Ατυχήματα και θάνατοι κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων reality επιβίωσης

Όταν κάποιος δηλώνει συμμετοχή σε reality επιβίωσης κατανοεί αμέσως το μέγεθος του ρίσκου που παίρνει. Και αν δεν το κατανοεί αμέσως, είναι οι άνθρωποι της παραγωγής που το κάνουν. Είναι άλλωστε στον τίτλο αυτό που καλούνται να φέρουν εις πέρας: Να επιβιώσουν, δηλαδή να διαγωνιστούν σε -πολλες φορές- ακραίες συνθήκες, ενώ ζουν ασκητικά.

Αυτού του είδους τα reality γοητεύουν εκείνους που ζουν για την αδρεναλίνη, αλλά πολλές φορές καταλήγουν ηδονοβλεπτικά της ταλαιπωρίας, της εξουθένωσης και του κίνδυνου των πρωταγωνιστών τους, με τα ατυχήματα να καταλήγουν βούτυρο στο ψωμί της παραγωγής όσον αφορά την τηλεθέαση.

Θανατηφόρες δοκιμασίες ή απλώς γυρίσματα

Μια χούφτα σελέμπριτις εγκαταλείπονται με κλειστά τα μάτια στην Παταγονία και πρέπει να επιβιώσουν χωρίς τροφή, νερό ή χάρτη. Τι μπορεί να πάει στραβά, σκέφτηκε το γαλλικό κανάλι TF1 και αγόρασε τα δικαιώματα για το σουηδικό ριάλιτι «Η μεγαλύτερη περιπέτεια». Δυστυχώς πολλά: στην περίπτωση του «Dropped», δεν πρόλαβαν καν να βγουν στον αέρα, όταν δύο ελικόπτερα με εννιά άτομα της παραγωγής και των συμμετεχόντων συγκρούστηκαν στον αέρα και συνετρίβησαν. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και δύο ολυμπιονίκες-διαγωνιζόμενοι. Η εκπομπή όπως είναι λογικό σταμάτησε τα γυρίσματα.

Δύο χρόνια νωρίτερα μάλιστα, το 2013, η ίδια εταιρεία παραγωγής είχε εμπλακεί σε ένα ακόμα δυστύχημα, όταν ένας διαγωνιζόμενος στο σόου «Koh-lanta» πέθανε από ανακοπή έπειτα από μια δοκιμασία, στην πρώτη μέρα των γυρισμάτων. Μάλιστα, η εταιρεία παραγωγής κατηγορήθηκε από τα media πως καθυστέρησε να περιθάλψει τον διαγωνιζόμενο και φέρει ευθύνη για τον θάνατό του και ο γιατρός της παραγωγής αυτοκτόνησε. Το σόου, βασισμένο στη λογική του «Survivor» τρέχει σχεδόν χωρίς διακοπή εδώ και 25 χρόνια, με εξαίρεση τη χρονιά του δυστυχήματος και το 2018, όταν η παραγωγή κατηγορήθηκε για εμπλοκή σε σεξουαλική επίθεση.

Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που σημειώθηκε θάνατος σε ριάλιτι επιβίωσης. Η πρώτη ήταν το 2009 στην 4η σεζόν του βουλγαρικού «Survivor», που γυριζόταν στις Φιλιππίνες, όταν ο διαγωνιζόμενος επίσης πέθανε από ανακοπή καρδιάς. Μόνο που εδώ η σεζόν συνέχισε να γυρίζεται και προβλήθηκε κανονικά…

Η ανακοπή είναι ο πιο συνήθης κίνδυνος σε αυτού του είδους τις ακραίες δοκιμασίες, όπως δείχνουν παραπάνω παραδείγματα απ’ όσα θα έπρεπε να έχουμε: σε ανακοπή αποδόθηκε ο θάνατος του ηθοποιού Γκόντφρι Γκάο στο κινέζικο ριάλιτι «Chase Me» (2019), όπου οι διαγωνιζόμενοι υποβάλλονταν σε ακραίες νυχτερινές δοκιμασίες και σε έμφραγμα του Μάικλ Παρέδες στο «Wipeout» (2020).

Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις όπου οι ίδιες οι δοκιμασίες είναι σχεδιασμένες με τρόπο που ξεπερνά τα ανθρώπινα όρια και θέτει ακόμα περισσότερο το ζήτημα της ασφάλειας. Το 2009, ο Σαάντ Καν στο πνίγηκε στο πλαίσιο γυρισμάτων ενός πακιστανικού ριάλιτι, όταν η δοκιμασία που υποβλήθηκε ήταν να κολυμπήσει σε μία λίμνη φορώντας ένα σακίδιο επτά κιλών. Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι ναυαγοσώστες καθυστέρησαν να φτάσουν 10-12 λεπτά.

Ο κίνδυνος καιροφυλαχτεί…

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, κάποια πράγματα είναι απλώς ανθρώπινα και φυσικά οτιδήποτε εμπλέκει φυσική δραστηριότητα κάποιου τύπου ενέχει τον κίνδυνο ατυχήματος, και εκτός ριάλιτι επιβίωσης όπου αναγκαία υπάρχει μεγαλύτερη προσοχή. Έτσι, μετράμε περισσότερα σπασμένα κόκκαλα απ’ όσα τα δάχτυλά μας στα σόου «Dancing on Ice», ακόμα και στο «Strictly Comes Dancing».

Κάποιες φορές, ωστόσο, η παραγωγή έχει απλώς πολύ κακές ιδέες και εκτέλεση. Δεν είναι τυχαία η αποτυχία του σόου του BBC «The Tumble»: τα ακροβατικά δεν ενδείκνυνται για μια ασφαλή παραγωγή… Εντελώς παράξενο είναι ωστόσο πως το ριάλιτι «The Jump», με θέμα το χειμερινό αθλητισμό, έπαιξε για 3 (!) σεζόν ενώ μια συντριπτική μερίδα των διαγωνιζόμενων έσπασε τουλάχιστον ένα κόκκαλο.

Και φυσικά δεν ξεχνάμε το local honorable mention μας, γιατί αν η τύχη σου δεν το θέλει, παντού μπορείς να την πατήσεις: