Το εφιαλτικό The Handmaid`s Tale είναι η σειρά που θα κλέψει τις εντυπώσεις το 2017

H June έχει μια ευτυχισμένη ζωή γεμάτη από συνηθισμένα προβλήματα. Αλλά  σιγά-σιγά αρχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα διαφορετικής κλίμακας τα οποία της αλλάζουν τη ζωή: Ένα τυραννικό καθεστώς παίρνει τον έλεγχο των τραπεζικών λογαριασμών της, του παιδιού της και του σώματος της. Μετά από αυτό, το μόνο που μένει να της θυμίζει την προηγούμενη ζωή της είναι οι αναμνήσεις της. Αυτός είναι ο κόσμος της νέας τηλεοπτικής σειράς The Handmaid`s Tale. Ένας δυστοπικός κόσμος, ιδιαίτερα ανησυχητικός γιατί κανείς δεν μπορεί να τον αποκλείσει ως πιθανότητα.

Τα πρώτα δύο επεισόδια της σειράς του Hulu, προβλήθηκαν ήδη στις ΗΠΑ και σίγουρα δεν ακολουθούν κατά γράμμα το κλασικό βιβλίο της Margaret Atwood που κυκλοφόρησε το 1985. (Στο βιβλίο, η πρωταγωνίστρια, που ονομάζεται τώρα June, δεν είχε όνομα πέρα ​​από το κτητικό Offred, ή «Of Fred»). Αλλά οι διαφορές από το μυθιστόρημα καθιστούν τη σειρά πολύ πιο προφητική. Κάνοντας πιο θολή τη γραμμή ανάμεσα στις δύο πραγματικότητες – αυτή που η Atwood οραματίστηκε πριν από 30 χρόνια και εκείνη που ζούμε τώρα – δημιουργείται μια δυστοπία την οποία ο θεατής αισθάνεται τρομακτικά κοντά στον κόσμο του.

Τα βασικά σημεία της ιστορίας του The Handmaid`s Tale μεταφέρονται από το βιβλίο στην οθόνη: Ένα θρησκευτικό πραξικόπημα καταλαμβάνει τον έλεγχο των ΗΠΑ και οι γυναίκες δεν έχουν πλέον δικαιώματα. Οι τυχερές εξυπηρετούν τους εκπροσώπους της εξουσίας ως σύζυγοι, μαγείρισσες ή «υπηρέτριες», οι οποίες είναι επιφορτισμένες να γεννούν παιδιά για τη στείρα άρχουσα τάξη. Οι άτυχες, γνωστές ως Unwomen, αποστέλλονται να καθαρίσουν τα τοξικά απόβλητα. Η Offred πρέπει να συμβιβαστεί με τη νέα της ζωή χάνοντας την οικογένεια, τη σταδιοδρομία και την προηγούμενη ζωή της.

Πέρα από αυτό, η σειρά του Hulu διαφοροποιείται από το μυθιστόρημα, προσθέτοντας την εξειδίκευση στην Offred (την οποία υποδύεται η Elisabeth Moss) και αναπτύσσοντας ανεξάρτητες σεναριακές προσθήκες γύρω από τον Ofglen (στο ρόλο ο Alexis Bledel) και τη Janine (Madeline Brewer).

Ο σημερινός θεατής  σοκάρεται με τις υπενθυμίσεις της παλιάς ζωής της Offred με τον ίδιο τρόπο που σοκάρεται η ίδια: μια γνωστή μάρκα πετσέτας κουζίνας στο σπίτι όπου ζει τώρα μέσα στην υποτέλεια. Τα συνηθισμένα κοστούμια που φορούν οι τουρίστες που επισκέπτονται τη Δημοκρατία της Gilead. Ο τοίχος μιας βιβλιοθήκης σε κολέγιο, που τώρα χρησιμοποιείται για να κρεμάει το καθεστώς τους «προδότες φύλου» και τους γιατρούς που κάνουν εκτρώσεις.

Και, φυσικά, η ιστορία ενός ανδρικού καθεστώτος που ελέγχει τα όργανα των γυναικών λαμβάνει μια άλλη διάσταση στο πλαίσιο της προεδρίας του Trump. Για τον Bruce Μiller, ο οποίος ανέλαβε την ανάπτυξη της σειράς σε όλη τη διάρκεια του 2016, οι προεδρικές εκλογές χρησίμευσαν ως πηγή υλικού και ο μισογυνισμός παρείχε ζωντανή έμπνευση. «Μια τέτοια σειρά επιτυγχάνει ή αποτυγχάνει ανάλογα με το πόσο ενδιαφέροντες είναι οι κακοί», λέει στο Wired.

“Με την άνοδο της ακροδεξιάς ακούγοντας μερικά από τα πράγματα που έλεγαν οι υποψήφιοι, υπήρχαν ιδέες που νόμιζα ότι οι άνθρωποι δεν πίστευαν πια και οι οποίες είχαν αρθρωθεί με μεγάλη σαφήνεια”. Όπως η Aunt Lydia (στο ρόλο η Ann Dowd) λέει στις εκπαιδευόμενες υπηρέτριες «Συνηθισμένο είναι ακριβώς αυτό που συνηθίζετε. Αυτό που ζείτε σήμερα ίσως να μην σας φαίνεται τώρα συνηθισμένο, αλλά μετά από λίγο καιρό θα σας φαίνεται».

Στα χρόνια που πέρασαν  από τότε που η Atwood έγραψε το Handmaid’s Tale στο Δυτικό Βερολίνο τη δεκαετία του `80, τα θέματα του βιβλίου για τη σεξουαλική ελευθερία και την αυτονομία των γυναικών προσαρμόστηκαν στη σύγχρονη εποχή, αλλά σίγουρα είναι ανοιχτά για update.

 «Τα προβλήματα είναι του ιδίου είδους, αλλά έχουν ενισχυθεί με την τεχνολογία», λέει στο Wired η Atwood, η οποία κάνει ένα πέρασμα cameo στη σειρά. Σήμερα, η απειλή της ανεξαρτησίας των γυναικών με τον έλεγχο των ψηφιακών πληροφοριών τους έχει μια νέα απήχηση. «Τίποτα από αυτά δεν ήταν προβλέψιμο το 1985», λέει, «αλλά η τάση – ότι παίρνετε δεδομένα μέσα από κάτι που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν, όπως μια πιστωτική κάρτα – έχει γίνει πολύ μεγαλύτερη».

Η τηλεοπτική προσαρμογή, την οποία το Hulu άρχισε να επιδιώκει το 2015, είναι εξαιρετικά επίκαιρη. Το μυθιστόρημα της Atwood δεν έχει ποτέ σταματήσει να κυκλοφορεί, αλλά όπως δείχνουν οι πωλήσεις βιβλίων, η δυστοπική μυθοπλασία είναι ιδιαίτερα δημοφιλής τώρα. «Κάθε δυστοπία που είναι ρεαλιστική – συμβαίνει, δηλαδή, σε αυτόν τον πλανήτη, και όχι σε ένα γαλαξία πολύ μακριά και σε άλλη εποχή – είναι το βασικό σχέδιο», λέει η Atwood.

« Οι αναγνώστες και οι θεατές με ρωτούν αν  είναι αυτό το μέρος  που θέλω να ζήσω και ποια είναι τα βήματα που πρέπει να υπάρξουν για να αποφύγουμε να πάμε εκεί». Οι θεατές δεν θα θέλουν να ζήσουν στη Gilead, αλλά το Handmaid’s Tale , σίγουρα θέλουν να το παρακολουθήσουν.