Κόκκινες πόρτες και χρωματιστά περικάρπια για τους πρόσφυγες στη Βρετανία

Οι  κόκκινες πόρτες των προσφυγικών σπιτιών στο Μίντλεσμπρο και τα χρωματιστά περικάρπια που φέρουν αναγκαστικά οι αιτούντες άσυλο στο Ηνωμένο Βασίλειο, μας υπενθυμίζουν μία από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας.

Τα σπίτια των αιτούντων άσυλο στη Βρετανία βρίσκονται στο στόχαστρο, επειδή έχουν βαφτεί σε έντονο κόκκινο και ένας βουλευτής είπε πως θυμίζει ναζιστική Γερμανία. Μάλλον όχι και άδικα. Τα σπίτια με τις κόκκινες πόρτες έχουν δεχθεί επιθέσεις, όπως ρίψεις πετρών, αυγών και περιττωμάτων στα παράθυρα. Το χειρότερο όλων-και το περισσότερο ανησυχητικό- είναι η σχεδίαση συμβόλων του Εθνικού Μετώπου στο ξύλο της πόρτας…

Οι κατοικίες βρίσκονται σε μια υποβαθμισμένη περιοχή του Μίντλεσμπρο και ανήκουν στον  Stuart Monk, ο οποίος πληρώνεται εκατομμύρια από τη βρετανική κυβέρνηση για να βοηθήσει στο πρόβλημα στέγασης των προσφύγων. Ο κ. Monk έχει στην ιδιοκτησία του την επιχείρηση « αστικής ανάπλασης» Jomast, στην οποία έχει ανατεθεί η παροχή στέγης από την εταιρεία ασφαλείας G4S.  Η τελευταία έχασε τη σύμβασή της με σωφρονιστικά ιδρύματα, εξαιτίας της υπέρογκης αύξησης τιμών εκ μέρους τους, για τις υπηρεσίες που προσέφεραν.

Η εταιρεία ασφαλείας λέει ότι δεν υπάρχει καμία ειδική πολιτική σχετικά με την κόκκινη βαφή στις πόρτες των προσφύγων και υποστηρίζουν πως δεν είναι ασυνήθιστο για μια εταιρεία που ανακαινίζει έναν αριθμό σπιτιών να χρησιμοποιεί το ίδιο χρώμα σε όλα.

Οι δημοσιογράφοι των Times εντόπισαν 168 σπίτια της Jomast σε μια από τις φτωχότερες περιοχές της πόλης και ανακάλυψαν πως τα 155 είχαν κόκκινες πόρτες. Χτύπησαν σε 66 από τα σπίτια αυτά και βρήκαν να στεγάζονται πρόσφυγες στα 62 από αυτά.

Σαν να μην έφτανε αυτό, οι αιτούντες ασύλου στο Κάρντιφ, πρέπει να φορούν ανά πάσα στιγμή έντονα χρωματιστά περικάρπια, θυμίζοντας ολοένα τα κίτρινα αστέρια που αναγκάζονταν να φοράνε οι Εβραίοι στη ναζιστική Γερμανία.

«Αν βγάλετε το βραχιολάκι, δεν μπορείτε να σφραγίσετε πάλι στον καρπό σας, έτσι, αν θέλετε να φάτε θα πρέπει να το φοράτε όλη την ώρα. Η επισήμανση τους σε καθημερινή βάση με ασημί, κόκκινες ή μπλε ετικέτες χρησιμεύουν μόνο ως μια υπενθύμιση ότι εξακολουθούν να φορούν τα ρούχα ενός παρία», λέει στην Guardian ο 36χρονος Eric Ngalle που βίωσε το καθεστώς αυτό.

Ο 41χρονος Maher, 41, του οποίου πρόσφατα χορηγήθηκε το καθεστώς του πρόσφυγα, είπε ότι ήταν πολύ θυμωμένος που αναγκάζονται να φορούν το βραχιόλι.

«Όταν περπατάς στο δρόμο όλοι οι ντόπιοι που βλέπουν αυτό το έντονα χρωματισμένο περικάρπιο γνωρίζουν ποιοι είμαστε και πού ζούμε», είπε. «Αισθανόμαστε πως δεν είμαστε ίσοι με αυτή την κοινότητα. Όλη την ώρα προσπαθούμε  να κρύψουμε το περικάρπιο, ώστε οι άνθρωποι να μην μπορούν να το δουν.»

Στο video που ακολουθεί, ο Andy McDonald βουλευτής των  Εργατικών τονίζει την επικινδυνότητα της ύπαρξης κόκκινων θυρών στα προσφυγικά σπίτια: