Η Garrett Bradley ξεσκεπάζει τα πληρωμένα likes των μεγάλων sites και εταιρειών
Σε μια ταινία μικρού μήκους εξηγεί τι κρύβεται πίσω από τα εκατομμύρια likes σε χορηγούμενες δημοσιεύσεις στο Facebook.
Στόχος κάθε δημοσίευσης στο Facebook είναι να μαζέψει όσα περισσότερα likes μπορεί. Από κορυφαίες εταιρείες έως μικρά sites και blogs, όλοι επιζητούν την αναγνώριση στο Facebook. Ο σκοπός τους μπορεί να είναι δύσκολος στην απεραντοσύνη του διαδικτύου, όμως γίνεται λίγο πιο εύκολος με τα τρικς που προσφέρει το Facebook για προσέλκσυη μεγαλύτερου κοινού. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι χορηγούμενες δημοσιεύσεις, οι οποίες μαζεύουν εκατοντάδες likes, followers, οι οποίοι όμως είναι ψεύτικοι.
Αυτό δεν είναι κάτι νέο, όλοι όσοι είναι γνώστες του διαδικτύου το γνωρίζουν. Λίγο τα αλλεπάλληλα likes, τα ονόματα που θυμίζουν εξωτικές χώρες ακόμα και τα προφίλ τους που είναι κενά ή καινούργια, το μαρτυρούν. Ο κανόνας είναι ένας: ό,τι πληρώνεις, παίρνεις, οπότε αν μια εταιρεία θέλει να προσελκύσει περισσότερους ή πιο πειστικούς likers, πρέπει να πληρώσει κάτι παραπάνω. Το ερώτημα είναι ποιοι κρύβονται πίσω από τους “γνωστούς” πλέον ψεύτικους likers;
Αυτή την υπόθεση αποφάσισε να μελετήσει η Garrett Bradley, μία σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ μεγαλωμένη στη Νέα Υόρκη που ζει σήμερα στη Νέα Ορλεάνη. Κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια της ένα άρθρο, το οποίο ανέφερε πως τα likes, που πληρώνουν κάποιοι για να αποκτήσουν στα social media κοινό, δεν τα κάνουν ρομπότ ή άλλα μηχανήματα παρά μόνο άνθρωποι. Η έρευνά της την οδήγησε στη Ντάκα του Μπαγκλαντές και εκεί είδε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είχε φανταστεί. «Η δουλειά αυτή δεν διαφέρει και πολύ από τη δουλειά των web developers στις αρχές του 2000: μία κουλ δουλειά, χωρίς αφεντικό, με δυνατότητα να δουλεύεις από το σπίτι και μία μεγάλη αυτονομία. Μάλιστα οι περισσότεροι είναι νέοι άντρες με καλή μόρφωση και όλο αυτό αποτελεί επιλογή τους και όχι τυχαία δουλειά», επεσήμανε η ίδια.
Μεταξύ άλλων συμπερασμάτων, η Bradley ανακάλυψε πως το 40% περίπου των πληρωμένων likes έρχονται από το Μπαγκλαντές. Κι αν αναρωτιέσαι γιατί εκεί, η ίδια σου λύνει την απορία παρακάτω. «Το Μπαγκλαντές είναι μία χώρα με πολλές επιχειρήσεις. Και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, ιδίως στη Ντάκα, που έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ και είναι ικανοί. Και φυσικά ο πληθυσμός είναι τεράστιος. Πιστεύω λοιπόν ότι αν συνυπολογίσει κανείς όλους αυτούς τους παράγοντες, προκύπτει λογικά το να έχει μία τέτοια πρωτιά η χώρα».
Δείτε το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους της Garrett Bradley:
