Οι 5 φορές που πιστέψαμε ότι θα το σηκώσουμε (το κύπελλο της Eurovision)

Το να έχεις γεννηθεί το 1996 (ή λίγο πιο πάνω ή λίγο πιο κάτω), σημαίνει ότι κατά την παιδική σου ηλικία πίστευες πως η Ελλάδα κυριαρχούσε σε όλο τον πλανήτη, αλλά κυρίως στην Ευρώπη. Το Euro και οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 2004, όπως και η Eurovision το 2005 ήταν γεγονότα καθοριστικής σημασίας για τη θεώρησή σου σχετικά με την Ελλάδα, κάτι που ενισχυόταν και με την ιστορία της Τρίτης – Τετάρτης Δημοτικού, με τον Μέγα Αλέξανδρο να σπέρνει ελληνισμό μέχρι τα πέρατα της Γης. Ταινίες όπως οι «300» (2006) και o «Αλέξανδρος» (2004) έκαναν εμάς, τα παιδιά της χρυσής σύγχρονης Ελλάδας, να πιστεύουμε ότι όλος ο πλανήτης ασχολούνταν με τη χώρα μας.

Μια τέτοια εκστρατεία διασποράς ελληνισμού ήταν κάθε συμμετοχή μας στη Eurovision τη δεκαετία των 00s, μέχρι η κρίση να μας κλέψει και αυτό το συναίσθημα. Μέσα σε εκείνη τη δεκαετία καταφέραμε να σηκώσουμε την κούπα της Eurovision με το «My Number One» στις 21 Μαΐου 2005, την ημέρα της ονομαστικής εορτής της αγωνίστριας ελληνισμού Έλενας Παπαρίζου. Στην ιστορία μας όμως έχουν υπάρξει και οι στιγμές που φτάσαμε στην πηγή και δεν ήπιαμε νερό, κάτι που δεν θέλουμε να συμβεί και φέτος. Σκόρδα στον Akyla!

1. Σάκης Ρουβάς – Shake it (2004)

Προάγγελος του «My Number One», το «Shake it» του Σάκη Ρουβά ήταν το τραγούδι που μας είχε χτυπήσει το καμπανάκι «Winner Alert» πριν τη διεξαγωγή της Eurovision. Με την καρδιά μας ζεσταμένη από το 2001 με την 3η θέση των Antique, και συνάμα στραπατσαρισμένη από το 2002 και 2003 με τη 17η θέση του Μιχάλη Ρακιντζή (2002) και της Μαντούς (2003), στο αρχαιοελληνικό πρόσωπο του Σάκη Ρουβά είχαμε ήδη βρει τον νικητή της Eurovision και απλά περιμέναμε τον τελικό να επιβεβαιωθούμε. Δεν επιβεβαιωθήκαμε εκείνη τη χρονιά, αλλά την επόμενη, με την Έλενα Παπαρίζου.

2. Σαρμπέλ – Yassou Maria (2007)

Ο πυρετός της νίκης μας είχε χτυπήσει ανεπανόρθωτα από το 2005, το 2006 χωνέψαμε δύσκολα την 9η θέση της Άννας Βίσση με το «Everything», και το 2007 ψάχναμε αντίδοτο στην απουσία της Ελλάδας από την πρώτη γραμμή των εξελίξεων. Ο Σαρμπέλ με το «Yassou Maria» έφερνε πολύ στον Σάκη Ρουβά του 2004, και σήκωσε στην πλάτη του τις ελπίδες μας, που τις βιώναμε μόνοι μας: φαβορί είχαν ήδη φανεί η Ουκρανία με τη Verka Serduchka (Ζίμπεν ζίμπεν άιν ουντ νουλ), η Ρωσία με τις Serebro και η Σερβία με τη Μαρίγια Σερίφοβιτς, απλά εμείς δεν ακούγαμε με την καμία. Οι ελληνικές εκπομπές που κάλυπταν την Eurovision παρουσίαζαν τον Σαρμπέλ ως φαβορί, αλλά κατέληξε νικητής της καρδιάς μας με τραγουδάρα.

3. Καλομοίρα – Secret Combination (2008)

Εδώ τα πράγματα ήταν σοβαρά. Η μιντιακή κάλυψη της ελληνικής αποστολής ήταν κάτι πολύ παρά πάνω από δραματική, καθώς είχαμε ανά πάσα στιγμή πληροφορίες για το αν η Καλομοίρα ήταν άρρωστη και χρειαζόταν ενέσεις για να της βγει η φωνή, όπως και για το αν φορούσε το εσώρουχό της ανάποδα για καλή τύχη. Υπάρχει μια θεωρία συνωμοσίας για την οποία θα χρειαστεί να φορέσω το καπέλο μου από αλουμινόχαρτο για να τη γράψω: Λέγεται από θρύλους ότι η Καλομοίρα ήταν η πραγματική νικήτρια της Eurovision, αλλά, όταν ενημερώθηκε η ΕΡΤ για την πιθανότητα / βεβαιότητα της νίκης της το βράδυ του τελικού, η ΕΡΤ ζήτησε να παραχωρήσουμε τη θέση μας από την πρωτιά, ώστε να μην διεξαχθεί ο διαγωνισμός στην Αθήνα την επόμενη χρονιά, ένεκα της επερχόμενης οικονομικής κρίσης. Μια και φοράω ακόμη το ασημί μου καπέλο, θα πω ότι το πιστεύω και θα σωπάσω, μέχρι την επόμενη παράγραφο.

4. Σάκης Ρουβάς – This is our Night (2009)

Όσοι είμαστε Eurofans, θυμόμαστε όλες τις λεκτικές επιθέσεις και τα υβριστικά ρεπορτάζ (στα ελληνικά προφανώς…) των Ελλήνων δημοσιογράφων σε Αλεξάντερ Ρίμπακ, Χαντισέ και άλλους συμμετέχοντες – φαβορί, που τολμούσαν να διαγωνιστούν κόντρα στον Σάκη μας στη Μόσχα. Για κάποιον λόγο, οι Έλληνες ανταποκριτές πολέμου Eurovision είχαν κυριαρχηθεί από ένα δαιμόνιο που δεν τους επέτρεπε να δουν την πιθανότητα να σηκώσει κάποιος άλλος την γιουροβιζιονική κούπα, γεγονός που δημιούργησε την εσφαλμένη άποψη ότι έξω πάμε καλά ως φαβορί και πάμε για ένα νέο ένδοξο 2005. Τελικά βγήκαμε 7οι και δεν τολμήσαμε να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας ξανά φαβορί.

5. Koza Mostra & Αγάθωνας Ιακωβίδης – Alcohol Is Free (2013)

Είναι η μόνη ελληνική συμμετοχή της λίστας που δεν θεωρήθηκε στιγμή φαβορί, όμως κατά τη διάρκεια της ανακοίνωσης του televoting, οι Koza Mostra και ο Αγάθωνας Ιακωβίδης άγγιξαν απροσδόκητα την πρώτη θέση (ειδικά στα πρώτα δέκα λεπτά του televoting). Εν τέλει κατέληξαν στην 6η θέση, γεγονός που δεν μας πείραξε καθόλου, αφού κατάφεραν να σβήσουν από τη μνήμη μας την προηγούμενη συμμετοχή μας με την Ελευθερία Ελευθερίου.

+1. Ελένη Φουρέιρα – Fuego (2018, για την Κύπρο)

Η αδερφή μας Κύπρος έχει πονέσει πολύ στον διαγωνισμό της Eurovision. Κάποιοι φανατικοί θα θυμούνται ότι το Fuego θεωρούνταν αουτσάιντερ τους μήνες πριν τη Eurovision και εκτινάχθηκε στα στοιχήματα την εβδομάδα που ξεκίνησαν οι τεχνικές πρόβες. Το ντέρμπι Ισραήλ – Κύπρος στο televoting του τελικού μας σήκωσε από καρέκλες, καναπέδες, πολυθρόνες, πορτ-μπεμπέ και μας πέθανε ψυχικά. Αλλά για πάντα θα έχουμε το Fuego τα καλοκαίρια.