Γωγώ Μαστροκώστα: Η ζωή της μέσα από τα λόγια της
Την τελευταία της πνοή άφησε τα μεσάνυχτα της 25ης Μαΐου 2026 η Γωγώ Μαστροκώστα, έπειτα από σκληρή μάχη για τη ζωή της. Τα ανησυχητικά νέα για την επιδεινωμένη της υγεία είχαν φτάσει στα δημοσιογραφικά γραφεία εδώ και δύο εβδομάδες περίπου ενώ τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.
Τα δυσάρεστα νέα έκανε με μια συγκινητική της ανάρτηση η 17χρονη κόρη της, Βικτώρια Δέλλα, η οποία δεν έφυγε στιγμή από το πλευρό της. Όπως στο πλευρό της ήταν πάντοτε και ο Τραϊανός Δέλλας, ο πρώην άσος της Εθνικής ομάδας, ο οποίος δεν δίστασε να αφήσει στην άκρη την καριέρα του για να είναι δίπλα της στη δύσκολη μάχη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η Βικτώρια Δέλλα πόσταρε στον προσωπικό της λογαριασμό μια παιδική της φωτογραφία με τη μαμά της γράφοντας:
«Σήμερα έφυγε ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Η πιο καλή ψυχή, η κολλητή μου, η καλύτερη γυναίκα που ήμουν τόσο τυχερή να αποκαλώ μαμά.
Η μαμά μου ήταν μια μαχήτρια, ένας βράχος που δεν λύγισε ποτέ. Δεν διαμαρτυρήθηκε, δεν αναστέναξε. Πέρασε πολλά στη ζωή της, αλλά τα αντιμετώπισε με δύναμη και αξιοπρέπεια.
Μαμά, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να είμαι περήφανη για σένα και να σε θαυμάζω. Στη ζωή μου ελπίζω να σου μοιάσω έστω και λίγο. Θα είσαι για πάντα το αιώνιο πρότυπό μου.
Και τώρα ξέρω πως θα έχω πάντα τον φύλακα άγγελό μου να με προσέχει”.
Ποια ήταν η Γωγώ Μαστροκώστα: Η γνωριμία με τον Τραϊανό Δέλλα, η γέννηση της κόρης τους και η μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.
Γεννημένη στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας το 1970, η Γωγώ Μαστροκώστα έκανε όνειρα να γίνει γιατρός -άλλωστε ήταν μια άριστη μαθήτρια. Στις εισαγωγικές εξετάσεις, τελικά, πέρασε στη σχολή ΤΕΦΑΑ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στην Κομοτηνή, από την οποία και πήρε το πτυχίο της.
Εκείνα τα χρόνια, δεν εκτιμούσε καθόλου την εξωτερική της εμφάνιση, η ίδια άλλωστε έχει πει πως η μητέρα της δεν της είχε πει ποτέ πως είναι ωραία, μέχρι τα 30 της…
«Δεν είχα ποτέ αυτοπεποίθηση. Χτυπάω το κεφάλι μου τώρα, τσαντίζομαι, που βλέπω τον εαυτό μου σε παλιές εικόνες και λέω “Γιατί Θεέ μου ποτέ δεν απόλαυσα και δεν κατανόησα αυτό το πράγμα;”. Άλλο ότι ήμουν ένας δυναμικός άνθρωπος. Εγώ δεν το έβλεπα και δεν το καταλάβαινα», δήλωνε στην εκπομπή DOT.
Ακολούθως, στα 22 της, «κατεβαίνει» στην Αθήνα, όπου και παίρνει το «βάπτισμα του πυρός» στην τηλεόραση, στην εκπομπή του MEGA, Μεταξύ μας. Για τα επόμενα χρόνια θα εμφανίζεται στην τηλεόραση ως γυμνάστρια και αργότερα ως συμπαρουσιάστρια σε επιτυχημένες εκπομπές (Πυρετός το Σαββατόβραδο, Όλα), έκανε εμφανίσεις σε σίριαλ (Και οι Παντρεμένοι Έχουν Ψυχή, Το Κόκκινο Δωμάτιο: Η Πρώτη Φορά), ενώ υπήρξε διαγωνιζόμενη στο Dancing With The Stars.
«Δεν τον ερωτεύτηκα με τη μία. Ήταν εκφοβιστικός όταν τον είδα. Ήταν πολύ αρσενικό. Είδα έναν άντρα δυο μέτρα και μου φάνηκε λίγο υπερβολικό για μένα. Τον γνώρισα δέκα μήνες αφότου πήρε διαζύγιο. Να τα ξεκαθαρίζουμε αυτά γιατί έχω ακούσει πως εγώ τον χώρισα! Η ιστορία αυτής της σχέσης που δεν ήταν η πιο ιδανική στην αρχή και η κατάληξη αυτής λες ότι αυτό είναι μοίρα».
«Η πρόταση γάμου άργησε να γίνει. Μένω έγκυος, είχα και μια εγκυμοσύνη που έχασα ένα μωράκι, τέλος πάντων και είμαι 4-5 μήνες έγκυος, χωρίς πρόταση. Έτσι λοιπόν στον έκτο μήνα λέω στον Τραϊανό, “θα βαφτίσουμε την κόρη μας Βικτώρια Μαστροκώστα”. Βικτώρια λένε την μητέρα του και Μαστροκώστα γιατί αν δεν έχεις παντρευτεί το παιδί παίρνει το επίθετο της μητέρας μέχρι να το αναγνωρίσει ο πατέρας. Μετά από λίγες ημέρες ήμασταν σε ένα ξενοδοχείο και μου εμφανίζει ένα δαχτυλίδι, τόσο απλά».
«Όταν τον είδα στην αρχή της σχέσης μας να συναναστρέφεται με παιδιά, είχα πάθει πλάκα όχι μόνο με το πώς ήταν αυτός μαζί τους, αλλά και με το πώς επικοινωνούσαν μαζί του παιδιά που τον έβλεπαν για πρώτη φορά. Ήμουν απόλυτα σίγουρη από πολύ νωρίς πως θέλω να κάνω παιδιά με τον Τραϊανό. Δεν μου είχε ξανασυμβεί ποτέ».
«Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη έχασα το μωρό 2 μηνών. Μετά όμως συνειδητοποιήσαμε ότι το θέλαμε πολύ. Στεναχωρήθηκα υπερβολικά και φοβήθηκα πολύ. Και όταν δεν είσαι 20- 25 ετών λες θα μου ξανασυμβεί τώρα; Μετά σκέφτηκα ότι αυτά γίνονται για κάποιο λόγο. Δεν θα είχε έρθει η Βικτώρια».
«Τρεις μέρες αφότου γέννησα ο γιατρός μου ανακοίνωσε ότι έχω καρκίνο στο στήθος. Πριν την πρώτη μου εγκυμοσύνη εγώ είχα ψηλαφίσει κάτι. Δεν στεκόμαστε ποτέ σε μια διάγνωση και σε έναν γιατρό. Πήγα σε γιατρό και δεν μου έκανε καν μαστογραφία. Έκανα εξέταση και μου είπε πως είναι όλα καλά. Και έρχεται εκείνη η ώρα και μου το είπε. Πριν γίνει το οτιδήποτε κατάλαβα τι έγινε».
«Με έβαλαν κατευθείαν στο χειρουργείο και με το που ξυπνάω η πρώτη κουβέντα που ακούω είναι “δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καλά”. Και έπρεπε να είμαι στην απομόνωση να βλέπω το παιδί μου. Είμαι πολύ τυχερή που δεν τρελάθηκα. Αυτό που δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ήταν το timing. Προσπαθούσα να ισορροπήσω. Δεν έζησα το παιδί μου μωρό. Είχα μουρλαθεί να κάνω και άλλο μωρό. Κρατούσα το μωρό μου στην αγκαλιά, έκλαιγα και σκεφτόμουν αν θα τη δω να μεγαλώνει. Δεν έχεις επιλογή. Δεν έκλαιγα για μένα. Πιο πολύ έκλαιγα για το τι έχω κάνει σ’ αυτόν τον άνθρωπο, γιατί να το κάνω αυτό στον άντρα μου και την οικογένειά μου».
«Σε όλη την περιπέτεια της υγείας μου, ο Τραϊανός στάθηκε βράχος δίπλα μου. Ο Τραϊανός μου είπε να βγω να μιλήσω για τον καρκίνο στο στήθος για να βοηθήσω τις υπόλοιπες γυναίκες. Τον πρώτο μήνα δεν μπορούσα να διαχειριστώ στην ασθένειά μου. Ο καρκίνος με έκανε να χάσω για πάντα την ανεμελιά μου».
