Η ιστορία του μαύρου χρυσού. Γενικώς
Σε μία ενδιαφέρουσα σειρά τεσσάρων ντοκυμαντέρ του Al Jazeera, ξεδιπλώνεται ο χάρτης της γεωπολιτικής ισχύος που προσφέρει ο απόλυτος έλεγχος του μαύρου χρυσού που κινεί τα νήματα της παγκόσμιας οικονομίας και διαμορφώνει την Ιστορία του ανθρώπου.
Μία ολοκληρωμένη σειρά τεσσάρων ντοκυμαντέρ απο τον διεθνή δημοσιογραφικό οργανισμό και δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera για τον μαύρο χρυσό και την απόλυτη ισχύ και πλούτο, αλλά και τους πολέμους, την καταστροφή, και το αίμα που συνόδεψε το κυνήγι για τον απόλυτο έλεγχό του στο πέρασμα ενός αιώνα. Μέχρι και σήμερα, παρά τις κατακλυσμιαίες τεχνολογικές εξελίξεις και την δυνατότητα απεξάρτησης απο τους υδρογονάνθρακες, η ιστορία του ανθρώπινου είδους συνεχίζει να είναι εκούσια αλυσοδεμένη με αυτήν του μαύρου χρυσού, μιάς και η γεωστρατηγική της “Νέας Εποχής” περιλαμβάνει στα πρώτα στάδιά της την κατασκευή μιάς τεράστιας πυραμίδας ανυπολόγιστου και αυτοανατροφοδοτούμενου χρέους στα “υποσχόμενα” σημεία και την ταυτόχρονη ξαφνική “ανακάλυψη” νέων κοιτασμάτων σε αυτά τα “χρεοκοπημένα” κράτη-σημεία. Κοιτασμάτων, που μαζί με τις υπόλοιπες αναγκαίες υποδομές όπως αγωγοί διέλευσης, λιμένες, σιδηρόδρομοι αλλά και άλλα κομμάτια των “ασημικών” ταυτόχρονα θα χρησιμοποιούνται για την αέναη “εξόφληση”. Με κάποιες ελάχιστες παροχές -φυσικά- προς τους διασωθέντες και ευγνωμονούντες “ιθαγενείς”, και προστασία για να ζήσουν “αυτοί” καλά και “εμείς” καλύτερα.
Μέρος 1ο : o ασιατικός πλούτος (Αραβες, Πέρσες, και άλλοι)
Μέρος 2ο : o αφρικανικός πλούτος
Μέρος 3ο : o ρωσικός πλούτος
Μέρος 3ο : Ωρα για ψέματα
Ανεξάρτητα απο τα συμπεράσματα των παρουσιαστών του Al Jazeera και τις πιθανές διαφωνίες, ήταν ενα χρήσιμο τετράωρο “σφαιρικό”ταξίδι στον κόσμο και την ιστορία του μαύρου χρυσού. Ενα σεμινάριο γεωπολιτικής και τροφή για σκέψη.
Κι αν όλα αυτά φαντάζουν ένα κακό όνειρο, αυτό που έχει σημασία για μας στο “δικό μας σημείο” και κράτος είναι το γεγονός οτι χρωστάμε σε αυτούς ακριβώς τους ίδιους που ελέγχουν όλο αυτό το παγκόσμιο τραπεζικό και ενεργειακό καρτέλ. Και δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο να μην αποπληρωθούν τα συμφωνημένα και υπογεγραμμένα με ή χωρίς την χρήση βίας.
Οπως διαβάζω ξανά στο ΚΛΙΚ του Αυγούστου του 1999 στο άρθρο Analyze this! του Άρη Τερζόπουλου…
[…]Και οι ρίζες αυτής της κοντοφθαλμίας είχαν να κάνουν και με την έλλειψη ήθους που άρχισε να γίνεται απο τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας. Η άγνοια και η έλλειψη ήθους δεν επέτρεψαν στους Έλληνες να διακρίνουν κάτι. Το ότι, δηλαδή τα μεγάλα κράτη, οι μεγάλες δυνάμεις, είναι κι αυτά οργανισμοί και, για να αντιληφθούμε πως λειτουργούν καλύτερα, θα πρέπει να καταλάβουμε τους τρόπους που λειτουργεί η Μαφία. Σ` αυτόν τον κόσμο δηλαδή, μόνο κατά λάθος και εξ αδυναμίας υπάρχουν δανεικά κι αγύριστα. Κατά τ`άλλα δεν είναι και τόσο εύκολο να κάνεις του κεφαλιού σου. Αυτό το δεδομένο το αντιμετώπισε και η Τσεχοσλοβακία και η Ουγγαρία απο το ανατολικό στρατόπεδο, που ήθελαν να κάνουν του κεφαλιού τους και την πλήρωσαν με μια εισβολή η καθεμιά, και η Ελλάδα απο το δυτικό στρατόπεδο, που θέλοντας να κάνει κι αυτή του κεφαλιού της , έχασε σχεδόν τη μισή Κύπρο. Οι μεγάλες δυνάμεις έχουν μεταξύ τους και παρά τις αντιθέσεις τους συνθήκες αμοιβαίας κατανόησης. Οι ανυπότακτοι πάντα πληρώνουν το τίμημα. Ο λογαριασμός μπορεί μερικές φορές να αργεί να έρθει. Αλλά έρχεται πάντα.[…]Το χρέος παραμένει πάντα στο ακέραιο. Πόνταρες λάθος, έχασες. Τα καλά κορίτσια πάνε στον Παράδεισο, αλλά τα κακά πάνε παντού. Και το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα αγόρια.[…]
