Σταύρος Ξαρχάκος :Δεν είμαι αισιόδοξος, είμαι υπεραισιόδοξος, διότι στα 78 μου απέκτησα δίδυμα.
Ο αγαπημένος συνθέτης που τόσα χρόνια μας έχει μαγέψει με τις δημιουργίες του, μιλά για πρώτη φορά για τους επικριτές του που του άσκησαν κριτική επειδή έκανε παιδιά σε μεγάλη ηλικία & για τις γυναίκες της ζωής του.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σταύρος Ξαρχάκος… Συστάσεις δεν χρειάζονται για τον κορυφαίο συνθέτη που όλα τα χρόνια της καριέρας του μας έχει μαγέψει με τις δημιουργίες του.
Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών και συνέχισε στην Πόλη του Φωτός καθώς και στο Julliard School of Music της Νέας Υόρκης. Στο ενεργητικό του μετράει τραγούδια σε περισσότερους από 42 δίσκους, μουσική για 21 ταινίες και 15 τηλεοπτικές παραγωγές. Οι συνθέσεις του για αρχαία τραγωδία, δράματα και διεθνή, είναι αριστουργηματικά.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του γράφοντας μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Ξεχώρισε λοιπόν ως συνθέτης κινηματογραφικής και θεατρικής μουσικής. Και ποιός δεν θυμάται την πρώτη του μεγάλη επιτυχία… Τη μουσική που έγραψε το 1963 για την κινηματογραφική ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Κόκκινα Φανάρια». Τα τραγούδια «Άπονη ζωή», «Φτωχολογιά» που τα ερμηνευμένα από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και το «Παράπονο» (ερμηνευμένο από την Τζένη Καρέζη).
Ο Σταύρος Ξαρχάκος έδωσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο στο ένθετο BHMAgazino. Για πρώτη φορά απευθύνεται σε όσους έχουν ασκήσει κριτική επειδή επέλεξε να κάνει παιδιά σε μεγάλη ηλικία.
“Δεν είμαι αισιόδοξος, είμαι υπεραισιόδοξος, διότι στα 78 μου απέκτησα δίδυμα. Δεν ξέρω αν σας λέει κάτι αυτό. Πόση αισιοδοξία πρέπει να κουβαλάω μέσα μου για να φέρω στον κόσμο δυο ψυχές;” δηλώνει.
Για τις γυναίκες της ζωής του υπήρξαν μούσες του λέει χαρακτηριστικά:
“Δεν έχω να απαντήσω τίποτα σε αυτούς που με επικρίνουν, διότι θεωρώ κακόγουστα αυτά τα σχόλια. Θα με επικρίνει ο οποιοσδήποτε για τον τρόπο με τον οποίο χειρίζομαι την ζωή μου; Δεν χρειάζεται να πω τίποτα”.
“Δεν θα το έλεγα. Αυτά που ακούμε και διαβάζουμε είναι νομίζω παραμύθια. Όταν έχεις έναν έρωτα πραγματικό, κάποια στιγμή αρχίζεις να υποφέρεις, αλλά δεν ζούμε και στην εποχή που κόβανε τις φλέβες τους οι άνθρωποι, όλα αυτά είναι ωραία για να γίνονται βιβλία, όπερες, τραγούδια. Το παράφορο πάθος μπορεί να βγει καμιά φορά στη δημιουργία, αυτή η τρέλα δεν είναι όμως έρωτας, ο αληθινός έρωτας είναι ήρεμος”.
