Απ’ τις «Μπλε Ώρες» στο νέο τρέιλερ του Λιάγκα: Η οδύσσεια μιας τηλεκριτικού

Απ’ τις «Μπλε Ώρες» στο νέο τρέιλερ του Λιάγκα: Η οδύσσεια μιας τηλεκριτικού

Η Αλεξάνδρα Τσόλκα είδε τη νέα σειρά του ΣΚΑΪ και το δεύτερο τρέιλερ του «Πρωινού» και προβλέπει πως η Ανάσταση της τηλεθέασης αργεί.

Οι βαριές ώρες του άδικου αποχωρισμού, άφησαν λιγότερες για οτιδήποτε άλλο συνέβαινε στην υπόλοιπη τηλεόραση και αυτές, για μας, ήταν Μπλε! Το νέο καθημερινό σίριαλ στον ΣΚΑΪ, του Ανδρέα Γεωργίου, είπαμε πως θα μας ξεσφίξει λίγο από την θλίψη για τον τραυματικό για όλους, αυτόν χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη. Λάθος!

Μπλε Ώρες, φόνοι και ολοφυρμός και αχρείαστη αναφορά συνεργασία με τον Μαζωνάκη

Με το πρώτο επεισόδιο γίνονται δύο φόνοι, στα έξι πλάνα, ήτοι από τρία πλάνα ο κάθε σκοτωμός. Γνωρίζουμε ήδη, τους δολοφόνους, οι οποίοι δεν είχαν και κάνα βαρύ κίνητρο, αλλά μάλλον ελεύθερη ώρα και σκέφτηκαν «αφού έχω κενό μία με τρεισήμια δεν πετάγομαι να σκοτώσω την γυναίκα του αδελφού μου που δεν του δίνει διαζύγιο, να μείνει χήρος, να τον γλιτώσω και από τα έξοδα του δικηγόρου, που έχει φτάσει το αστικό δίκαιο στα ύψη σαν νοίκια;». Ε! και έχοντας εύκαιρο ένα πιστόλι, σφαίρες, άλλοθι, παρ’ την κάτω την νύφη! Ο δε πρώτος φόνος έχει να κάνει με έναν που τον απατά η γυναίκα του και την βλέπει με κάποιον και πάει και τον σκοτώνει αυτόν, αλλά δεν ήτο η σχέση και λάθος γκόμενο έφαγε! Αλλά, αυτά γίνονται άμα είσαι τσαπατσούλης και δεν ρωτάς κιόλας. Διότι ο δεύτερος την ήξερε την νύφη του, δεν γινόταν να μπερδευτεί να σκοτώσει λάθος. Αν και ένας φόνος πάνω, ένας κάτω, τι σημασία έχουν για τον Γεωργίου…

Στο δεύτερο επεισόδιο δεν γινεται όμως, τίποτα, διότι σε κάθε σκηνή όλοι καταρρέουν, κλαίνε, ολοφύρονται, θρηνούν, οδύρονται, γοοποιούν, τόσο που απορούμε στο 10ο επεισόδιο τι μένει να κάνουν οι μαύρο – ηθοποιοί; Να αυτοπυρπολούνται από την στεναχώρια και την ανάγκη για κορύφωση ερμηνείας; Όχι, ότι θα μείνουμε να δούμε την εξέλιξη βέβαια, διότι δεν το σηκώνει ο οργανισμός μας αυτή τη στιγμή τόσο κλάμα.

Βέβαια, ο Ανδρέας Γεωργίου μας υπόσχεται και χαμόγελα -γέλια δεν τολμάμε να φανταστούμε- στο «Αντώνιος και Κλεοπάτρα», όπου μιλώντας στο «Στούντιο στις 3», αποκάλυψε, τυχαία με την συγκυρία, μιας και το φέρε η κουβέντα και ανεπιβεβαίωτα για πάντα πως «συζητούσαμε με τον Γιώργο Μαζωνάκη να κάνει μία γκεστ εμφάνιση». Και έτσι να είναι, ίσως την ώρα της διαφήμισης των ενάρξεων, να μην ήταν κατάλληλη στιγμή, για μια τέτοια ομολογία, λέμε εμείς, αλλά και τι λόγος μας πέφτει!

Ωσαννά! Ευλογημένος ο ερχόμενος Λιάγκας εν ονόματι Κυρίου

Γυρνάμε κανάλι και φευγαλέα πέφτουμε πάνω στο νούμερο 2 τρέιλερ του Γιώργου Λιάγκα, που προικονομεί την έναρξη του πανκαναλιακού πολέμου των πρωινών. Αφού, στο πρώτο τρέιλερ ήταν σε μια παραλία, μόνος με το καλάμι του (σ.σ: ψαρέματος), χωρίς ομάδα, τώρα είναι η ομάδα μόνη χωρίς αυτόν, στο πλατό. Περιμένουν, βαριεστημένα κάποιοι και άλλοι αδημονώντας, έχοντας πάρει θέσεις στο τραπέζι των στεναγμών των πάνελ. Πότε θα ‘ρθει, και αν δεν έρθει και μπας και δεν εμφανιστεί! Διότι, είναι και έτσι μποέμ τύπος ο κύριος Λιάγκας και παρα το πρώτο τρέιλερ και τα συμβόλαια υπάρχει περίπτωση να μη κάνει εκπομπή. Αυτή που έχει τη μεγαλύτερη καούρα και δεν κρατιέται είναι η Νόρα Καούρη, της Σίσσυς μέχρι πρότινος, η οποία αγωνία τόσο πως «δεν μπορεί να μας το κάνει εμάς των νέων αυτό» και απευθύνεται στον παλαιό Ουγγαρέζο.

Εύγλωττα αυτός της λέει αυτό ακριβώς, πως εκεί ξανά ήτανε και τότε μια κυρία με καπέλο από το παλαιότερο τρέιλερ «έρχεται – έρχεται», σαν να ναι καλοκαίρι του 1974 και θα εμφανιστεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να κηρύξει την Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία στον ΑΝΤ1. Με μια πρεμούρα όλοι, σχεδόν βιβλική και την Καούρη έτοιμη να αναφωνήσει «τα Βάγια, τα Βάγια» και «Ωσαννά! Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ!», εμφανίζεται ο Γιώργος Λιάγκας και παραδίδει στον Ουγγαρέζο το καλάμι του (σ.σ: του ψαρέματος πάντα). Ανακουφισμένο το πάνελ και την Νόρα Καούρη με βλέμμα σχεδόν θρησκευτικής έκστασης, ο Λιάγκας μας λέει «αφού τα ‘πάμε! Επιστρέφουμε! Πιο δυνατοί από ποτέ!». Με το καλό! Αν και μετά την Κυριακή των Βαγιών, αργεί εκείνη της Ανάστασης της τηλεθέασης!

Σχετικά άρθρα