Αυτές είναι οι αρχιτεκτονικές επιρροές των σκηνικών του Game of Thrones

«Αν ζητάτε από το κοινό να πιστέψει στους δράκους και τους γίγαντες, θα πρέπει ο κόσμος στον οποίο ζούνε να είναι όσο το δυνατόν πιο πιστευτός»

Η υπεύθυνη σχεδιασμού παραγωγής και art director του Game of Thrones, Deborah Riley μπορεί να έχει μια από τις πιο επιθυμητές θέσεις εργασίας στην τηλεόραση αυτή τη στιγμή, καθώς επιβλέπει το σύνολο των γυρισμάτων της σειράς, η οποία εκτός όλων των άλλων χαρακτηρίζεται για τα εντυπωσιακά σκηνικά της και τον φανταστικό κόσμο ο οποίος δίνει την αίσθηση ότι κάποτε υπήρξε στην πραγματικότητα.

Αναδημιουργώντας το Westeros, η Riley, η οποία άρχισε να εργάζεται για τη σειρά του HBO κατά τη διάρκεια της τέταρτης σεζόν, επέβλεψε τα γυρίσματα σε τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο, και δημιούργησε περίπλοκα σκηνικά για τα δωμάτια των θρόνων και τα παλάτια που εκτείνονται σε ολόκληρο τον φανταστικό κόσμο. Η Αυστραλή designer και αρχιτέκτονας, όμως, ήταν καλά εκπαιδευμένη για να δημιουργήσει θέαμα σε μεγάλη κλίμακα, έχοντας συνεργαστεί με τον Baz Luhrmann στο Moulin Rouge, ενώ σκηνοθέτησε την τελετή έναρξης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000.

 «Ήμουν 39 όταν μου δόθηκε αρχικά η δουλειά, και μάλλον δεν ήταν η πιο προφανής επιλογή», λέει σε συνέντευξή της στο Curbed. «Αλλά η συνεργασία μου με τον Baz, καθώς και με τον Alejandro González Inárritu στα 21 Γραμμάρια, μου έδωσε εμπειρίες στους ιδιαίτερους τρόπους προσέγγισης του κινηματογράφου. Και όταν εργάζεσαι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες σίγουρα διδάσκεσαι να μένεις ψύχραιμος κατά τη διάρκεια της τρέλας».

Για να βοηθηθεί στην αναζήτησή της για να κάνει τη σειρά πιο πιστευτή, συχνά αναζητεί παραπομπές στον πραγματικό κόσμο της αρχιτεκτονικής ως μέσο καθορισμού διαφορετικών τοποθεσιών στο Westeros (Τα διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ κάνουν ευκολότερο για το μοντάζ να μεταβαίνει μεταξύ των διαφόρων ιστοριών που απαρτίζουν την εκτεταμένη αφήγηση).

Πολλές φορές, το σκηνικό απαιτεί μια ισορροπία μεταξύ της πραγματικής ζωής και των οπτικών εφέ. Ο λήψεις του Τείχους, για παράδειγμα, συνδυάζουν οπτικά εφέ με ένα μοντέλο κατασκευασμένο από πολυστυρένιο καλυμμένο από ζεστό κερί, ενώ τα πλάνα του Castle Black έχουν γίνει σε ένα τεράστιο σκηνικό χτισμένο σε ένα ιρλανδικό λατομείο.

«Όταν είδα το σκηνικό σε πλήρες μέγεθος, 360 μοιρών, σκέφτηκα “Αυτοί οι άνθρωποι είναι τρελοί”», λέει.

Παρακάτω θα δείτε μερικές από τις αναφορές στην αρχιτεκτονική του πραγματικού κόσμου, τις οποίες η Riley έχει αξιοποιήσει σε κατά τη διάρκεια του χρόνου των γυρισμάτων, για να κάνει το περίτεχνο έργο φαντασίας λιγότερο ξένο στο μάτι του θεατή. Ενώ τα επερχόμενα επεισόδια της πολυαναμενόμενης Season 6 θα εξελιχθούν και πάλι σε ως επί το πλείστον τοποθεσίες στις οποίες είναι  ήδη εξοικειωμένοι οι θεατές, η Riley είναι ενθουσιασμένη που θα παρουσιάσει στους τηλεθεατές το Vaes Dothrak, την πόλη των Dothraki, η οποία έχει επιρροές από τα κτίρια του Καναδού αρχιτέκτονα Arthur Charles Erickson.

«Μερικές φορές με κοροϊδεύουν για αυτές τις σύγχρονες αναφορές σε έναν φανταστικό κόσμο, αλλά μου αρέσει πολύ αυτό», λέει η Riley.

Meereen Palace:  Περίοδος επιρροής του αρχιτέκτονα Frank Lloyd Wright από την αρχιτεκτονική των Μάγια

«Νομίζω ότι η περίοδος επιρροής  του Frank Lloyd Wright από τους Μάγια, ήταν μια τεράστια επιρροή στον κόσμο των Meereen και των Daenerys. Το σημαντικό στοιχείο  για το έργο του κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, είναι ότι τα κτίρια αυτά έδιναν κάποια στοιχεία οικογενειακής ζωής για αυτούς, αλλά συγχρόνως έδειχναν μονολιθικά και αρχαία. Υπάρχει μια αίσθηση ότι θα μπορούσε να ζούνε μέσα σε μια πυραμίδα. Καταλαβαίνετε ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν πραγματικά να ζούνε εκεί.

Αυτό ήταν το κλειδί για μας για το πώς να σχεδιάσουμε το διαμέρισμα ρετιρέ της Dany, για παράδειγμα. Πώς θα μπορούσε να αισθανθεί σαν να ήταν μέσα σε μια πυραμίδα αλλά και ταυτόχρονα να είναι  ένα μέρος όπου κάποιος θα είχε μια άνετη διαβίωση».

Bank of Bravos: Αρχιτεκτονική του Albert Speer για το Τρίτο Ράιχ

«Ο David και ο Dan (David Benioff και D B Weiss), οι δύο showrunners του Game of Thrones, ήθελαν κάτι που να μεταφέρει τον πλούτο και τη δύναμη μιας τράπεζας. Το ερώτημα ήταν πώς να φέρω τον εκφοβισμό από το δέος που παράγει η αρχιτεκτονική του Albert Speer  στον κόσμο αυτών των τραπεζιτών. Νομίζω ότι λειτούργησε τέλεια. Το σχέδιο δημιούργησε επίσης μια πολύ διαφορετική αισθητική από το King’s Landing αλλά και στην ίδια τη μεσογειακή αρχιτεκτονική που είχε χαρακτηρίσει τη σειρά.

Υπήρχε ένα μακρύς διάδρομος που είχε κατασκευάσει ο Speer, και το γενικό μάθημα από το έργο του ήταν η κλίμακα. Ήταν απλά μια απόλυτη κλίμακα, που έδινε την αίσθηση της ψυχολογίας του χώρου. Αυτό με συναρπάζει πραγματικά. Ήταν μια άμεση χειραγώγηση από την αρχή. Έπαιζε καλά τον ρόλο της και αυτό ήταν κάτι που προσπαθήσαμε να υιοθετήσουμε. Το σημαντικό στοιχείο για αυτές τις σκηνές στην Iron Bank είναι ότι μπορείτε αμέσως να καταλάβετε ποιος έχει τον έλεγχο.

Δεν υπάρχει τίποτα σε αυτό το μεγάλο τραπέζι. Είναι πολύ σκόπιμο αυτό καθώς και το ότι οι περγαμηνές και οι πένες ήταν εκτός του χώρου σε περίπτωση που ήταν αναγκαίες, αλλά ήθελα να δείξω την πειθαρχία σε πολύ ακραία εκδοχή. Είναι μια πολύ εικονική αίσθηση της δύναμης. Μου αρέσει αυτή η ιδέα της χειραγώγησης, και ποιος έχει τον έλεγχο».

House of Black and White: Βαρανάσι, Ινδία

«Για το εξωτερικό του κτιρίου, ο David και ο Dan το περιέγραψαν ως ένα κτίριο που θα είχε μια πόρτα και καθόλου παράθυρα, και θα  ήταν είναι το σπίτι του Many-Faced God και των Faceless Men. Η Arya δεν είχε ιδέα τι ήταν μέσα. Έτσι, όταν φτάνει, δεν θα έχει εικόνα  του τι ήταν εκεί, οπότε το κτίριο θα πρέπει να είναι απρόσωπο. Έψαξα στο Βαρανάσι στις όχθες του Γάγγη, και πώς αυτά τα κτίρια ξεπροβάλλουν από το νερό.

Για το Hall of Faces, έψαξα στα Σπήλαια Ellora στη Δυτική Ινδία και είδα το πόσο αρχαία ήταν τα γλυπτά και πόσο απίστευτα περίπλοκη ήταν η λιθοδομή. Υπάρχει επίσης ένα ναός στο Χονγκ Κονγκ που ονομάζεται ο Ναός των 1000 Βούδων, ο οποίος έχει κυριολεκτικά χίλιους Βούδες. Έτσι, αν θέσετε αυτά τα δύο πράγματα το ένα πάνω στο άλλο, έχετε κυριολεκτικά το Hall of Faces. Ήθελα τα πρόσωπα να είναι ένα μέρος του κτιρίου, όχι σαν μια βιβλιοθήκη. Μερικές φορές, δεν μπορείτε να αφήσετε τη λογική να πάρει τη θέση του μυαλού. Ξεκινήσαμε να σκεφτόμαστε πώς θα βρούμε όλα τα πρόσωπα, αλλά στη συνέχεια ξεκαθαρίσαμε τον τρόπο που θα κάναμε τα γυρίσματα. Τοποθετήσαμε σκάλες και δημιουργήσαμε μια πολύ ισχυρότερη εικόνα.

Όταν το γυρίσαμε, είχαμε 600 προσθετικά πρόσωπα στην οθόνη, με διαφορετικούς βαθμούς λεπτομέρειας. Μερικά ήταν εξαιρετικά λεπτομερή. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και τα πρόσωπα των παραγωγών μας. Το πρόσωπο της γυναίκας που αγγίζει η Arya ήταν το πρόσωπο της μητέρας του επικεφαλής του τμήματος προσθετικής. Πολλοί άνθρωποι δάνεισαν τα πρόσωπά τους σε αυτό το γύρισμα».

Palace of Dorne: Real Alcazar, Σεβίλλη

«Το μεγάλο πράγμα σχετικά με τη χρήση του Real Alcazar  ήταν ότι είχα πάει εκεί πριν ως τουρίστας. Είχα πάει εκεί πολλά, πολλά χρόνια πριν. Ποιος θα το φανταζόταν ότι θα γύριζα πλάνα εκεί χρόνια αργότερα; Το γεγονός ότι, μας άφησαν να γυρίσουμε εκεί πλάνα ήταν απίστευτο. Έκλεισαν τμήματα του κάστρου όταν τα χρειαζόμασταν. Ένα από τα θαυμάσια πράγματα που θα μου μείνουν από το Game of Thrones θα είναι το περπάτημα μέσα από αυτούς τους κήπους όταν ξεκινούσα τη δουλειά το πρωί.

Όλα πρέπει να είναι πολύ καλά μελετημένα πριν γυρίσουμε πλάνα εκεί, είμαστε επιφορτισμένοι με μια τέτοια απίστευτη τοποθεσία. Πρέπει να έχουμε έγκριση για όλα και ότι δεν θα πρέπει να προκαλέσουμε ζημιά στο κτίριο με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι όπως όταν γυρίσαμε πλάνα στο Παλάτι του Διοκλητιανού. Είναι ένα αρχαίο ρωμαϊκό μνημείο που πρέπει να σεβαστούμε, αλλά την ίδια στιγμή, για μας, είναι ο «παιδικός σταθμός» των Δράκων. Αλλά αυτές οι προδιαγραφές παρέχουν το είδος της πραγματικότητας που δεν θα μπορούσαμε να επιτύχουμε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Είναι ένα τεράστιο προνόμιο να γυρνάμε πλάνα σε αυτές τις τοποθεσίες που αποτελούν Κληρονομιά της UNESCO. Είναι απίστευτο».