Ποια ήταν η Μαρινέλλα: Η φωνή με την οποία οι Έλληνες μεγάλωσαν, ερωτεύτηκαν, γλέντησαν

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη στις 19 ή 20 Μαΐου 1938 από Έλληνες πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης, η Μαρινέλλα (ή Κυριακή Παπαδόπουλου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα) ξεκίνησε το τραγούδι από μικρή. Σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή “Παιδική ώρα” στην οποία έτυχε να τραγουδήσει ένα κομμάτι του Σούμπερτ. Στα δώδεκά της διαφήμιζε τα καταστήματα “Melka” της Θεσσαλονίκης και στα δεκαεφτά της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, μαζί με τους ανερχόμενους τότε ηθοποιούς Κώστα Βουτσά και Μάρθα Καραγιάννη.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Τόλης Βοσκόπουλος

Και ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης εκείνος που την ανακάλυψε και την πήρε για να δουλέψει στο πλευρό του. Από το παραθαλάσσιο κέντρο «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου του 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία. Στα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόταν το ντουέτο γινόταν πανικός, ενώ η κοινή τους πορεία εμπεριείχε και μια σειρά από κορυφαίες συνεργασίες: Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Στράτο Παγιουμτζή, Καίτη Γκρέι, Σωτηρία Μπέλλου, Μανώλη Αγγελόπουλο, Γιώργο Ζαμπέτα, Μανώλη Χιώτη, Μαίρη Λίντα, Άννα Χρυσάφη, Αντώνη Ρεπάνη κ.ά.

Μόνο που η σχέση τους έμελλε να είναι κάτι παραπάνω από επαγγελματική, αφού οι δυο τους έγιναν ζευγάρι και παντρεύτηκαν, το 1964. Όμως ο γάμος τους έληξε άδοξα δύο χρόνια αργότερα, το 1966. Μετά τον χωρισμό της, ξεκίνησε την σόλο καριέρα της και συνεργάζεται με συνθέτες που έγραψαν ιστορία όπως ο Γιώργος Κατσαρός, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Άγγελος Σέμπος και ο Μίμης Πλέσσας. Το τραγούδι όμως που την κάνει πραγματικά επιτυχία, είναι το «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα. Μέχρι το 1970, εμφανίζεται στον ελληνικό κινηματογράφο, ερμηνεύοντας ανατριχιαστικά το «Άνοιξε Πέτρα» στο μιούζικαλ «Γοργόνες και μάγκες» του Γιάννη Δαλιανίδη, μέχρι και το «Κρίμα το μπόι σου» στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Καραγιάννη.

Σταθμός στη ζωή της ήταν ένας ακόμη συνάδελφός της, ο Τόλης Βοσκόπουλος, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1973. Ο χωρισμός ήρθε οκτώ χρόνια αργότερα. Κατά τη διάρκεια της γνωριμίας τους, ο Τόλης Βοσκόπουλος έγραψε για το εμβληματικό «Εγώ κι εσύ», ή αλλιώς «Τα λόγια είναι περιττά». Οι δύο σπουδαίοι τους το είπαν  ως ντουέτο, κάνοντας τεράστια επιτυχία. Μάλιστα, το «Εσύ και εγώ» κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1974, στην πρώτη επέτειο του γάμου τους.

Η Μαρινέλλα που άλλαξε τη νύχτα

Η Μαρινέλλα κατάφερε να σπάσει πολλά ταμπού γύρω από το ρόλο των γυναικών στα κέντρα διασκέδασης της εποχής. Ήταν η πρωτοπόρος μιας σειράς καινοτομιών, ενώ εισήγαγε και τη θεατρικότητα στις ερμηνείες της. Χρησιμοποιούσε μεγάλες ορχήστρες με τους καλύτερους μουσικούς της εποχής. Πρόσεχε τον ήχο, έβαλε θεατρικούς προβολείς, αντικατέστησε το σπάσιμο των πιάτων με τις γαρδένιες και έφτιαξε τα καμαρίνια των καλλιτεχνών στα κέντρα που εμφανιζόταν.

Από το 1970 και μετά γίνεται η προσωποποίηση της ντίβας και της επιτυχίας: έγινε η πρώτη Ελληνίδα τραγουδίστρια που έκανε ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματος της στο “Stork” και το “Μarinella’s” και κυκλοφόρησε δίσκους με τον τίτλο “Μια βραδιά με τη Μαρινέλλα” (στις 16 Μαρτίου του 1972) και αντίστοιχα “Μια βραδιά με τη Μαρινέλλα no. 2” (στις 6 Απριλίου του 1973)· Στις 6 Απριλίου του 1974 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή στην Eurovision στο Μπράιτον του Ηνωμένου Βασιλείου με το τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου» σε στίχους Πυθαγόρα.

Το 1975 εγκαταλείπει τις πίστες για τις μπουάτ της Πλάκας και συνεργάζεται αποκλειστικά με τον Κώστα Χατζή, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα της, ενώ το ’78 συνεχίζει να στρέφεται προς το μέλλον: Κυκλοφορεί τον δίσκο «Η Μαρινέλλα του σήμερα», σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου, με «ντίσκο» τραγούδια που αμέσως έγιναν επιτυχίες όπως το «Να παίζει το τρανζίστορ» και «Σήμερα». Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 αφήνει τις μπουάτ για να επιστρέψει στην πρώτη αγάπη της, τις πίστες. Η συνεργασία της με τον Γιάννη Πάριο στη «Νεράιδα» το 1986 γράφει μουσική ιστορία. Τα αεράτα φορέματα, τα επιβλητικά κοσμήματα και οι εμφανίσεις με ποιότητες μιούζικαλ γίνονται το σήμα κατατεθέν της.

Τον Νοέμβριο του 1988 η Μαρινέλλα μετατρέπει τον ιστορικό κινηματογράφο “Rex” της οδού Πανεπιστημίου, σε Music Hall, “με σκηνή μεγαλύτερη και από αυτήν της Όπερας του Παρισιού” σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής. Για τα επόμενα δύο χρόνια το Rex γίνεται το «σπίτι» της, με μουσικοθεατρικές παραστάσεις βασισμένες στην δισκογραφία της, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή. Το ’92 όμως περιορίζει τις εμφανίσεις της στις πίστες, απογοητευμένη από το πώς έχει μετασχηματιστεί η νυχτερινή διασκέδαση.

Κάνει περιοδείες, τηλεοπτικές εκπομπές και ιστορικές συναυλίες, ακούραστη και αήτητη, πάντα στον παλμό της εποχής αλλά χωρίς να θυσιάζει την ξεχωριστή προσωπικότητα και φωνή της. Μέχρι και πριν από πέντε χρόνια, εμφανιζόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, αλλά σταδιακά ελαχιστοποίησε τις εμφανίσεις της. Το αποτύπωμα που αφήνει πίσω της όμως, τόσο στην ελληνική μουσική όσο και στις καρδιές μας, θα είναι ανεξίτηλο.