Η πιο φρικτή ιστορία που διάβασα ποτέ | Η Αγγλίδα που θα φάει τη μητέρα της τα Χριστούγεννα
Δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω αυτήν την είδηση...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Καθημερινά διαβάζω πολλές ειδήσεις… Άλλες ενδιαφέρουσες, άλλες ανιαρές, άλλες συγκινητικές, άλλες σοκαριστικές… Χθες βράδυ, ανακάλυψα πως υπάρχει και μια άλλη “κατηγορία” ειδήσεων που δε βρίσκω λόγια να χαρακτηρίσω… Απλά σε αυτές τις περιπτώσεις μένεις άφωνος… Speechless! όπως πολύ σωστά θα έλεγε η πρωταγωνίστρια του άρθρου της Daily Mai, η 41χρονη Αγγλίδα Debra Parsons.
Μια γυναίκα που ένιωσε απίστευτο πόνο χάνοντας τη μητέρα της… Ωστόσο, η συμπεριφορά και η απόφασή της να τη φάει στο Χριστουγεννιάτικο δείπνο, προκειμένου να έρθει “πιο κοντά της”, δεν έχει καμία λογική και κανένα όμορφο συναίσθημα… Η ίδια είπε χαρακτηριστικά:
«Ο κόσμος μπορεί να με θεωρεί τρελή ή να πιστεύει πως είναι ασέβεια. Αλλά είναι ο ιδανικός τρόπος για να βρεθώ κοντά στη μητέρα μου φέτος τα Χριστούγεννα που δεν θα είμαστε μαζί.
Νιώθω ότι μπορεί να συνεχίσει να ζει, μέσα μου. Γιατί αν είναι ένα κομμάτι μου, θα μπορεί να αναπνέει μέσα στο σώμα μου. Η αναπνοή μου είναι η αναπνοή της».
Σύμφωνα με την Daily Mail, η Debra Parsons αναφέρθηκε και στην ιδέα που είχε για να… αξιοποιήσει τις στάχτες της μητέρας της.
«Στην αρχή τις είχα σε ένα πλαστικό σακουλάκι και μετά τις έβαλα σε ένα κουτί.
Μια μέρα είχα έντονη την επιθυμία να τις δοκιμάσω. Άνοιξα το κουτί και έβαλα μέσα τα δάχτυλα μου. Ήταν αλμυρή η γεύση. Αισθάνθηκα περίεργα, αλλά μετά ένιωσα τόσο κοντά στη μητέρα μου, που το ξεπέρασα».
Λένε ότι ο ισχυρός πόνος από το χαμό ενός δικού μας ανθρώπου, μπορεί να μας οδηγήσει σε τρέλα… Τόσο παράλογη συμπεριφορά όμως; H πραγματική θλίψη είναι “βουβή”… Δε διατυμπανίζεται με δηλώσεις, φωτογραφίσεις και πράξεις για τις οποίες μετανιώνεις στην πορεία… Δεν ξέρω αν από “εκεί ψηλά” η μητέρα αυτής της γυναίκας είναι περήφανη για την κόρη της… Οι γονείς συγχωρούν τα παιδιά τους για τα λάθη τους και τα δικαιολογούν…
Λυπάμαι για την Debra Parsons κι εύχομαι με κάποιον τρόπο, να βρει την ηρεμία στην ψυχή της…




