Β’ ημιτελικός Eurovision: Καλύτερα τραγούδια από τον A’ και η Κύπρος στον τελικό
Αντιγόνη; Τα κατάφερες πανηγυρικά και ας τους να λαλούνε, να τα πούνε, να τα πουν.
Περιεχόμενα
- Σβαρόσφκι και Οστρόφσκι μείνετε στα σνίτσελ και τα στρούντελ, καλύτερα
- Οι νικητές της βραδιάς και η Αντιγόνη που όλοι της λέμε «κόρη μου – κόρη μου»
- Η χρυσή Αυστραλία που μας έριξε στη τρίτη θέση στα στοιχήματα και η Αλβανία που μας συγκίνησε
- Η υποψηφιότητα της Αγγλίας, που δεν μπορεί το κάνουν επίτηδες, και έτοιμη για «καλή επιτυχία Ελλάδα»
Ναι, ο κόσμος έχει πίκρα, χάος, οδύνη, απονιά, αδικία, σπαραγμό! Και ναι δείχνουν παράταιρα τα τόσα γκλίτερ, στραφταλιζέ σκηνικά, χρυσόσκονες, λάμψεις, παγιέτες, στρας, λαμέ και οι ιριδισμοί, οι σπινθηρισμοί, kitschαρέλες πολυτέλειες, τα βεγγαλικά και η glittercore αισθητική, τα στρας και πούλιες! Μα πόσο ανακουφιστικό, παρηγορητικό, καταπραϋντικό και απαλυντικά ευεργετικό είναι , λοιπόν, αυτό το φαντασμαγορικό, απελευθερωτικό κιτς αν επιμένετε, της Eurovision μια φορά το χρόνο! Αυτό το πανηγύρι ή «ζωοπανήγυρης», όπως διάβασα στα social από κάποιον τάχα blue blood της διανόησης, που φέρει βαρέως το DNA φραπεδιάς και τη καταγωγή λαδόκολλας. Ο κόσμος πληγωμένος, τραυματισμένος, φοβικός και σκοτεινός είναι πάντα εκεί, αλλά για ένα, τουλάχιστον βράδυ, καμιά 200αριά εκατομμύρια τον ξορκίζουμε με τραγούδια, νιότη, κάποτε συγκινήσεις, αίσθηση πάρτι και φαντασμαγορία τηλεοπτική. Έτσι, όπως τη πρώτη βραδιά στα ελληνικά social media, πολλοί χρήστες στέκονταν επικριτικά σε όσους ασχολούνταν με την Eurovision, έτσι συνέβη και στην δεύτερη, αν και τα τραγούδια ήταν καλύτερα και η εμφάνιση τους είχε πολλά περιθώρια για σχολιασμό. Παρ’ όλα αυτά, είδαμε 17 τραγούδια, διαφορετικού ύφους, γλωσσών, ρυθμών, μουσικών ειδών, εθνικών καταβολών, που είχαν να πουν ιστορίες ανθρώπων του 21ου αιώνα…
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Σβαρόσφκι και Οστρόφσκι μείνετε στα σνίτσελ και τα στρούντελ, καλύτερα
Στη βραδιά, με τα υπέροχα σκηνικά και το κοινό που έμοιαζε αποφασισμένο να περάσει καλά, στάθηκαν απ’ την αρχή ενοχλητικοί σχεδόν οι δυο παρουσιαστές, Βικτόρια Σβαρόφσκι και Μίχαελ Οστρόφσκι. Πρώτα τρόλαραν το περσινό νικητήριο τραγούδι που έφερε τον διαγωνισμό στη Βιέννη, το «Wasted Love» του JJ, που μιλά για ανθρώπους που πνίγονται από συναίσθημα μπροστά σε κάποιον που τρομάζει από την ένταση της αγάπης τους. Το χιούμορ τους ήταν άβολο, κακό, αγχωμένο, άρρυθμο και άστα να πάνε!
Και πάνω που τέλειωσε το διαγωνιστικό μέρος, μας έσφιξε η ανησυχία τι για το τι κριντζιές θα μας την είχαν στημένη. Και καλά κάναμε! Το άλλο κακό μας βρήκε, όταν εντελώς αψυχολόγητα οι δύο παρουσιαστές, η κληρονόμος των Swarovski και ο Οστρόφσκι ντυμένος πάντα ως διασταύρωση Λιμπεράτσε και Μπάρι Γκιμπ με ανοιχτό πουκάμισο σατέν μέχρι τον αφαλό και βλέμμα «μόλις βγήκα από ντισκοτέκ στο Μαϊάμι, πάλι στον Δούναβη» αρχίσαν να τραγουδάνε και να χορεύουν το «So Excited!» των The Pointer Sisters και κυκλοφόρησε το 1982 και καμιά σχέση δεν έχει όχι μόνο με την Eurovision, αλλά ούτε και με την Ευρώπη, αφού είναι Αμερικανικό και δη από το εξωτικό για μας, Οκλαντ της Καλιφόρνια.
Διαβάστε επίσης
Ο Οστρόφσκι – διασταύρωση Λιμπεράτσε – Μπάρι Γκιμπ, αποφάσισε και να αυτοσαρκαστεί για το ντύσιμο του, διότι απ’ τον προηγούμενο ημιτελικό είχε πέσει όλη η Ευρώπη στα social να τον πλακώσει και έκανε μια εμφάνιση τάχα μου χιουμοριστική ντυμένος σαν τον κόκορα του Αρκά, με φτερά και πούπουλα. Οι Έλληνες παρουσιαστές, η Μαρία Κοζάκου και ο Γιώργος Καπουτζίδης, που όπως και να το κάνουμε, χιούμορ έχουν, σχολίασαν κομψά το τι είδαμε, χωρίς να ξεκαρδιστούν βέβαια. Και βέβαια όλη η Ευρώπη είδε πως για αυτό η Αυστρία φημίζεται για τον Φρόιντ, τους Αψβούργους, τον Μότσαρτ, τα σνίτσελ και στρούντελ και όχι για την αίσθηση του ανάλαφρου χιούμορ και τους κωμικούς που καινούργιο συκώτι βγάζεις απολαμβάνοντας τους.
Οι νικητές της βραδιάς και η Αντιγόνη που όλοι της λέμε «κόρη μου – κόρη μου»
Κατά τα άλλα απ’ τα καλά τραγούδια πέρασε πρώτη η Βουλγαρία με τη Ντάρα και το Bangaranga της, που είναι ήδη σουξέ και που αλλάζει τρία μουσικά είδη μέσα στο ίδιο τραγούδι αλλά δεν ενοχλεί. Ακολούθησε η Ρουμανία, με την Αλεξάνδρα Καπιτανέσκου και το Choke Me, ένα τραγούδι που ξεσήκωσε διαμαρτυρίες γιατί κάνει λόγο για τον ερωτικό πνιγμό και είναι κομμάτι επικίνδυνο να τον τραγουδάς σε νέους, αλλά η χώρα το γύρισε και είπε πως αφορά στους τοξικούς έρωτες! Προσωπικά την Καπιτέσκου, με τ’ όνομα, τη φοβήθηκε λίγο το μάτι μας, όπως κοίταζε αγριωπά, την κάμερα, έτοιμη να μας χιμήξει και μπορέσαμε να αναγνωρίσουμε την τοξικότητα αλλά όχι τον έρωτα.
Ακολούθησε η Τσεχία με τον Ντάνιελ Ζίζκα και το Crossroads, που και πιο πληκτικό τραγούδι δεν πρεπει να έχει ακουστεί ποτέ και στα 70 χρόνια του διαγωνισμού. Εδώ ανακοινώθηκε πως περνά στον τελικό η Κύπρος, με την ωραιότατη Αντιγόνη και το αγγλικό αλλά με κυπραίικη τοπολαλία Jalla της, η οποία τα κατάφερε μέσα από μια φλύαρη χορογραφία, που την σπαταλούσε φωνητικά. Όμως, μια χαρά η κόρη τα κατάφερε παλικαρίσια, ακόμη κι αν απ το άγχος της, έχασε κάποια στιγμή τα λόγια της. Ακολούθησε απ’ το ανίκητο και πάντα αλληλοϋποστηριζόμενο σκανδιναβικό μπλοκ η Δανία με τον Σόρεν Τόρπεγκααρντ Λουντ και ένα τραγούδι που έχει πολλούς υποστηρικτές και δεν καταλαβαίνουμε το γιατί.
Διαβάστε επίσης
Η χρυσή Αυστραλία που μας έριξε στη τρίτη θέση στα στοιχήματα και η Αλβανία που μας συγκίνησε
Ήταν η σειρά της Αυστραλίας, με την σούπερ σταρ Ντέλτα Γκούντρεμ και το Eclipse, που όπως έγραψε ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος στο Χ, «τόσο μαζεμένο χρυσάφι: από το μισοφέγγαρο, τα γραφικά, το πιάνο, το μικρόφωνο, το φόρεμα κλπ ούτε στο σπίτι της πρώην κυρίας Πατούλη!». Η εντυπωσιακή όμως εμφάνιση της σούπερ σταρ, κατάφερε να ρίξει, αμέσως τον Akyla από την δεύτερη θέση, που κατέλαβε η Δέλτα Γκούντρεμ, στη τρίτη και την ζημιά της μας την έκανε. Η Ουκρανία πέρασε όπως πάντα με τη Λελέκα και ένα τραγούδι που είχε επίδειξη σπουδαίων φωνητικών δυνατοτήτων. Η γειτονική μας Αλβανία της, πέρασε με ένα τραγούδι για την σύγχρονη πραγματικότητα της, αφού ο Αλίς τραγούδησε το Nan, που σημαίνει Μάνα και είχε μέσα μετανάστευση, αποχωρισμό και μια μητέρα να κοιτάζει έναν άδειο δρόμο όλο προσμονή. Μακράν είναι το πιο συναισθηματικό τραγούδι του φετινού διαγωνισμού. Ωραίος ο Αιντάν και η Μάλτα με το Bella τους, με τον ιταλικό τίτλο και τον αγγλικό στίχο, όμως. Τελευταίο κράτος που πέρασε είναι η Νορβηγία με τον Τζόνας Λοβ και το Ya Ya Ya, που μας θυμισε το Play Ya Ya Ding Dong της ταινίας Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga, που κυκλοφόρησε το 2020 στο Netflix.
Η υποψηφιότητα της Αγγλίας, που δεν μπορεί το κάνουν επίτηδες, και έτοιμη για «καλή επιτυχία Ελλάδα»
Δεν πέρασαν στο τελικό οι χώρες Αζερμπαϊτζάν, Λουξεμβούργο, Αρμενία, Ελβετία και Λετονία. Ακούσαμε δε αυτούς που περνούν πάντα, γιατί έχουν μέσο, την 17χρονη υποψήφια με την μαγική φωνή της Γαλλίας, την Μονρόε και τον Look Mum No Computer, που βεβαίως και δεν τον βάφτισαν έτσι, εκ μέρους του Ηνωμένου Βασίλειου. Παρακολουθώντας την ερμηνεία του στο γερμανικού τίτλου τραγούδι του Eins, Zwei, Drei, πιστεύουμε πλέον ακράδαντα, πως το Ηνωμένο Βασίλειο, επίτηδες στέλνει τέτοια κάθε χρόνο, γιατί έχει επιθυμεί από εκκεντρικότητα, την τελευταία θέση και τον οικτιρμό όλης της Ευρώπης. Πάει και αυτό και το Σάββατο τα άλλα, τα σπουδαία, με τα «Καλή επιτυχία Akyla, καλή Επιτυχία Ελλάδα».
