Steve Jobs | Το επαναστατικό παιδί που έγινε εφευρέτης κι άλλαξε τον κόσμο με το iPhone

 

Ο Steve Jobs υπήρξε μια σπουδαία προσωπικότητα -από τις πιο γνωστές στον χώρο της τεχνολογίας. “Ο μέγας ευαγγελιστής της ψηφιακής εποχής”, όπως δικαιωματικά θεωρείται. Ήταν από τους πρώτους που συνέλαβαν την ιδέα του οικιακού προσωπικού υπολογιστή. Ήταν ένας εκ των δύο συνιδρυτών, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός της Apple και πρώην πρόεδρος της Pixar – μέχρι την εξαγορά της από την Disney, στης οποίας το Διοικητικό Συμβούλιο διατηρούσε θέση και της οποίας ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος. Ένας φοβερός οραματιστής στο χώρο των υπολογιστών με ξεχωριστό τρόπο σκέψεις και ευρηματικές ιδέες που άλλαξαν τον τρόπο που οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την ψηφιακή τεχνολογία. Ήταν από τους πρώτους που συνέλαβαν την ιδέα του οικιακού προσωπικού υπολογιστή.

Δυστυχώς, έφυγε πολύ νωρίς από τη ζωή. Αναρωτιέμαι πόσα ακόμα θα είχε εφεύρει τα 11 χρόνια που λείπει, πόσο περισσότερο θα είχε βοηθήσει στην εξέλιξη της τεχνολογίας. Εκείνος, ωστόσο, είπε κάποτε, ότι θα “αντάλλαζε όλη την τεχνολογία του για ένα απόγευμα με το Σωκράτη”. Μια σπουδαία φράση και τόσο αληθινή…

Ο Steve Jobs είναι περισσότερο γνωστός για υπολογιστές Mac, iPhone και iPad, αλλά οι καινοτόμες ιδέες του άλλαξαν επίσης τη μουσική, τον κινηματογράφο και τις ψηφιακές εκδόσεις. Ως ενήλικας, ήταν και λαμπρός και δύσκολος. Ακόμα και ως μικρό παιδί ήθελε να κάνει τα πράγματα με τον δικό του τρόπο.

Γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, στις 24 Φεβρουαρίου 1955. Οι γονείς του από τους οποίους ήρθε στον κόσμο ήταν μια μεταπτυχιακή φοιτήτρια ονόματι Joanna Schieble και ένας Σύρος βοηθός καθηγητή ονόματι Abdulfattah Jandali. Η Joanne και ο Abdullah είχαν γνωριστεί στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin, είχαν ερωτευτεί και ταξίδεψαν μαζί στη Συρία. Όταν η Joanne έμεινε έγκυος, δεν ήταν έτοιμοι να γίνουν γονείς. Μόλις επέστρεψαν στο σπίτι, αποφάσισαν να δώσουν το μωρό τους για υιοθεσία.

Ο Paul και η Clara Jobs ήθελαν ένα παιδί για πολλά χρόνια πριν τελικά έρθει στη ζωή τους. Υιοθέτησαν τον γιο της Joanne και του Abdullah και τον ονόμασαν Steven Paul. Ο Steve έγινε ένα δραστήριο και περίεργο νήπιο. Δύο φορές χρειάστηκε να τον πάνε στα επείγοντα: μια φορά επειδή ο Steve είχε κολλήσει μια μεταλλική καρφίτσα σε μια ηλεκτρική πρίζα και του έκαψε το χέρι και μια άλλη επειδή είχε φάει δηλητήριο!

Όταν ο Steve ήταν δύο ετών, οι γονείς του υιοθέτησαν ένα κοριτσάκι που το ονόμασαν Patty. Τρία χρόνια αργότερα, η οικογένεια μετακόμισε στην πόλη Mountain View, κοντά στο Palo Alto, στην Καλιφόρνια. Ο Steve αργότερα είπε ότι το παιδικό του σπίτι ήταν ένα από τα πράγματα που τον ενέπνευσαν ως σχεδιαστή. «Είχαμε ωραία θερμαινόμενα πατώματα όταν ήμουν παιδί», είπε, θυμούμενος την ακτινοβόλο θέρμανση στο σπίτι. “Μου αρέσει όταν μπορείς να φέρεις πραγματικά υπέροχο σχεδιασμό και απλές δυνατότητες σε κάτι που δεν κοστίζει πολύ.”

Ο Steve πάντα ήξερε ότι ήταν υιοθετημένος. Όταν ήταν περίπου έξι χρονών, το είπε σε ένα κοριτσάκι που έμενε απέναντι. «Λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι οι πραγματικοί γονείς σου δεν σε ήθελαν;» ρώτησε. Ο Steve έτρεξε σπίτι κλαίγοντας. Οι γονείς του εξήγησαν ότι αυτό δεν ήταν καθόλου έτσι. «Σε διαλέξαμε συγκεκριμένα», είπαν, μιλώντας με μεγάλη έμφαση για να βεβαιωθούν ότι κατάλαβε. «Πάντα ένιωθα ξεχωριστός», είπε αργότερα ο Steve. «Οι γονείς μου με έκαναν να νιώσω ξεχωριστός.

Το σπίτι της οικογένειας είχε ένα γκαράζ όπου ο Paul, ένας μηχανικός, μπορούσε να δουλέψει στα αυτοκίνητά του. Σημάδεψε ένα τμήμα ενός τραπεζιού και είπε στον Steve: «Αυτός είναι ο πάγκος εργασίας σου τώρα». Ο Steve δεν ενδιαφερόταν για τα αυτοκίνητα, αλλά του άρεσε να περνάει χρόνο με τον μπαμπά του. Όταν ο Paul πήγε στο σκουπιδότοπο για να ψάξει για ανταλλακτικά, ο Steve συνέχισε. Θαύμαζε την προσοχή του πατέρα του στη λεπτομέρεια. «Του άρεσε να κάνει τα πράγματα σωστά», είπε ο Steve. «Τον ένοιαζε ακόμη και η εμφάνιση των τμημάτων που δεν μπορούσες να δεις».

Μεγαλώνοντας στη Silicon Valley, ο Steve είχε πολλούς γείτονες που δούλευαν ως μηχανικοί. Ένας από αυτούς, ο Larry Lang, έγινε σημαντικός μέντορας. «Αυτό που έκανε ο Larry για να γνωρίσει τα παιδιά στο μπλοκ ήταν μάλλον περίεργο πράγμα», εξήγησε ο Steve.

Τα επόμενα χρόνια, ο Larry δίδαξε στον Steve πολλά για τα ηλεκτρονικά. Τον μύησε στο Heathkits, ένα είδος κιτ με λεπτομερείς οδηγίες για την κατασκευή αντικειμένων όπως δέκτες τηλεόρασης και ραδιοφωνικό εξοπλισμό. Ο Steve είπε ότι αυτά τα κιτ όχι μόνο τον δίδαξαν πώς λειτουργούσαν τα πράγματα, αλλά τον βοήθησαν επίσης να αναπτύξει την πεποίθηση ότι ακόμη και πράγματα που φαίνονταν περίπλοκα –όπως οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα– μπορούσαν να μελετηθούν και να κατανοηθούν.

Η μαμά του Steve, η Clara, του έμαθε να διαβάζει πριν ξεκινήσει το νηπιαγωγείο. Στην τάξη, όμως, η μάθηση του Steve δεν πήγε ομαλά. Το πρώτο του σχολείο ήταν το Monta Loma Elementary, μόλις τέσσερα τετράγωνα από το σπίτι του. «Τα πρώτα χρόνια βαριόμουν κάπως, οπότε ασχολήθηκα με το να μπω σε μπελάδες», παραδέχτηκε.

Ο Steve είχε έντονη αντιπάθεια για την εξουσία και μισούσε να του λένε τι να κάνει. Ευτυχώς, στην τέταρτη δημοτικού, είχε μια δασκάλα που τον καταλάβαινε. Η κυρία Hill ξεκίνησε “δωροδοκώντας” τον Στιβ για να λύνει μαθηματικά προβλήματα, αλλά σύντομα απολάμβανε τη μάθηση και ήθελε να την ευχαριστήσει. «Έμαθα περισσότερα από αυτήν από οποιονδήποτε άλλο δάσκαλο», είπε ο Steve. “Αν δεν ήταν η κυρία Hill”, παραδέχτηκε: «Είμαι σίγουρος ότι θα πήγαινα φυλακή».

Jobs ενώ ήταν στο Homestead High το 1972 © Homestead High School

Η κυρία Hill αναγνώρισε ότι ο Steve έπρεπε να έχει πρόκληση για κάτι περισσότερο και το σχολείο και του συνέστησε να παραλείψει δύο τάξεις. Οι γονείς του θεώρησαν ότι ήταν πάρα πολύ, αλλά συμφώνησαν να αφήσουν τον Steve να ανέβει από την τέταρτη τάξη στην έκτη. Αυτό σήμαινε τη μετάβαση σε άλλο σχολείο.

Στο Crittenden Middle School, το περιβάλλον ήταν πολύ πιο τραχύ και οι καβγάδες ήταν συνηθισμένοι. Το να είσαι ένα χρόνο νεότερος από τους άλλους μαθητές ήταν δύσκολο και ο Steve δεχόταν συχνά bullying.«Γύρισε σπίτι μια μέρα», θυμάται ο πατέρας του, «και είπε ότι αν έπρεπε να ξαναπάει εκεί, απλώς δεν θα πήγαινε». Οι γονείς του αποφάσισαν να μετακομίσουν σε μια περιοχή με καλύτερα σχολεία. Αγόρασαν, λοιπόν, ένα σπίτι στο Los Altos, λίγα μίλια μακριά.

Στην ένατη τάξη, ο Steve ξεκίνησε στο Homestead High. Το σχολείο είχε μια τάξη ηλεκτρονικών με ένα καλά εξοπλισμένο εργαστήριο και έναν παθιασμένο δάσκαλο ονόματι Mr McCollum. Όμως ο  Steve , με την επαναστατική του στάση και την απόρριψη της εξουσίας, συγκρούστηκε με τον δάσκαλο. Σύμφωνα με τον κ. McCollum, ο Steve ήταν συνήθως «σε μια γωνία κάνοντας κάτι μόνος του και πραγματικά δεν ήθελε να έχει πολλά να κάνει ούτε με εμένα ούτε με την υπόλοιπη τάξη». Αν και αγαπούσε τα ηλεκτρονικά, ο Steve εγκατέλειψε το μάθημα.

Εκτός σχολείου, ωστόσο, ο Steve είχε αρχίσει να βρίσκει άλλους που μοιράζονταν τα ενδιαφέροντά του. Έγινε μέλος του Explorer`s Club στη Hewlett-Packard, όπου εργαζόταν ο Larry Lang. Οι μαθητές συναντήθηκαν στην καφετέρια, όπου οι μηχανικοί θα τους μιλούσαν για τα έργα τους: λέιζερ, ολογραφία, δίοδοι εκπομπής φωτός. Ο Steve ήταν στον παράδεισο. Ήταν στην HP που είδε τον πρώτο του υπολογιστή. «Το ερωτεύτηκα», είπε.

O Steve εργαζόταν επίσης σε ένα δικό του έργο: ήθελε να φτιάξει έναν μετρητή συχνότητας για να μετρήσει τον ρυθμό των παλμών σε ένα ηλεκτρονικό σήμα. Δεν είχε όλα τα εξαρτήματα που χρειαζόταν, οπότε έψαξε στον τηλεφωνικό κατάλογο τον Bill Hewlette, τον επικεφαλής της Hewlett-Packard, και τον κάλεσε στο σπίτι. Όχι μόνο πήρε τα εξαρτήματα που χρειαζόταν, αλλά ο Bill του έδωσε και μια καλοκαιρινή δουλειά σε ένα εργοστάσιο που κατασκεύαζε μετρητές συχνοτήτων.

Όταν ήταν ακόμη στο γυμνάσιο, ο Steve Jobs γνώρισε τον μελλοντικό συνεργάτη του, Steve Wozniak. Ο Wozniak ήταν πέντε χρόνια μεγαλύτερος και πολύ ικανός στα ηλεκτρονικά. Μάλιστα, είχε μάθει κάποιες από τις δεξιότητές του στην τάξη του κ. ΜακΚόλουμ.

Όταν ο Steve ήταν είκοσι ενός ετών, μαζί με τον Wozniak ίδρυσαν την Apple Computer Company. Στην αρχή, δούλευαν έξω από την κρεβατοκάμαρα του Steve και αργότερα μετέφεραν την επιχείρηση στο γκαράζ της οικογένειας Jobs. Δύο χρόνια αργότερα, ο Steve είχε κερδίσει περισσότερα από ένα εκατομμύριο δολάρια – και μέχρι τα 25 του, είχε κάνει πάνω από 250 εκατομμύρια δολάρια.

Πολλά από τα πράγματα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή δεν θα υπήρχαν αν δεν υπήρχε ο Steve Jobs: υπολογιστές Mac, iPhone, iPod και iPad, iTunes, Apple Stores, ακόμη και το Toy Story!

Όμως δεν τον οδήγησαν τα χρήματα. «Πρέπει να βρεις αυτό που αγαπάς», είπε. «Η δουλειά σας θα γεμίσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας και ο μόνος τρόπος για να είστε πραγματικά ικανοποιημένοι είναι να κάνετε αυτό που πιστεύετε ότι είναι σπουδαία δουλειά. Και ο μόνος τρόπος για να κάνεις σπουδαία δουλειά είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις. Αν δεν το έχετε βρει ακόμα, συνεχίστε να ψάχνετε.”