Το τέλος της Belle Epoque έγχρωμο

Ο Albert Kahn ήταν όχι μόνο ένας από τους πιο γνωστούς τραπεζίτες στο Παρίσι των αρχών του 20ου αιώνα, αλλά και ο άνθρωπος που αποφάσισε να χαρίσει στις επόμενες γενιές εικόνες της πόλης, ακριβώς όπως τις αντίκριζαν καθημερινά οι κάτοικοί της. Ξοδεύοντας ένα τεράστιο για την εποχή ποσό, ανέθεσε σε τέσσερις φωτογράφους να ξεχυθούν στους δρόμους της πόλης καταγράφοντας στιγμές και σημεία με τις φωτογραφικές τους μηχανές και μάλιστα χρησιμοποιώντας μια ολοκαίνουρια τεχνολογία, το Autochrome Lumiere. To Autochrome, παιδί  των δαιμόνιων αδερφών Lumiere χρησιμοποιούσε μια σειρά φίλτρων από άμυλο πατάτας, σε τρία χρώματα, κόκκινο, πράσινο και μπλε, επιτρέποντας πλέον την έγχρωμη και όσο το δυνατό πιο πιστή αποτύπωση των όσων συνέβαιναν μπροστά στο φακό.

Μέσα σε τέσσερα χρόνια, συγκεντρώθηκε ένας αριθμός 72.000 φωτογραφιών, ικανές να δώσουν μια ακριβή εικόνα της ζωής στη Γαλλική πρωτεύουσα. Φωτογραφίες μιας περιόδου που χρόνια μετά ονομάστηκε La Belle Epoque καθώς συγκέντρωνε τις καλύτερες αναμνήσεις μιας γενιάς που αναγκάστηκε να πολεμήσει σε έναν από τους πιο εξοντωτικούς πολέμους της ανθρώπινης ιστορίας και μια πόλη σε διαρκή κίνηση και αναβρασμό.

Όχι βέβαια, οι εντολή δεν ήταν για έναν τουριστικό οδηγό της πόλης αλλά για μια πραγματική της αποτύπωση. Σημεία σταθμοί, τουριστικές ατραξιόν, Παρισινό άρωμα αλλά όχι μόνο αυτό που οι εύποροι και οι επιχειρηματίες ήθελαν πάντα να προβάλουν. Υπήρχε και η άλλη πλευρά, η καθόλου ρομαντική, αυτή της φτώχειας, η πεζή, αυτή της ασχήμιας και της βαρεμάρας, η αληθινή, αυτή που χαρά και λύπη, ευτυχία και πόνος συναντούνται μέσα στους ίδιους δρόμους και τα ίδια στενά.