Πως είναι σήμερα το China Girl του David Bowie
To 1983 η Geeling Ching ήταν μόλις 21ενος ετών και εργαζόταν ως σερβιτόρα σε ένα καφέ στο Σίδνευ της Αυστραλίας όταν την επέλεξαν να γίνει το China Girl του David Bowie σε ένα από τα πιο διάσημα μουσικά βίντεο που έχουν φτιαχτεί ποτέ. Τώρα λέει πως το βίντεο αυτό της άλλαξε ολόκληρη τη ζωή.
Όπως αποκάλυψε η ίδια η Geeling, μετά το βίντεο κλίπ για το China Girl ακολούθησε και ένα σύντομο φλέρτ με τον David Bowie το οποίο ήταν σαν ένα σουρεαλιστικό όνειρο που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει.
Η 56χρονη σήμερα γυναίκα, η οποία στην πραγματικότητα κατάγεται από τη Νεα Ζηλανδία, παρακολουθούσε ένα τουρνούα τέννις όταν το τηλέφωνο της άρχισε να χτυπά σαν τρελό. Όλοι την ρωτούσαν: Είναι αλήθεια;
Όταν γνώρισε τον Bowie ήταν ήδη θαυμάστρια του. Είχε πόστερ του στο δωμάτιο της και δίσκους του δίπλα από το πικ απ της. Όταν την ρωτούν για εκείνον λέει απλά «δε υπήρχε τίποτα το γήινο πάνω του. Ήταν πανέμμορφος. Απλά πανέμορφος».
Το βίντεο κλιπ που γύρισαν μαζί είχε σκοπό να κοροϊδέψει τα στερεότυπα που υπάρχουν για τις Κινέζες γυναίκες. Σε μια σκηνή εκείνη και ο David Bowie ήταν γυμνοί σε μια παραλία. Είχαν σηκωθεί από τις 3 το πρωί για να προλάβουν αυτή την ανατολή.
Όταν τα γυρίσματα τελείωσαν ο David την κάλεσε να πάει στην περιοδία μαζί του. Ταξίδεψαν μαζί αρκετούς μήνες. Είδε μαζί του πολλά μέρη. Αυτό που της έμεινε ήταν οι τρελλαμένοι θαυμαστές του. Το ειδύλλιο τους κράτησε μόνο μερικούς μήνες. Η γνωρίμία τους όμως της άλλαξε όλη τη ζωή.
Δεν ξαναβρέθηκαν παρά μόνο το 2004 όταν ο David βρέθηκε στη Νέα Ζηλανδία για μια συναυλία και εκείνη φυσικά πήγε για να τον δει. Το πρόσωπο του φωτίστηκε όταν την είδε: «Geeling ήρθες!! Υπέροχα».
Το 2007 τερμάτησε τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης ακούγοντας το Heroes του αγαπημένου της David.
Σήμερα η Geeling ζει μια ήσυχη ζωή. Είναι διευθύντρια σε ένα εστιατόριο και λέει πως δεν θα ξεχάσει ποτέ τον David. «Με αναγνωρίζουν μόνο ως αυτό το κορίτσι από το βίντεο κλιπ του Bowie. Αλλά δε με πειράζει. Ειμαι περήφανη. Θα το πάρω μέχρι τον τάφο μου αυτό».
