Εφιάλτης στην Θεσσαλονίκη | Τώρα δυστυχώς το πάρτι το κάνει ο κορωνοϊός

Ένα πρωί πριν από δυο εβδομάδες περίπου την αμέσως επόμενη μέρα, της επιβολής του lock down στην θεσσαλονίκη, άκουγα έναν μουσικό ραδιοφωνικό σταθμό, που παίζει και πολύ ωραία μουσική. Στο διάστημα ανάμεσα στην μουσική, οι παραγωγοί που παρουσιάζουν την εκπομπή, κάνουν σχόλια σχετικά με την επικαιρότητα. Εκείνη τη μέρα το κύριο θέμα της επικαιρότητας, ήταν το lock down που είχε επιβληθεί στην Θεσσαλονίκη. Με κάποια δόση θαυμασμού στην φωνή τους, αναφέρονταν στα πάρτι, στις πλατείες ή στα κέντρα διασκέδασης ή και σε σπίτια που έκανε η νεολαία της Θεσσαλονίκης, μέχρι και την τελευταία στιγμή, μέχρι δηλαδή τις 12 τα μεσάνυχτα της προηγούμενης μέρα, καθώς από εκείνη την ώρα άρχιζε το γενικό lock down στην πόλη. “Πάρταραν μέχρι τελικής πτώσεως” έλεγαν οι παραγωγοί της ραδιοφωνικής εκπομπής και ήταν φανερό από τον τόνο τους πως έβλεπαν με συμπάθεια το φαινόμενο. ” Έλα μωρέ παιδιά είναι, τι θα κάνουν; Θα κάνουν πάρτι όπου μπορούν. Ασ` τους να “παρτάρουν”, τι θα γίνει;”.

Το ίδιο φαινόμενο του “πάρτι μέχρι τελικής πτώσεως” συνεχίστηκε και στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, όπου μέχρι να κλείσουν και να απαγορευτούν όλα, η νεολαία “πάρταρε” μέχρι το τέλος. Στην Αθήνα μάλιστα, όπως μάθαμε το “πάρτι” συνεχίστηκε και μετά το lock down, σε εκείνο το ξενοδοχείο στην λεωφόρο Συγγρού.

Ένα μέρος του πληθυσμού, το νεότερο, συμμετείχε σε αυτά τα πάρτι σε όλη τη διάρκει του καλοκαιριού και μέχρι την τελευταία στιγμή.

Η μόδα των συνωμοσιολόγων, έγινε μόδα και στην χώρα μας , όπως και σ` όλον τον κόσμο. ΟΙ “αρνητές της μάσκας” ή των άλλων μέτρων προφύλαξης, έγιναν κι αυτοί μόδα και αυτό είναι μάλλον φυσιολογικό, καθώς ο κύριο διακινητής θεωριών συνωμοσίας , ήταν ο αλλοπρόσαλος Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ήταν αυτοί που επίσης είδαν με κάπποιο θαυμασμό και συμπάθεια, αυτούς του μεγάλους συγχρωτισμούς. Μαι μάχη κόντρα στο “κατεστημένο” που ήθελε να επιβάλει περιορισμούς. Όπως έγραψε και ο Πολλάκης σε εκείνη την ανάρτηση του :  .«Εμείς θα το γλεντιζομε κι όπου το βγάλει η βράση ή που θα σιάξει η δουλειά ή που θα σιοχαλασει». Ήταν μια νοοτροπία με πολλούς “διακινητές” που μέσα στο λάθος και την άγνοια τους έγιναν οι “ντελιβεράδες” του ιού.

Από το πολύ το “γλεντίζομα”, η δουλειά “σιοχάλασε” τελικά.

Πολλοί άλλοι είδαν το θέμα των πάρτι και του συγχρωτισμού με κάποια σχετική συγκατάβαση, καθώς, ο περιορισμός δεν είναι εύκολα αποδεκτός, από την ανθρώπινη φύση, η οποία επιθυμεί να μπορεί ελεύθερα να κάνει ότι θέλει. Και γιατί οι περιορισμοί στην ελευθερία πλήττουν και την οικονομία.

Δυστυχώς τόσο αυτό ο κορωνοϊός, όσα και όλα τα άλλα που μπορούν να μας πλήξουν, είτε πρόκειται για φυσικές καταστροφές, είτε για ότι άλλο προκαλεί η ανθρώπινη δράση, δεν διακρίνονται για την ίδια συγκατάβαση, που θα μπορούσαμ να έχουμε εμείς. 

Στην ζωή αυτό που ειπράττουμε ή πληρώνουμε, είναι το κόστος των επιλογών μας.

Για κάποιους δυστυχώς είναι ήδη αργά…