώνεται παράδοξα και κεραυνοβόλα όταν συντονιστούν οι ψυχές. `Εστω κι από μακριά… 

 Ίσως αναρωτηθεί κανείς : “Μα τόσες και τόσες γυναίκες είναι μητέρες… Είναι αυτός λόγος να νιώθεις τόσο έντονη “επικοινωνία” με κάποιο άτομο;” “Μα φυσικά…” θα ήταν η δική μου απάντηση. Μια γυναίκα που επιθυμεί όσο τίποτα άλλο να γίνει μάνα και παλεύει για να το καταφέρει, που με τον ερχομό του παιδιού της παραμέρισε το “εγώ” κι έγινε συνειδητά “εμείς”, που βρίσκει την ευτυχία στην αγκαλιά του μικρού της και το μεγαλώνει με αγάπη,  είναι εκείνη που θαυμάζω απεριόριστα και που νιώθω “κοντά” μου. 

 Δεν είναι εύκολο να είσαι γονιός. Το μωρό σου που αναθρέφεις σε κάνει…Η ουσιαστική επικοινωνία επιτυγχάνεται όταν το “ακούς” όχι μόνο με τα αυτιά και τα μάτια, αλλά και με την καρδιά σου. Η δική μου εντύπωση για την κα Αλίκη Κατσαβού, είναι ότι μέχρι στιγμής πέτυχε το παραπάνω “στοίχημα”, καθώς είναι λες και γεννήθηκε μητέρα. Κι αυτός, δίχως αμφιβολία, είναι ο ωραιότερος ρόλος της ζωής της.

 Μαζί της, λοιπόν, είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Μου μίλησε για την καθημερινότητά της με το γιο της Φοίβο, τις αλλαγές που έφερε το θείο δώρο της μητρότητας στη ζωή της, το μοναδικό κ. Κώστα Βουτσά – ο οποίος δείχνει έμπρακτα την αγάπη και την αφοσίωσή του στην ίδια και στο παιδί τους-,  τη “θεατρομάθεια” που έχει δημιουργήσει, αλλά και άλλες, υπέροχες σκέψεις της… Αξίζει να διαβάσετε τη συνέντευξη που ακολουθεί…

Νομίζω ότι η μητρότητα είναι το μεγαλύτερο θείο δώρο που μπορεί να δοθεί σε μια γυναίκα, το οποίο την κάνει να γεννιέται από την αρχή και να αναθεωρεί για πολλά… Ο ερχομός του παιδιού σας, σας έφερε αλλαγή στον τρόπο σκέψης κι αντιμετώπισης των διαφόρων καταστάσεων;

Πιστεύω ότι η μητρότητα είναι μοναδική εμπειρία για τη γυναίκα που δέχεται το θείο αυτό δώρο ως προορισμό. Το εγώ γίνεται εμείς μονομιάς κι είναι τόσο υπέροχο για εκείνον που είναι έτοιμος να αλλάξει τη γωνία που θα βλέπει τη ζωή. Κι εγώ ήμουν συνειδητοποιημένη κι έτοιμη από καιρό. Προσωπικά ο ερχομός του Φοίβου με άλλαξε θετικά, με γέμισε εσωτερική γαλήνη, με ολοκλήρωσε και ταυτόχρονα με έβαλε σε εγρήγορση για να μπορέσω να τον προστατέψω, να τον φροντίσω και να τον καθοδηγήσω. Με δυο λόγια με έκανε καλύτερη και πιο ήρεμη.

Πιστεύετε ότι μία γυναίκα γεννιέται μητέρα ή γίνεται;

Και τα δυο. Η φύση είναι σοφή. Δίνει στη γυναίκα που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί το μητρικό φίλτρο. Απλά κάποιες γυναίκες ίσως λόγω ανατροφής ή φιλοσοφίας ή και εσωτερικής ανάγκης είναι πιο έτοιμες για το ρόλο αυτό.

Ποια είναι η πιο γλυκιά στιγμή σας ως οικογένεια κατά τη διάρκεια της ημέρας;

Το μεσημεριανό γεύμα, που μη φανταστεί κανείς ότι είναι σαν κινηματογραφική ταινία, γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι. Είμαστε τόσο χαλαροί κι αντισυμβατικοί, που ο καθένας διαλέγει που θέλει να κάτσει με το πιάτο του. Ο Κώστας συνήθως στο γραφείο του, ο Φοίβος στο νέο τραπεζάκι του κι εγώ κάπου εκεί ανάμεσα, με το δικό μου πιάτο που μένει στη μέση, γιατί κοιτάζω τι τρώει ο Φοίβος. Είναι τόσο δική μας, μοναδική στιγμή. Με τα αστεία του Κώστα και τα χαριτωμένα σκέρτσα ή τις αταξίες του Φοίβου, που θα’θελα να τραβάω βίντεο να τα βλέπει ο μικρός όταν μεγαλώσει.

Μέχρι στιγμής, ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή με το παιδί σας,  εκείνη που σας έκανε να κλάψετε από στενοχώρια ή άγχος;

Ο Φοίβος είναι ένα παιδί πολύ «εύκολο» στο μεγάλωμα, όπως συγκρίνω και με άλλες μαμάδες. Έτσι δεν έχω άγχος μαζί του και δεν έχω -ευτυχώς- περάσει κάτι σοβαρό με εκείνον. Έκλαψα όμως από στεναχώρια όταν ανέβασε μια νύχτα πυρετό από ίωση, πράγμα που φαντάζομαι ότι όλες οι μανάδες το ’χουν ζήσει.

«Το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας πατέρας για τα παιδιά του, είναι να αγαπά την μητέρα τους.» είπε κάποτε ο Theodore Hesburgh. Θα ήθελα να μου πείτε μια κίνηση αγάπης του συντρόφου σας προς εσάς, από τη μέρα που ήρθε στον κόσμο ο γιος σας, που σας συγκίνησε βαθιά…

Ακόμα και το γεγονός ότι είμαι σήμερα μητέρα το οφείλω στην αγάπη του Κώστα για μένα. Ο Κώστας με τα λόγια του, τις πράξεις του, και τον τρόπο που με κοιτούν τα μάτια του αποδεικνύει καθημερινά αγάπη του. Από τότε που ήρθε ο γιός μας στον κόσμο με συγκινεί κάθε φορά που με τρυφερή αγωνία με ρωτάει αν είμαι κουρασμένη κι αν μπορεί να κάνει κάτι για να με ξεκουράσει. 

Τον κ. Κώστα Βουτσά, πώς θα τον χαρακτηρίζατε ως μπαμπά;

Τρυφερό, μειλίχιο αλλά ταυτόχρονα και επιβλητικό.

Ποιες συμβουλές που σας έχει δώσει η μητέρα σας τηρείτε για το αγοράκι σας;

Η μαμά μου δεν μου δίνει συμβουλές, στάθηκε βράχος δυνατός με το παράδειγμά της, για να γίνω ο άνθρωπος κι η μάνα που είμαι σήμερα. Λίγο να της μοιάσω, θα έχω καταφέρει πολλά. 

“Ένας δειλός είναι ανίκανος να δείξει αγάπη. Αυτό είναι προνόμιο των γενναίων.” έχει πει ο Mahatma Gandhi Στην εποχή μας που κυριαρχεί η κρίση αξιών, ιδανικών και αληθινών συναισθημάτων, πόσο εύκολο είναι να γεννηθεί η ανιδιοτελής αγάπη ανάμεσα σε δυο ανθρώπους;

Είμαι ρομαντική πιστεύω ότι είναι αδήριτη ανάγκη της ψυχής μας να συναντηθούμε με το άλλο μας μισό. Όταν την αγάπη τη γεμίζουμε σάλτσες και στραβές προσδοκίες τη σκοτώνουμε. Η ίδια η αγάπη σε κάνει γενναίο και σε σηκώνει από τη γη και σε φέρνει δυο τούμπες γιατί είναι ανάγκη της ψυχής να προσφέρει αγάπη. Αν κάνεις το λάθος να το παραβλέψεις αυτό, η ψυχή αρρωσταίνει.

Ξέρετε την ιστορία αυτή; Όταν ο θεός έφτιαξε τον κόσμο τα όντα ήταν ανδρόγυνα, ενωμένος ο άνδρας κι η γυναίκα. Όμως αμάρτησαν κι ο θεός θύμωσε και τα πέταξε στη γη, σαν καλάθι με πορτοκάλια. Και τα πορτοκάλια άνοιξαν στη μέση και κύλισαν μισά από δω, μισά από εκεί στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Χωρίστηκαν οι άνδρες από τις γυναίκες. Κι από τότε όλοι ψάχνουμε το άλλο μας μισό.

“Το μεγαλύτερο ψέμα:`Σ`αγαπώ`.” υποστηρίζει  ο Αμερικανός ψυχίατρος και συγγραφέας Gordon Livingston. Πότε λέτε “Σ`αγαπώ”;

Μάλλον αυτός ο Livingston έχει δει πολλές ψευτο-αισθηματικές ταινίες και του έχουν πει πολλά ψεύτικα σ’ αγαπώ για να το λέει με τέτοια σιγουριά. Για να μην σου πω ότι δεν τον αγαπούσε κι η μάνα του… Σοβαρά τώρα… το «σ’ αγαπώ» εύκολα μπορεί να ευτελιστεί στα χείλη, όμως στις πράξεις θα φανεί η δύναμή του. Μ’ αρέσει να αγαπώ και να μ’ αγαπούν, με πράξεις όχι με λόγια. 

Ποιό είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει από τη σοφία και την εμπειρία του συντρόφου σας;

Ο Κώστας με έμαθε να είμαι αισιόδοξη. Μου έμαθε τη δύναμη που έχει η αισιοδοξία! ΄Όταν πιστεύεις ότι θα πάει κάτι καλά… πηγαίνει!

Στις σημαντικές αποφάσεις της ζωής σας, σας κυριεύει η λογική ή το συναίσθημα;

Πάντα αυτά τα δυο δίνουν μάχη μέσα μου! Πότε νικάει το ένα, πότε το άλλο και πότε-πότε έρχονται ισοπαλία! 

Πιστεύετε ότι ο έρωτας έχει διάρκεια και αν λήξει μπορεί να αναγεννηθεί;

Ένα τάνκερ μελάνι έχει χυθεί για το θέμα αυτό και πάλι δεν έχουν εξαχθεί ασφαλή συμπεράσματα! Δεν είμαι και ειδική και μπορώ να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου. Ο έρωτας για μένα έχει διάρκεια όταν βρεις αυτό που ζητάς από το σύντροφό σου. Αν λήξει όμως δεν πιστεύω ότι μπορεί να αναγεννηθεί.

“Οι άντρες αγαπάνε λίγο και συχνά, ενώ οι γυναίκες πολύ και σπάνια. “είναι τα λόγια του Jean-Jacques Rousseau. Συμφωνείτε;

Αντιπαθώ φοβερά τις γενικεύσεις. Για πείτε μου δηλαδοί, αυτοί οι άνδρες που αγαπούν συχνά και λίγο, ποιες αγαπούν; Κάποιες που δεν τους αγαπούν αφού αυτές αγαπούν σπάνια; Είδατε; Αδιέξοδο της σκέψης… Γνώμη μου είναι ότι τα δυο φύλα αγαπούν και αγαπιούνται ακριβώς το ίδιο. Δηλαδή άλλοτε λίγο, άλλοτε πολύ, άλλοτε σπάνια, άλλοτε συχνά. 

Από τις εμπειρίες που είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει;

Όχι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. 

Ποιά είναι η μεγαλύτερή σας φοβία;

Δεν έχω φοβίες. Φόβους μικρούς, της καθημερινότητας ναι. Να προλάβω, να προσέξω, να πράξω σωστά. Αυτά. 

Τί απεχθάνεστε περισσότερο από όλα στη ζωή σας;

Την απολυτότητα. 

Θα ήθελα να μου μιλήσετε για τη Θεατρομάθεια, την επίδρασή της στα παιδιά και τους επόμενους στόχους σας.

Στη Θεατρομάθεια πιστεύουμε ότι μέσα από το θέατρο μπορούμε να μεταμορφώσουμε τον κόσμο. Σταλάζουμε τρυφερότητα, αγάπη και γνώσεις μέσα από τις παραστάσεις μας. Κεντρικός άξονας σε αυτές είναι η ενεργός συμμετοχή των παιδιών επί σκηνής. Θέλουμε έτσι να τους δείξουμε ότι και στη ζωή τους πρέπει να έχουν ενεργό ρόλο.

Στόχος διαρκής είναι να αφουγκραστούμε σαν καλλιτέχνες τα μηνύματα της εποχής και να τα αποτυπώσουμε στις παραστάσεις μας.

Στόχος μας τον ερχόμενο χειμώνα είναι να γιορτάσουμε τη δύναμη του θεάτρου μέσα από τρεις παραστάσεις που απαντούν σε σημαντικά αιτήματα της εποχής, την αλληλεγγύη, την αδελφοσύνη, την ανάγκη της ψυχής για την ποίηση και τη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος. 

Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο. (Αυλιτρίδα στους “Σφήκες” του Αριστοφάνη)

Χορικό με τη συμμετοχή παιδιών στην παράσταση “O Καραγκιόζης κι η Ειρήνη εναντίον του πολέμου” Φωτογραφία: ΕvAggelos Gouvelis (Η κυρία Αλίκη Κατσαβού είναι ηθοποιός και καλλιτεχνική διευθύντρια της “Θεατρομάθειας”. )

www.theatromathia.gr 

“Αδιαφορώ για τη δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.” έχει πει ο Μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Τι είναι για εσάς η δόξα;

Όταν ο θαυμασμός έρχεται γιατί έχει γίνει μια πράξη σπουδαία, μια πράξη ηρωική, τότε η δόξα είναι λαμπρό στεφάνι γι’αυτόν που την έχει. Όταν είναι για μικρά επιτεύγματα είναι πράγματι φυλακή όπως είπε κι ο Χατζιδάκις.

Ποιο στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάτε περισσότερο και γιατί;

Δυο στίχοι του Οδυσσέα Ελύτη που έχουν μελοποιηθεί από τον Θοδωράκη: «Τρι, και τρι και τρι και τρι/ τι γλυκιά που είν’ η ζωή/ τι γλυκιά και τι πικρή/ τρί και τρι και τρι και τρι»

Το μικρό τριζόνι λαλεί όλο το αίσθημα που έχω για τη ζωή και γι’ αυτό που είμαι. 

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

Όλοι οι άνθρωποι είναι ήρωες αν το καλοσκεφτείς. Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Έχουν μικρά ή μεγάλα κατορθώματα. 

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Δείχνω επιείκεια σε όλα τα λάθη αρκεί να μην θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των έμβιων όντων. 

Τι είναι για εσάς ευτυχία;

Η αγκαλιά του γιού μου.

Αν είχατε μόνο μία συμβουλή να δώσετε στο γιο σας, ποια θα ήταν αυτή;

Να αγαπάει άφοβα. 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

Ότι ο άνθρωπος έχει αμέτρητη εσωτερική δύναμη.

Ο χώρος σας είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός. Ποιοι είναι οι στόχοι και ποιες οι φιλοδοξίες σας στη δουλειά σας;

Φιλοδοξώ να μπορώ να δημιουργώ για πολλά χρόνια. Στόχος μου είναι αυτό να γίνεται κάθε φορά και με καλύτερες συνθήκες. 

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τη δουλειά, τη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο;

Νομίζω ότι τα είπαμε όλα. Σας ευχαριστώ! 

Σας ευχαριστώ θερμά κα Κατσαβού!