Μήπως αντί για καταδίκες να εφαρμοστεί ένα εμπάργκο;
Αναζητώντας αντίδοτα στο φαινόμενο «Ραχήλ Μακρή»
Ήταν απλώς θέμα χρόνου για τη Ραχήλ Μακρή να ξαναχτυπήσει. Ο «γκαζοφονιάς» (κατά δήλωσή της), που όταν δεν ακούει Παντελίδη φωτογραφίζεται σαν όψιμο μοντέλο και αυτοαποκαλείται «ντίβα», κατάφερε να εκνευρίσει στον τηλεοπτικό «αέρα» ένα από τα πιο συμπαθή πρόσωπα της δημοσιογραφίας, την Άννα Μπουσδούκου, υποστηρίζοντας πως «όλοι οι δημοσιογράφοι ελέγχονται από την προηγούμενη κυβέρνηση».
Λίγο αργότερα βέβαια, προχωρώντας σε μια από τις κυβιστήσεις που τόσο αγαπιούνται στην πολιτική, τα μάζεψε λέγοντας πως «δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι έτσι», «υπάρχουν και εξαιρέσεις», αναφερόμενη προφανώς στους δημοσιογράφους που εργάζονται στην εφημερίδα Αυγή ή στον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο.
Ασφαλώς η αντιπαράθεση προσέφερε αρκετό θέαμα ώστε να αναμεταδοθεί μέσα σε λίγα λεπτά προκαλώντας ακόμη και την παρέμβαση της ΕΣΗΕΑ.
H προσωπική επιλογή (να θυμίσουμε) του Αλέξη Τσίπρα στις πρόσφατες εκλογές, είναι σχεδόν τόσο «σιγουράκι» ότι θα προκαλέσει μανούρα άμα τη εμφανίσει της στην τηλεόραση, όσο και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Αυτό που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει είναι το μέγεθος της έντασης που θα δημιουργήσει. Τέτοια «ατυχήματα» θα συμβαίνουν, όσο ο τηλεοπτικός «αέρας» και το μικρόφωνο παραχωρείται σε ανθρώπους που ναι μεν «πουλάνε» (απολαμβάνοντας ασφαλώς το άλλοθι που τους δίνουν οι χιλιάδες ψηφοφόροι τους), η ακρόασή τους ωστόσο, όχι μόνο δεν αυξάνει τη σοφία σου, αλλά κάνει τα εγκεφαλικά σου κύτταρα να θυμίζουν πευκοδάσος στο έλεος πυρομανών.
Γι’ αυτό, αντί για ανακοινώσεις, πιο χρήσιμο θα ήταν οι δημοσιογράφοι να αποφασίσουν τον αποκλεισμό της κυρίας Μακρή από τηλεοπτικές εκπομπές τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα. Να ησυχάσουν λίγο και τ’ αυτάκια μας.