Τα 21.000 ευρώ που ξεσήκωσαν τους Σκοτσέζους

Ας υποθέσουμε πως είσαι καλλιτέχνης, ή έστω αυτό δηλώνεις, δεν έχει σημασία. Ένα ωραίο πρωί, φτιάχνεις τον καφέ σου, ανοίγεις τον υπολογιστή και πριν προλάβεις να πιείς την πρώτη γουλιά βλέπεις μήνυμα από κρατικό οργανισμό. Οι τελευταίοι μήνες παρελαύνουν σε κλάσματα δευτερολέπτων μπροστά στα μάτια σου. Λογαριασμοί, φόροι, κλήσεις, πληρωμένα, ξεχασμένα, πεταμένα. Κάποιος σε κυνηγάει; Ήρθε η ώρα να δεις πως είναι ο Κορυδαλλός και εντός των τειχών μήπως; Λήξη συναγερμού, λέει καθαρά επάνω «υπουργείο πολιτισμού».

Διαγωνισμός για ένα art project στο οποίο ο νικητής / καλλιτέχνης, θα πρέπει να μείνει έναν ολόκληρο χρόνο στην πόλη του, χωρίς να φύγει, εκτός αν υπάρχει σοβαρή ασθένεια ή θάνατος συγγενικού προσώπου. Το υπουργείο επιδοτεί τον καλλιτέχνη με 21,000 ευρώ και σαν υποχρέωση, θα πρέπει να καταγράφει την καθημερινότητα, τις συνθήκες ζωής, να γνωρίσει την πόλη, να βρει τι ενδιαφέρον έχει αυτή να παρουσιάσει. Να ζήσει δηλαδή σαν την πλειοψηφία των πολιτών που δεν θα πάρουν ποτέ το αντίστοιχο δώρο.

Αυτό ακριβώς βρήκε στον υπολογιστή της η Ellie Harrison, καλλιτέχνης από τη Γλασκώβη που τελικά κέρδισε το διαγωνισμό / λαχείο και για ολόκληρο το 2016 θα έχει να ξοδέψει 21,000 ευρώ για να μη βγει καθόλου από την πόλη της. Ξεκινώντας από την 1 Ιανουαρίου, η Ellieκαλείται να ενημερώνει συχνά το blog“The Glasgow Effect”, με τις δράσεις της, τη ζωή της στην πόλη, σημεία και εκδηλώσεις που βρίσκει πως έχουν ενδιαφέρον. Τις επιπτώσεις που έχει αυτή η «φυλάκιση» στην υγεία της, σωματική και ψυχική, τις σχέσεις της με το περιβάλλον της. Επίσης το τι ακριβώς σημαίνει η ύπαρξη της ίδιας για την πόλη, από το αποτύπωμα διοξειδίου που αφήνει με τις μετακινήσεις της μέχρι τη συμμετοχή της στα κοινά.

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος από την ανακοίνωση του projectπριν ξεκινήσει μια οργισμένη αντίδραση πολιτών από κάθε γωνιά της επικράτειας εναντίον του. Το γεγονός και μόνο πως από την πρώτη στιγμή, η ενημέρωση του blogτης Harrisonήταν κάθε άλλο παρά συχνή, έριξε λάδι στη φωτιά και πάτημα στο να κατηγορηθεί για «φωτογραφικό» διαγωνισμό. Από την άλλη, κανείς δε μπορεί να δει το λόγο που χρειάστηκε να πάρει κάποιος ένα τέτοιο bonus για να ζήσει στην πόλη του, ακριβώς όπως η πλειοψηφία κάνει το ίδιο την ώρα που πρέπει να εργαστεί όλο το χρόνο για αρκετά λιγότερα χρήματα.

Επιστολές διαμαρτυρίας από ιδιώτες και οργανώσεις έχουν κατακλίσει τους κρατικούς φορείς που εμπλέκονται στη διοργάνωση, ενώ τα κοινωνικά δίκτυα της Harrison δέχονται συνεχώς «επιθέσεις» άλλοτε ευφάνταστες και γεμάτες ειρωνεία, άλλοτε χοντροκομμένες και γεμάτες μίσος. Την ίδια στιγμή, ο καλλιτεχνικός κόσμος απορεί για το λόγο που σε μια πόλη γεμάτη τέχνη, ζωντανή, πρότυπο για τις δράσεις της, χαρακτηρίστηκε από το υπουργείο αναγκαίο ένα τέτοιο projectπου στρέφει το κοινό εναντίων των καλλιτεχνών. Μάλλον θα πήγαν για διακοπές και ιδέες σε κάποια μεσογειακή χώρα που όλοι γνωρίζουμε…