Με το συμπάθειο, αλλά, μήπως το «Ted Lasso» πρέπει να λήξει;
Ο τέταρτος κύκλος της καλόκαρδης ποδοσφαιρικής σειράς ολοκληρώθηκε προσφέροντας ελάχιστες καινοτομίες και μηδαμινές προσδοκίες για το μέλλον.
Την άνοιξη του 2023 έπεφταν οι τίτλοι τέλους στην τρίτη σεζόν του «Ted Lasso». Όλα έδειχναν πως αυτό θα ήταν το οριστικό φινάλε για την ποδοσφαιρική δραμεντί με πρωταγωνιστή και συν-δημιουργό τον Τζέισον Σουντέικις και κακά τα ψέματα, θα ήταν ένας γλυκόπικρος, αλλά ταιριαστός αποχαιρετισμός με τους χαρακτήρες μιας σειράς που, πιθανότατα, το κοινό αγάπησε περισσότερο από κάθε άλλη την τελευταία δεκαετία. Ο προπονητής Λάσο είχε ολοκληρώσει την αποστολή του στην ομάδα του Ρίτσμοντ και όλοι οι επιμέρους ήρωες ήταν έτοιμοι να περάσουν στην επόμενη φάση των μυθοπλαστικών ζώων τους.
Ταυτόχρονα, ήταν τηλεοπτικά σαφές πως η παραγωγή βρισκόταν πολύ κοντά στον κορεσμό. Το ποδοσφαιρικό σκέλος περνούσε όλο και περισσότερο στο φόντο, παρά την απολαυστική κόντρα με τον πρώην φίλο – νυν αντίπαλο Νέιτ (Νικ Μοχάμεντ), με τα αφηγηματικά ηνία να περνούν στα προσωπικά δράματα και τα υπαρξιακά αδιέξοδα των πρωταγωνιστών. Προσέγγιση όχι εγγενώς ελαττωματική, αφού αυτή αύξανε το ενδιαφέρον και τα διακυβεύματα στο χορτάρι, αλλά στην πράξη φλύαρη και μονότονη, απόρροια του διπλασιασμού της διάρκειας των επεισοδίων. Τα μισάωρα των δύο πρώτων σεζόν αντικαταστάθηκαν από μία ώρα ανά εβδομάδα, αύξηση αδικαιολόγητη για μια σειρά σαν το «Ted Lasso» που βασικό πλεονέκτημά της ήταν η σεναριακή οικονομία. Παρολά αυτά, επειδή πλέον η έννοια του οριστικού αποχωρισμού δεν υφίσταται στη βιομηχανία του θεάματος, η παραγωγός εταιρία Apple TV δεν ήταν διατεθειμένη να σταματήσει να εκμεταλλεύεται το πιο επιτυχημένο τηλεοπτικό προϊόν της, έτσι, τρία χρόνια μετά και σε πλήρη συντονισμό με το Μουντιάλ των ΗΠΑ, το «Ted Lasso» επέστρεψε για έναν ακόμα και μάλλον ούτε τώρα τελευταίο κύκλο.
Μεταξύ εμπάθειας και cringe
Για σημαντικό μέρος της απήχησης του «Ted Lasso» ευθύνεται μια οφθαλμοφανής τηλεοπτική καινοτομία που έφερε στις μικρές οθόνες. Η κωμωδία, η ενέργεια και η ατμόσφαιρα της σειράς ήταν φορτισμένη με διαπεραστική θετικότητα, αίσθηση που είχε ως κύριο εκφραστή το χαρακτήρα του Σουντέικις. Ειδικά στο εκτός sitcom πεδίο, το χιούμορ με τις εν λόγω ποιότητες ήταν δυσεύρετο. Επιπλέον, ήταν σχεδόν ευφυές το ταιριασμά του τόσο με τον αμείλικτο βρετανικό κυνισμό όσο και με τον αρρενωπό κόσμο του αγγλικού ποδοσφαίρου. Έπειτα, η διασκέδαση σειράς στερεοτύπων, από τον «happy camper» επαρχιώτη Αμερικανό μέχρι την «κάφρικη» πλευρά τις οπαδικής κουλτούρας, ήταν ένα ακόμα στοιχείο που σφράγισε το σουξέ της σειράς. Συν τοις άλλοις, ας μη ξεχνάμε πως η πρεμιέρα της συνέπεσε με την έναρξη της πανδημίας και τη ραγδαία διάδοση της εμπάθειας ως νέο αγαπημένο όρο της ποπ ψυχολογίας. Με άλλα λόγια, το «Ted Lasso» έδρασε επουλωτικά για εκατομμύρια θεατές που είχαν ανάγκη μια feelgood (μισάωρη) διέξοδο από τη ρουτίνα.
Από την άλλη, όπως συμβαίνει συνήθως στην τηλεόραση (βλ. «The Bear»), ακριβώς όλα όσα έκαναν το «Ted Lasso» αγαπητό, γρήγορα αποδείχθηκαν τα φθαρτά σημεία του. Αστεία και συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται ή εξελίσσονται ελάχιστα, καμία απολύτως έκπληξη για την έκβαση όλων των εμποδίων που ορθώνονται στους ήρωες, μηχανικές ερμηνείες και κυρίως, γλυκερά επιφανειακά μαθήματα ζωής, είναι μερικοί από τους λόγους που σποραδικά, η σειρά γινόταν έως και ανυπόφορη. Σύμφωνοι, ωραία η θαλπωρή και το αίσθημα διαφυγής που γενναιόδωρα προκαλεί, αλλά προοδευτικά θόλωσε αρκετά το σύνορο μεταξύ ενήλικου δράματος και αφελούς κωμωδίας.
Το ποδόσφαιρο γυναικών ως «τυράκι»
Στην αρχή του τέταρτου κύκλου γράφαμε πως εφόσον επιστρέφει το «Ted Lasso» είναι τουλάχιστον πολύ θετικό πως εισάγεται το πλαίσιο του ποδοσφαίρου γυναικών. Όπως σημειώθηκε χαρακτηριστικά: «Την τελευταία δεκαετία το σπορ βιώνει ραγδαία αύξηση της δημοφιλίας του, στάδια δεκάδων χιλιάδων θέσεων γεμίζουν σε πολλές χώρες του κόσμου, οι παίκτριες διεκδικούν όλο και δικαιότερα μερίδια στον επαγγλματικό αθλητισμό. Συν τοις άλλοις, οι ΗΠΑ αποτελούν μια υπερδύναμη στην εν λόγω κατηγορία, αφού η εθνική τους έχει κερδίσει τέσσερα από τα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα που έχουν διεξαχθεί έως σήμερα. Άρα, θεωρητικά, η Apple TV+ μπορεί να μεγιστοποιήσει το εύρος του κοινού στο οποίο απευθύνεται». Μόνο που οι αθλήτριες δεν παίρνουν ποτέ το χρόνο που τους αναλογεί στη σεζόν.
Παρά το γεγονός πως οι επιλογές των ηθοποιών είναι έξοχες, όπως επίσης ο τύπος της κάθε ηρωίδας, στην πραγματικότητα οι παίκτριες χρησιμεύουν ως φόντο της δράσης. Η προσοχή στρέφεται εκ νέου στους παλιούς γνώριμους, αφήνοντας ανεκμετάλλευτες της δυναμικές ρόλων όπως της προπονήτριας Άλις (Τάνια Ρέινολτνς) ή της εργαζόμενης μητέρας που ενσαρκώνει η πολύπειρη Φέι Μάρσεϊ («Game of Thrones»). Ενδεικτικό του ελαττωματικού γραψίματος, για παράδειγμα, το ότι αναλώνεται μεγάλο μέρος της πλοκής στο εάν ο Λάσο θα βρει σύντροφο και πώς ή εάν για πολλοστή φορά θα επανενωθούν οι Κίλι (Τζούνο Τεμπλ) με τον Ρόι (Μπρετ Γκόλνστιν) και περιορισμένος για την πορεία της ομάδας γυναικών του Ρίτσμοντ. Το ζήτημα, πάντως, δεν είναι ότι το «Ted Lasso» δείχνει λιγότερα αποδυτήρια και περισσότερο ρομάντζο. Αλλά ότι εξαρχής ο κύκλος έμοιαζε περισσότερο ανέμπευστος παρά διατεθειμένος για κάτι καινούριο ή έστω ενδιαφέρον.
Διαβάστε περισσότερες κριτικές σειρών εδώ.
