Dominik Krause: Ο νέος δήμαρχος του Μονάχου είναι 35 ετών, Πράσινος και ανοιχτά γκέι
Και κυρίως αποδεικνύει πώς η συμπερίληψη είναι μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής πρότασης και όχι ο μοναδικός λόγος υποστήριξης ενός υποψηφίου.
Περιεχόμενα
Στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές στη Γερμανία, η πόλη του Μονάχου εξέλεξε δήμαρχο, το 35χρονο Dominik Krause. Κι αν αναρωτιέται κανείς γιατί θα έπρεπε να μας απασχολεί στην Ελλάδα η εκλογή ενός δημάρχου στη Βαυαρία, η απάντηση είναι ότι η περίπτωση του συγκεντρώνει αρκετά χαρακτηριστικά μιας ευρύτερης πολιτικής τάσης που εμφανίζεται στα μεγάλα ευρωπαϊκά αστικά κέντρα.
Καταρχάς, πρόκειται για ένας από τους νεότερους δημάρχους μεγάλου ευρωπαϊκού αστικού κέντρου. Επιπλέον, είναι ο πρώτος δήμαρχος που εκλέγεται με τους Πρασίνους στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας κερδίζοντας τον επί 12 χρόνια προκάτοχό του Dieter Reider του SPD, σε μια πόλη που θεωρούνταν παραδοσιακά προπύργιο των σοσιαλδημοκρατών. Το τελευταίο είναι ότι ο Krause είναι ανοιχτά γκέι, κάτι το οποίο βρέθηκε στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Μετά την εκλογική του νίκη, ευχαρίστησε δημόσια τον «έρωτα της ζωής μου», όπως αποκάλεσε το σύντροφό του, «χωρίς τον οποίο τίποτα από αυτά δεν θα ήταν δυνατό». Από την αρχή της εκστρατείας του μέχρι αυτή τη δημόσια αναφορά μεσολάβησε, ωστόσο, πολύς πολιτικός χρόνος χωρίς αυτό το στοιχείο να κυριαρχεί στην καμπάνια του.
Η συμπερίληψη δεν είναι από μόνη της πολιτική πρόταση
Ο Krause επικράτησε σε μια μεγάλη πόλη με υψηλό κόστος ζωής και έντονο πρόβλημα στέγασης -τα ενοίκια είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη- δίνοντας έμφαση σε ζητήματα όπως το κόστος κατοικίας, οι δημόσιες συγκοινωνίες και συνολικά η ποιότητα ζωής. Το στοιχείο της ταυτότητας δεν αποτέλεσε το βασικό άξονα της προεκλογικής του εκστρατείας, εντάχθηκε όμως σε ένα ευρύτερο αφήγημα για μια πιο ανοιχτή και σύγχρονη πόλη. Με άλλα λόγια, η συμπερίληψη φαίνεται να λειτουργεί πολιτικά όταν συνοδεύεται από σαφή ατζέντα για ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών.
Η σύγκριση με την ελληνική εμπειρία και τον Στέφανο Κασσελάκη, παρουσιάζει ενδιαφέρον στο βαθμό που εντοπίζονται ορισμένες ομοιότητες. Αν και ο Κασσελάκης δεν διεκδίκησε αυτοδιοικητικό αξίωμα αλλά την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, έφερε επίσης στο προσκήνιο ένα διαφορετικό προφίλ πολιτικής εκπροσώπησης, ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα: νεότερη γενιά, διεθνής διαδρομή, δημόσια ορατότητα της προσωπικής του ζωής. Από την αρχή της πολιτικής του παρουσίας δεν έκρυψε τη σεξουαλική του ταυτότητα και παρουσίασε δημόσια το σύντροφο του, ο οποίος στη συνέχεια έγινε σύζυγός του. Παρότι το πολιτικό του αφήγημα συνδέθηκε σε σημαντικό βαθμό με τη συμπερίληψη, η ιστορία έδειξε ότι αυτό από μόνο του δεν αρκεί όταν δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις και ένα πειστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ποιος είναι ο νέος δήμαρχος του Μονάχου
Ο Krause είναι φυσικός στο επάγγελμα και ανήκει στο κόμμα των Πρασίνων (Alliance 90/The Greens). Δεν προσγειώθηκε ωστόσο ως κομήτης στη δημοτική πολιτική σκηνή του Μονάχου. Μπήκε από νωρίς στην πολιτική και το 2014 σε ηλικία μόλις 23 ετών, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος, αποτελώντας έναν από τους νεότερους εκλεγμένους στην ιστορία του Μονάχου. Το 2023 διετέλεσε αντιδήμαρχος αποκτώντας διοικητική εμπειρία, πριν διεκδικήσει τη δημαρχία.
Γνώρισε το σύντροφό του, γιατρό στο επάγγελμα, σε μάθημα χορού όταν ακόμη ήταν έφηβοι, στοιχείο που ενισχύει την εικόνα μιας δημόσιας παρουσίας χωρίς προσπάθεια απόκρυψης προσωπικών στοιχείων.
Κεντρικό μήνυμα της καμπάνιας του ήταν ότι το Μόναχο πρέπει να παραμείνει «πόλη για όλους», βιώσιμη και προσιτή παρά την πίεση από το υψηλό κόστος ζωής. Ακόμη, η καμπάνια του παρά το προοδευτικό «πράσινο» προφίλ του δεν είχε αντι-επιχειρηματικό χαρακτήρα. Αντιθέτως, έχει μιλήσει για στήριξη startups, ενίσχυση του τεχνολογικού οικοσυστήματος και αξιοποίηση κενών χώρων για νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Σε κοινωνικά ζητήματα έχει τοποθετηθεί υπέρ μιας πιο ρεαλιστικής προσέγγισης. Σε σχετική συζήτηση, για την πολιτική για την κάνναβη, χρησιμοποίησε το Oktoberfest ως παράδειγμα κοινωνικής αντίφασης. Σε μια πόλη, όπου φιλοξενεί τη μεγαλύτερη γιορτή μπύρας στον κόσμο, υποστήριξε ότι η συζήτηση για τη ρύθμιση του πλαισίου χρήσης άλλων ουσιών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με όρους ηθικισμού αλλά χρειάζεται μια συνολικότερη πολιτική προσέγγιση με έμφαση στη δημόσια υγεία.
Παράλληλα συμμετέχει σε πρωτοβουλίες κατά του ρατσισμού, όπως η «Munchen ist bunt», ενισχύοντας το προφίλ ενός πολιτικού που επενδύει σε θέματα κοινωνικής συνοχής.
