Το «Below» στο Netflix έχει κακές προφορές, κακό σενάριο, αλλά και λίγη… πλάκα;
Η νέα horror σειρά της πλατφόρμας με πρωταγωνιστή τον Τζος Χάρνετ είναι ένα διεκπεραιωτικό αναμάσημα του «Jaws» και του «Widows Bay».
Εάν όλη σου η προωθητική καμπάνια και ταυρόχρονα το δέλεάρ σου ως σειρά, βασίζεται στην ιδέα πως ο Τζος Χάρτνετ έρχεται αντιμέτωπος με σαρκοβόρα θαλάσσια πλάσματα, πιθανότατα θα ήταν φρόνιμο η αφήγησή σου να μη ψήνει… το ψάρι στα χείλη των τηλεθεατών, συγγνώμη, για το πότε, πώς και εάν θα κάνει την εμφάνισή του ο πολυδιαφημισμένος μπαμπούλας του βυθού. Όπως αντιλαμβάνεστε, αυτό ακριβώς συμβαίνει στο πέρας των σχεδόν τεσσάρων ωρών(!) που διαρκεί χωρίς κανένα λόγο το «Below», η νέα σειρά τρόμου που έκανε πρεμιέρα στο Netflix.
Έχουμε «Widow’s Bay» στο σπίτι
Ευθύς εξαρχής το «Below» αδικείται, διότι εντελώς συμπτωματικά(;) θυμίζει αρκετά το ύφος του πρόσφατου «Widow’s Bay». Απομονωμένο ψαροχώρι, κάτοικοι που παλεύουν να βγάλουν τα προς το ζην, τουρίστες που εξωτικοποιούν τον τρόπο ζωής τους, ένας άντρας με πληγωμένο παρελθόν που καλείται να σώσει τους απίστους συντοπίτες του. Εκεί που υστερεί, βέβαια, η παραγωγή του Netflix είναι στη στοιχειώδη πρωτοτυπία και φρεσκάδα, ποιότητες που έχει εκείνη του Apple TV αφού κατά τα άλλα, δεν είναι δα πως οι συντελστές της ανακάλυψαν τον τροχό. Εν προκειμένω, η συνταγή των κλασικών «Σαγονιών του Καρχαρία» (Στίβεν Σπίλμπεργκ, 1975) χρησιμοποιείται «καρμπόν» καθώς ένας ψαράς (Χάρτνετ) διαπιστώνει πως ο τόπος του απειλείται από ένα επικίνδυνο ον που βρίσκεται στο βυθό της θάλασσας. Στο πλευρό του έχει την επιστήμη και συγκεκριμένα μια ωκεανολόγο (Μακένζι Ντέιβις), όμως οι δυο τους δεν αρκούν για να κινητοποιήσουν μια κοινότητα που περιλαμβάνει τα παιδιά στου ρόλου που υποδύεται ο Χάρτνετ.
Διαβάστε επίσης
Δεν είναι δα κι ο Κθούλου
Οι μηδενικές σεναριακές εκπλήξεις σε συνδυασμό με το αδικαιολόγητο «άπλωμα» της πλοκής, το οποίο μετριέται σε μισή προβλέψιμη εξέλιξη της πλοκής ανά επεισόδιο, κάνουν χειροπιαστά πληκτικό το «Below», παρά την παράδοξη ψυχαγωγία που σποραδικά προσφέρει. Ενδεικτικό παράδειγμα, οι αποτυχημένες απόπειρες των Χάρτνετ και του Τσάρλι Χίτον, του σταρ του «Stranger Things» που εδώ υποδύεται το γιο του κεντρικού ήρωα, να υιοθετήσουν τις καναδέζικες προφορές του Νιούφαουντλαντ, της περιοχής όπου γυρίστηκε και τοποθετείται η σειρά. Αν απλώς ακούσει κάποιος τους ηθοποιούς, νομίζει ότι βρίσκονται στο Μπέλφαστ και κάπου πρόκειται να ξεσπάσουν οι Ταραχές μεταξύ καθολικών – προτεσταντών.
Τα πράγματα δε βελτιώνονται ιδιαίτερα ούτε σε επίπεδο αγωνίας και δράσης, ούτε δραματουργίας. Το CGI καλαμάρι δύσκολα θα φανεί απειλητικό στους ψυλλιασμένους συνδρομητές, ενώ το «χαρτί» της οικογενειακής σωτηρίας ως διακύβευμα αναπτύσσεται με μετρημένη κρισιμότητα. Περισσότερο ενδιαφέρον έχει η πραγματική ιστορία πίσω από το «Below» που συνδέεται με μια αμφιλεγόμενη πολιτική και τις μοντέρνες περιβαλλοντικές ανησυχίες που τη πλαισιώνουν. Για δύο δεκαετίες, μεταξύ ’50s-’70s, η καναδική κυβέρνηση εφάρμοσε μια στρατηγική μετεγκατάστασης ολόκληρων παραθαλάσσιων κοινοτήτων, φιλοδοξώντας με αυτόν τον τρόπο να αυξήσει το πληθυσμό της ενδοχώρας, αλλά και να μειώσει το κόστος διατήρησης των μικρών χωριών που βιοπορίζοντας από την αλιεία. Οι συνέπειες τις εν λόγω τακτικής, ειδικά στο ταξικό κομμάτι, θίγονται στη σειρά, αλλά μένουν ως επί το πλείστον ανεκμετάλλευτα. Μήπως εκεί στο Netflix να γυρίσουν ένα σχετικό ντοκιμαντέρ, το οποίο θα είναι σίγουρα πιο συναρπαστικό;
Διαβάστε περισσότερες κριτικές σειρών εδώ.
