Διδώ Μαγκριώτη | Ένα αυθεντικό χαμόγελο και ένα ζεστό βλέμμα μπορεί να εμπεριέξει τον άλλον εξίσου αληθινά με την αγκαλιά.
Η εξαίρετη σύμβουλος ψυχικής υγείας, κα Διδώ Μαγκριώτη, μιλά στη νέα στήλη του klik , #καλοκαίρι&covid-19.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Τους τελευταίους μήνες μία είναι η κυρίαρχη έννοια όλων μας, παγκοσμίως… Covid-19. Ένας ιός που έχει φέρει στην κυριολεξία τα πάνω κάτω στις ζωές μας.
Προσωπικά μιλώντας, οι εικόνες που είδα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με τους αμέτρητους νεκρούς- θύματα του ιού, αλλά και οι πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώσαμε με το lockdown, την απομόνωση από αγαπημένα μας πρόσωπα, την ψυχαναγκαστική απολύμανση πριν αγγίξουμε οτιδήποτε, έχουν γράψει στη συνείδησή μου. Νομίζω ότι το φυσιολογικό θα ήταν όλοι μας να έχουμε πάρει ένα μάθημα από όλα αυτά που συμβαίνουν… Και όμως, τελικά δεν είναι λίγοι εκείνοι που συμπεριφέρονται λες και ζουν σε παράλληλο σύμπαν. Σαν να μην συνέβη τίποτα και είτε ήταν όλα ένα ψέμα, είτε αφορούσαν αποκλειστικά άλλους ανθρώπους…
Κι ενώ έχει γίνει άρση των μέτρων κι ο τουρισμός ανοίγει, τις τελευταίες μέρες ο αριθμός κρουσμάτων επιβεβαιώνει ότι ο κορωνοιός είναι ακόμα εδώ και καλό είναι να το συνειδητοποιήσουμε. Τα μέτρα προστασίας και οι αποστάσεις θα έπρεπε να έχουν γίνει τρόπος ζωής για όλους μας. Δεν είναι δυνατόν όσους κυκλοφορούμε με μάσκα και κρατάμε αποστάσεις από τους άλλους να μας θεωρούν περίεργους ή υπερβολικούς. Η συνετή συμπεριφορά θα έπρεπε να είναι ο κανόνας.
Δυστυχώς, αυτό το καλοκαίρι -εκτός από τα προβλήματα με την Τουρκία για την χώρα μας- θα έχει και Covid-19. Tο τί θα συμβεί δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Ωστόσο, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις απόψεις σημαντικών προσώπων από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους.
Σε αυτή την στήλη φιλοξενείται η κα Διδώ Μαγκριώτη.
Ανήκετε στη μερίδα του πληθυσμού που πιστεύει ότι ο κορωνοιός αποτελεί παρελθόν στην Ελλάδα? Αν όχι, τι θα θέλατε να πείτε σε εκείνους που έχουν αυτή την πεποίθηση?
Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η Ελλάδα μέχρι τώρα αντιμετώπισε τον κoρωνοιό με επιτυχία καθότι καταφέραμε να έχουμε ελάχιστα κρούσματα περιορίζοντας τον ιό και τους θανάτους από αυτόν. Χρειάζεται όμως να θυμόμαστε ότι αυτό έγινε σε μια περίοδο που η Ελλάδα είχε κλειστά σύνορα περιορίζοντας τον ιό και δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον. Ο ιός, όμως, συνεχίζει να υπάρχει και στο εξωτερικό τα κρούσματα είναι καθημερινά περισσότερα, και ως μέρος του κόσμου αυτού, και με ανοιχτά σύνορα πλέον, είναι αφέλεια να νομίζουμε ότι η απειλή του ιού έχει παρέλθει. Θα μπορούμε, πιστεύω, να μιλάμε για τον ιό σε παρελθοντικό χρόνο όταν κυκλοφορήσει το εμβόλιο, ή έστω βρεθεί μια αποτελεσματική θεραπεία. Ως τότε, θα πρέπει να προσέχουμε τους εαυτούς μας ώστε να είναι ασφαλείς οι άνθρωποι που αγαπάμε.
Τι κάνετε άνετα και τι φοβάστε να κάνετε τώρα που τελείωσε η καραντίνα και κυκλοφορούμε έξω;
Ο φόβος είναι ένα καθηλωτικό συναίσθημα που δεν μας επιτρέπει να ζήσουμε. Θεωρώ βοηθητικό αντί να μένουμε αδρανείς και να μεγεθύνουμε ένα πρόβλημα ή μια δυσκολία που υπάρχει, να περνάμε στη δράση εμπεριέχοντας τη δυσκολία αυτή στη νέα μας κανονικότητα. Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει να εκφράζω την αγάπη μου με τους φίλους μέσα από το άγγιγμα και την αγκαλιά. Η νέα εποχή που διανύουμε, όμως, που επιτάσσει να κρατάμε ακόμα αποστάσεις λειτουργεί σαν μία πρόκληση ώστε να βρούμε νέους τρόπους να εκφράσουμε την αγάπη μας. Ένα αυθεντικό χαμόγελο και ένα ζεστό βλέμμα μπορεί να εμπεριέξει τον άλλον διαφορετικά, αλλά εξίσου αληθινά, με την αγκαλιά.
Η νέα κανονικότητα που ήρθε με όσα θέματα κοινωνικά, πολιτικά και προσωπικά δημιουργεί η συμβίωσή μας, μας στέρησε αρκετά τον προσωπικό χρόνο που είχαμε στη διάρκεια της καραντίνας. Ποιες από τις καινούριες συνήθειες που δημιούργησε η καραντίνα θα θέλατε να διατηρήσετε;
Η περίοδος της καραντίνας λειτούργησε για μένα ως μια περίοδος αναστοχασμού. Μου ερχόταν πολύ συχνά στο μυαλό το σοφό γνωμικό «όσα δεν φέρνει ο χρόνος όλος, τα φέρνει μια στιγμή» και το πώς η ζωή μας μπορεί να ανά πάσα στιγμή να αλλάξει τροπή. Το διάστημα αυτό με συμφιλίωσε λίγο περισσότερο με τη σκέψη ότι δεν είναι όλα όσα συμβαίνουν υπό τον απόλυτο έλεγχό μας, και, εν τέλει, η προσπάθειά μας να τα ελέγχουμε όλα είναι περισσότερο εξαντλητική παρά παραγωγική. Μία συνήθεια που αγάπησα περισσότερο στην καραντίνα είναι να απολαύσω τα μικρά πράγματα για τα οποία ο χρόνος που τρέχει δεν μας αφήνει να απολαύσουμε. Ένα σπιτικό γλυκό, μεσημεριανό με όλους στο σπίτι, ένας περίπατος σε μια άδεια πόλη, και να ξαπλώνω στον καναπέ με μία από τις γάτες μου αγκαλιά και ένα βιβλίο στο χέρι είναι πράγματα που θα ήθελα να έχω στην καθημερινότητά μου και δεν είχα πάντα τον χρόνο για αυτά.
Καθώς άνοιξε η καραντίνα και έχουμε μπροστά μας την πανδημία έστω και σε ύφεση, αλλά και τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στην οικονομία, αντιμετωπίζετε την καλοκαιρινή περίοδο με αισιοδοξία ή όχι;
Από την αρχή της πανδημίας ήμουνα αισιόδοξη διότι έβλεπα μια συλλογική προσπάθεια πολύ καλά οργανωμένη. Πάρθηκαν έγκαιρα μέτρα λαμβάνοντας υπόψη το καλό του συνόλου τα οποία ως λαός στην πλειοψηφία μας σεβαστήκαμε και εντάξαμε στην καθημερινότητά μας. Θέλω να υπενθυμίζω στον εαυτό μου να αντιμετωπίζω με αισιοδοξία το σήμερα και το αύριο διότι θεωρώ ότι η ζωή είναι ένα μεγάλο δώρο και θα ήταν μεγάλη σπατάλη να παραδινόμαστε στις δυσκολίες της χωρίς να προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ευκαιρίες από τις δυσκολίες της. Έχω μεγάλη πίστη στον άνθρωπο και στις δυνατότητές του και θεωρώ ότι αυτό είναι που με βοηθάει να αντλώ μέρος της αισιοδοξίας μου. O Martin Luther King έλεγε μάλιστα ότι «ακόμη και αν γνώριζα ότι ο κόσμος μας θα διαλυόταν σήμερα, πάλι εγώ θα φύτευα τη μηλιά μου».
Ποια πράγματα θα θέλατε να αλλάξουμε στην καινούρια «κανονικότητα» σε σχέση με το παρελθόν;
Η καινούρια «κανονικότητα» δημιουργήθηκε από συνθήκες απρόβλεπτες και μας δίδαξε ότι στη ζωή μας δεν υπάρχει τίποτα το δεδομένο. Θα ήθελα λοιπόν να έχουμε περισσότερη ευγνωμοσύνη για αυτά τα οποία έχουμε, για την υγεία μας, για τους ανθρώπους που έχουμε στη ζωή μας, για αυτά που απολαμβάνουμε, αλλά και για τις ευκολίες της καθημερινότητάς μας. Αυτό που είναι κανονικότητα για εμάς, μπορεί να μην είναι για τον διπλανό μας. Ας μας κάνουμε, λοιπόν, μια ευγενική υπενθύμιση προκειμένου να εκτιμάμε περισσότερο τα δώρα της ζωής μας και την ίδια μας τη ζωή. Η ευχαρίστηση που θα αντλήσουμε από αυτό θα καλυτερεύσει την ποιότητα της ζωής μας.
Η πανδημία και το lock down πιστεύετε ότι βοήθησαν τον κόσμο να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα στις προσωπικές του σχέσεις ή τον μπέρδεψαν περισσότερο;
Το lockdown που επεβλήθη για να προστατευθούμε από την απειλή της πανδημίας περιόρισε τις μετακινήσεις μας και τον γοργό ρυθμό της ζωής μας δίνοντας μας χώρο και χρόνο να στρέψουμε τον φακό μέσα μας. Θεωρώ ότι αυτό ήταν ιδιαίτερα ωφέλιμο σε ανθρώπους που έχουν μια καλή σχέση με τον εαυτό τους,ή έχουν μάθει να κάνουν διάλογο με αυτόν. Από την άλλη πλευρά, όμως, όταν κάποιος έχει μάθει να λειτουργεί αποφευκτικά, δηλαδή να χάνεται μέσα σε ένα γρήγορο ρυθμό ζωής προκειμένου να αποφύγει να σκεφτεί, και, επιπλέον, του είναι άγνωστη μια τέτοια διαδικασία, είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθεί ένα εσωτερικό μπέρδεμα. Η περίοδος του lockdown ήταν μια ευκαιρία για πολλούς να πατήσουμε το pause σε μια πολύ έντονη καθημερινότητα και να αναστοχαστούμε πάνω στη ζωή μας και στις σχέσεις μας με τους σημαντικούς άλλους.
«Οι άνθρωποι λέμε πολλά πράγματα το καλοκαίρι που δεν τα εννοούμε τον χειμώνα» είχε πει η Αμερικανίδα συγγραφέας Patricia Briggs.
Χωρίς να είσαι μάγος, κάντε μια πρόβλεψη για το μέλλον. Πού νομίζετε ότι θα είσαστε στις 15 Αυγούστου;
Τα τελευταία χρόνια η ημέρα του Δεκαπενταύγουστου με βρίσκει στην Αθήνα. Μου αρέσει η Αθήνα άδεια. Έχει την ομορφιά της, αλλά και την ευκολία της. Μπορείς να επισκεφτείς οποιοδήποτε μέρος της χωρίς να ταλαιπωρηθείς στην κίνηση και έχεις μια αίσθηση ξεκούρασης και διακοπών μέσα στην ίδια σου την πόλη. Οπότε, και φέτος, ελπίζω να με βρει ο Δεκαπενταύγουστος στην Αθήνα, υγιής, και με τους αγαπημένους μου κοντά μου.
Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο πρώτες στήλες του klik :
