Χίλαρι Κλίντον, ένα πρόθυμο θύμα
Για άλλη μια φορά η Χίλαρι Κλίντον θα απολογηθεί για τα σκάνδαλα του συζύγου της. Και τελικά, αυτή θα είναι η θλιβερή της παρακαταθήκη!
«Δεν κάθομαι εδώ σαν μια αδύναμη γυναίκα που στέκεται δίπλα στον άντρα της», δήλωνε η Χίλαρι Κλίντον, φορώντας τη χαρακτηριστική στέκα της δεκαετίας και ένα πράσινο σακάκι. «Κάθομαι εδώ επειδή τον αγαπώ, τον σέβομαι και τιμώ όσα έχει περάσει και όσα έχουμε περάσει μαζί. Και ξέρετε, αν αυτό δεν είναι αρκετό για τον κόσμο, τότε, τι να πω, ας μην τον ψηφίσουν».
Ήταν 26 Ιανουαρίου του 1992 όταν η Χίλαρι Κλίντον, καθισμένη σε έναν καναπέ δίπλα στον σύζυγό της, Μπιλ, για τις ανάγκες μιας συνέντευξης στην εκπομπή 60 Minutes θα έπρεπε να υπερασπιστεί τον τότε νεαρό Κυβερνήτη του Αρκάνσας και υποψήφιο πρόεδρο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά από μια σειρά παρόμοιων καταστάσεων που θα ζούσε τις επόμενες δεκαετίες: Να δικαιολογεί τα τερτίπια του… άτακτου συζύγου της.
34 χρόνια αργότερα, η Χίλαρι Κλίντον, λογικά φορώντας ένα από τα δυναμικά off white σακάκια της, θα πρέπει να καθίσει σε έναν παρόμοιο «καναπέ» και να μπει για άλλη μια φορά στον ρόλο που τελικά θα χαρακτηρίσει ολόκληρη την ύπαρξή της: Τη λογοδοσία για τις πράξεις και τις σχέσεις του συζύγου της.
Μόνο που αυτή τη φορά δεν θα είναι στο πλαίσιο μιας τηλεοπτικής συνέντευξης, αλλά ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής, στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγει για τη δράση του Τζέφρι Έπσταϊν, με τον οποίο ο σύζυγός της, Μπιλ Κλίντον, διατηρούσε μακροχρόνια σχέση.
Αντίστοιχα, ο Μπιλ Κλίντον θα δώσει τη δική του κατάθεση την Παρασκευή, για να γίνει έτσι ο πρώτος πρώην Πρόεδρος που υποχρεώνεται να καταθέσει σε έρευνα παρά τη θέλησή του. Κάπως έτσι, ο Κλίντον θα κληθεί να απαντήσει για τη φύση των τεσσάρων ταξιδιών που έκανε, χρησιμοποιώντας το ιδιωτικό τζετ του Επστάιν, το 2002 και το 2003, καθώς και για τις φωτογραφίες, οι οποίες ήρθαν στη δημοσιότητα από το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η Χίλαρι Κλίντον και η σχέση της με τον Έπσταϊν
Βέβαια, φαίνεται πως η Χίλαρι Κλίντον δεν είχε καμία σχέση με όλα αυτά. Έχει δηλώσει πως «δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια στιγμή που να μιλάω με τον Έπσταϊν» και πως έχει συναντήσει την Γκισλέιν Μάξγουελ, τη «σατανική» βοηθό του αυτόχειρα «αρπακτικού», «μόνο μερικές φορές». Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί, το όνομα της Χίλαρι εμφανίζεται σε περίπου 700 έγγραφα, τα οποία είναι απλά άρθρα, τα οποία αναφέρονται στην προεδρική της καμπάνια του 2016.
Μάλιστα, υπάρχει μια χαρακτηριστική ανταλλαγή μηνυμάτων, από το 2013, μεταξύ του Έπσταϊν και του στενού φίλου του, Γάλλου διπλωμάτη, Ολιβιέ Κολόμ. Ο τελευταίος ρωτά τον διαβόητο επιχειρηματία αν μπορεί να του κλείσει μια «διακριτική συνάντηση μεταξύ ενός φίλο του και της Χίλαρι Κλίντον στη Νέα Υόρκη». Η απάντηση του Έπσταϊν είναι χαρακτηριστική των σχέσεων του με τη Χίλαρι: «Οι συναντήσεις με τη Χίλαρι δεν είναι εύκολο να είναι διακριτικές». Τελικά, αυτή η συνάντηση δεν έγινε ποτέ.
Προσπαθώντας να αποφύγουν τον νέο Γολγοθά
Για κάποιους μήνες η Χίλαρι Κλίντον προσπαθούσε να αποφύγει αυτήν την κατάθεση, σχηματίζοντας ένα κοινό μέτωπο με τον σύζυγό της Μπιλ. Η ομάδα των δικηγόρων τους είναι κοινή, μαζί πάλεψαν για να γλιτώσουν από τις κλητεύσεις του Κόμερ και μαζί υπέκυψαν στις πιέσεις του, συμφωνώντας να καταθέσουν. Κανένας από τους δύο δεν θέλησε να διαχωρίσει τη θέση του.
«Αυτό δεν έχει να κάνει με ένα μέλος των Κλίντον που υπερασπίζεται το άλλο», σπεύδει να ξεκαθαρίσει ο Φίλιπ Ράιν, ένας μακροχρόνιος σύμβουλος της οικογένειας. «Είναι γιατί οι Κλίντον δέχονται επίθεση ως ομάδα και αντεπιτίθενται ως ομάδα».
Η Χίλαρι ως «πρόθυμο θύμα»
Η επιμονή της Χίλαρι να παραμείνει στον γάμο της, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα την αγάπη που τρέφει για τον σύζυγό της, τον οποίο αγαπά με όλη της την καρδιά, την επιλογή της να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη και να χαρίσει στην κόρη τους, Τσέλσι, μια ομαλή ενηλικίωση, αλλά και επικαλούμενη τη θρησκευτική της πίστη.
Όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν άλλα κίνητρα πίσω από τις αποφάσεις μιας εκ των πιο σημαντικών πολιτικών προσωπικοτήτων των τελευταίων 30 χρόνων. Το πιο σημαντικό από όλα είναι το επικοινωνιακό μοντέλο που ακολούθησε το ζευγάρι ήδη από την πρώτη προεκλογική καμπάνια του Μπιλ Κλίντον, το μακρινό 1992: «Ισχύς εν τη ενώσει».
Βλέποντας την απήχησή τους να εκτοξεύεται, δεν θέλησαν να απομακρυνθούν ποτέ ο ένας από τον άλλον. Φυσικά, ήταν η Χίλαρι εκείνη που έπρεπε να τραβήξει το κουπί, αφού ο σύζυγός της φαινόταν αρκετά επιρρεπής στις λάθος αποφάσεις. Ήταν εκείνη που έπρεπε να απαντάει σε άβολες, πολύ προσωπικές ερωτήσεις.
Προϊόντος του χρόνου και των πολιτικών κινήσεών της, η Χίλαρι για πολλούς αναλυτές και πολύ περισσότερους ψηφοφόρους έγινε το «πρόθυμο θύμα». Η επιχειρηματολογία της άγγιζε περισσότερο συντηρητικούς ψηφοφόρους παρά τις νέες γυναίκες που έβλεπαν μια γυναίκα να διασύρεται από τα καμώματα του συζύγου της και εκείνη να είναι ανίκανη να πάρει τα πράγματα στα χέρια της.
Έτσι, οι φωνές που μιλούσαν για μια «οικογενειακή συναλλαγή», αφού η Χίλαρι τα επόμενα χρόνια θα απολάμβανε την οικονομική ευμάρεια των φίλων και δωρητών του Μπιλ Κλίντον. Επιπροσθέτως, χρησιμοποίησε τη συμπάθεια που ένιωσαν οι γυναίκες στο πρόσωπό της μετά το «σκάνδαλο Λιουίνσκι». Τα νούμερα δημοφιλίας της εκτοξεύτηκαν, έπειτα από τη στήριξη ή την αυτοθυματοποίησή της. Διαλέγετε ό, τι θέλετε.
Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής της ήταν η καταστροφική ήττα της Κλίντον από τον Ντόναλντ Τραμπ το 2016. Εκεί που όλοι στο επιτελείο της θεωρούσαν αυτονόητη τη γυναικεία ψήφο, εκεί που όλοι πίστευαν πως οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν την πρώτη γυναίκα πρόεδρο, ήρθαν οι νέες γενιές γυναικών για να επισημάνουν πως αυτή η παθητική στάση της δεν ταίριαζε στον σύγχρονο πλέον κόσμο.
Αυτή και αν ήταν βαριά κατηγορία: Μια ισχυρή γυναίκα δέχεται να ταπεινωθεί δημόσια για να μην πάει χαμένη η πολιτική επένδυσή της.
Ακόμη πληρώνει.
