Μπορείς να ξεφύγεις από το πλούσιο σόι σου, D3lta;
Το στοίχημα είναι να γίνεις τόσο ξεκάθαρα εσύ, ώστε κάποια στιγμή το επώνυμό σου να πάψει να είναι η πιο ενδιαφέρουσα πληροφορία για σένα.
Αν γεννηθείς σε μια οικογένεια με μεγάλο όνομα, το επώνυμο μπαίνει στο δωμάτιο πριν από εσένα και ας ξεκινήσουμε μ’ αυτό. Πριν μιλήσεις, πριν δείξεις τι αξίζεις, πριν καν προλάβεις να συστηθείς, είσαι ο τάδε, το παιδί του τάδε. Απ’ αυτή την άποψη, καταλαβαίνω απόλυτα γιατί ένα παιδί του τάδε μπορεί να αλλάξει το όνομά του και να παρουσιαστεί στον κόσμο ως D3lta.
Κάπου, κάποτε, όμως, κάτι θα ξεσκεπάσει το επίθετο που κρατάς σκεπασμένο με ένα ψευδώνυμο. Όπως έγινε όταν ο D3lta διαγωνίστηκε στον εθνικό τελικό για τη Eurovision 2026 με το τραγούδι «Mad About It» και μάθαμε ότι το πραγματικό του όνομα είναι Ρομπέρτο Κούστας και είναι ο γιος της γνωστής οικογένειας Κούστα. Πριν από λίγες μέρες η συζήτηση επαναλήφθηκε στο «Στούντιο 4» στην Ερτ, όπου ήταν καλεσμένος κι εκεί εξήγησε ότι υιοθέτησε το ψευδώνυμο γιατί δεν ήθελε το βαρύ οικογενειακό του δέντρο να επισκιάσει τη δική του ταυτότητα.
Κάπου από ψηλά ο Μεγάλος Αδελφός ακούει και γελάει. Στην εποχή όπου η πληροφορία κυκλοφορεί με ταχύτητα φωτός, όπου δεν υπάρχει πραγματικά delete, όπου το ίντερνετ θυμάται τα πάντα και ένα γρήγορο search αρκεί για να ξεδιπλωθεί ολόκληρο το ιστορικό σου, μαζί με τα επιχειρηματικά deals, τις περιουσίες, τις φωτογραφίες από βαφτίσια, γάμους και εξώφυλλα περιοδικών, όσα ψευδώνυμα και να υιοθετήσεις, αν σε λένε Κούστα θα το μάθουμε. Κι όταν το μάθουμε, θα είναι το μόνο που θα θέλουμε να συζητάμε τουλάχιστον για κάποιο καιρό, αυτή είναι η ωμή αλήθεια.
Άρα, τι νόημα είχε εξαρχής να κρύβεσαι; Μοιάζει λίγο σαν να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου. Όχι από κακή πρόθεση, φυσικά, αλλά από ανασφάλεια. Από μια φοβία ότι δεν θα φανεί ποτέ ποιος πραγματικά είσαι. Γιατί μπορεί να τα είχες όλα στο πιάτο στη ζωή σου, αλλά είναι ανθρώπινο να θέλεις να βάλεις και το δικό σου πιάτο στο τραπέζι, αυτό που δεν έχει το μονόγραμμα του μπαμπά και της μαμάς. Θέλεις να διανύσεις το δικό σου μονοπάτι και τότε αρχίζει η εσωτερική μάχη: πώς αποδεικνύεις ότι δεν είσαι απλώς το παιδί κάποιου;
Ποιοι πέτυχαν ούτε παρά, ούτε επειδή, αλλά μαζί με το επίθετό τους;
Πολλοί προσπάθησαν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα με τον δικό τους τρόπο κι εδώ θα σου πω μερικά παραδείγματα που δεν κρύφτηκαν πίσω από δάχτυλα. Ο Σταύρος Νικόλας Νιάρχος είναι ο πρώτος που σκέφτομαι. Το επώνυμο του είναι συνώνυμο της ελληνικής ναυτιλίας. Ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της Αθήνας φέρει το όνομα της οικογένειας του. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να ζει μια ζωή απόλυτης κοσμικής άνεσης, χωρίς να ασχοληθεί με τίποτα, αλλά προσπάθησε να χαράξει μια πιο προσωπική διαδρομή, επενδύοντας στην τέχνη, στη φωτογραφία και στη στήριξη σύγχρονων καλλιτεχνών. Δεν έσβησε το όνομα, απλώς πρόσθεσε κάτι δικό του δίπλα σε αυτό.
Παρόμοια ιστορία είναι και της Αθηνάς Ωνάση. Άλλο όνομα-μύθος κι αυτό. Κατάφερε να την παραδεχτούμε στον ιππικό αθλητισμό; Φυσικά και το κατάφερε και ακόμα και τώρα βγαίνει με το άλογο της και εντυπωσιάζει χάρη στις ικανότητές της. Και η Paris Hilton είναι μια παρόμοια περίπτωση. Πολλοί την αντιμετώπισαν σαν καρικατούρα της κληρονόμου που απλώς ξοδεύει χρήματα (εντάξει, κάπου και η ίδια έβαλε το χεράκι της εδώ) αλλά εντέλει κατάφερε να μετατρέψει το όνομά της σε ένα τεράστιο προσωπικό brand.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δεν εξαφάνισε το οικογενειακό του επώνυμο. Δεν γίνεται άλλωστε, μην τα ξαναλέμε. Πήγε με με την ταμπέλα και μια χαρά έφτιαξε τον δικό του κόσμο δίπλα της. Γιατί η ταυτότητα δεν χτίζεται σβήνοντας το παρελθόν, χτίζεται προσθέτοντας ένα ακόμα κεφάλαιο στο βιβλίο.
Άκου με που σου λέω, D3lta, αν έχεις κάτι πραγματικά ενδιαφέρον να πεις ή να δημιουργήσεις, ο κόσμος θα το προσέξει έτσι κι αλλιώς. Δεν έχει τόση σημασία αν είσαι ο γιος του Κούστα του εφοπλιστή ή ο γιος του Μάκη του λογιστή. Στην αρχή ίσως σε συστήνουν έτσι, στην πορεία όμως, η ιστορία γράφεται αλλιώς. Το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από το τι θα κάνεις εσύ. Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι άνθρωποι δεν θυμούνται μόνο από πού ξεκίνησες, θυμούνται και τι κατάφερες να χτίσεις.
Ίσως αυτή να είναι η πιο υγιής φιλοδοξία για οποιονδήποτε άνθρωπο, πλούσιο ή μη. Να αποδείξει ότι είναι μοναδικός όχι επειδή είναι το παιδί κάποιου, αλλά επειδή είναι ο εαυτός του.
Το στοίχημα δεν είναι να ξεφύγεις από το σόι σου. Το στοίχημα είναι να γίνεις τόσο ξεκάθαρα εσύ, ώστε κάποια στιγμή το επώνυμο να πάψει να είναι η πιο ενδιαφέρουσα πληροφορία για σένα. Και τότε, είτε λέγεσαι Κούστας είτε D3lta, θα έχεις πετύχει κάτι πολύ πιο σημαντικό, να γράψεις τη δική σου ιστορία.
