Ο μυστικισμός της φανουρόπιτας

Σήμερα, αύριο, ανάλογα πότε διαβάζετε αυτό το κείμενο, στις 27 Αυγούστου τέλος πάντων, γιορτάζει ο Άγιος Φανούριος και παραδοσιακά οι νοικοκυρές φτιάχνουν φανουρόπιτες, τις πηγαίνουν στην εκκλησία όπου ο παπάς τις διαβάζει – τις φανουρόπιτες, όχι τις νοικοκυρές – και μετά μοιράζουν τα κομμάτια στους παραβρισκόμενους με τη σύσταση να ευχηθούν να συγχωρεθεί η μάνα του Αγίου που ήταν κακιά και άκαρδη. Ή οι ανύπαντρες κοπέλες για να τους φανερώσει ο Άγιος τον γαμπρό.

Σε ένα άλλο σύμπαν όμως, η παρασκευή της φανουρόπιτας μπορεί να είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, μια σχεδόν μυστικιστική διαδικασία που ξεμπλοκάρει το μυαλό, συντονίζει τη σκέψη και φανερώνει χαμένες απαντήσεις που ψάχνουμε. Αυτό μπορεί να αφορά ένα χαμένο αντικείμενο αλλά και οποιοδήποτε άλλο θέμα ή υπόθεση στο οποίο οι λύσεις και απαντήσεις δεν είναι ξεκάθαρες, ή ούτε καν ορατές. Αρκεί η ερώτηση να είναι σαφής.

Δεν είναι απαραίτητο να είναι παραμονή ή ανήμερα του Αγίου Φανουρίου, μπορεί να είναι οποιαδήποτε ώρα και μέρα είμαστε σε διάθεση να μπούμε στη διαδικασία σχεδόν τελετουργικά – και μόνο έτσι λειτουργεί. Ουσιαστικά είναι η πρόθεσή μας να «δούμε» τη ροή της ενέργειας στο θέμα που μας απασχολεί και μέσα από μια απλή διαδικασία μαγειρέματος κατά την οποία το μυαλό μας είναι σχεδόν σε καταστολή, η απάντηση έρχεται. Ίσως όχι επί τόπου και με τον αναμενόμενο τρόπο, αλλά με κάποιον τρόπο – σχεδόν μαγικά κάποιες φορές –  πάντα έρχεται.

Προσθέστε διαδοχικά στον κάδο του μίξερ και χτυπήστε 1 φαρίν απ, 1 ποτήρι λάδι, 1 ποτήρι ζάχαρη, 1 ποτήρι χυμό πορτοκάλι, 1 κουτάλι γλυκού μπέικιν πάουντερ, 1/2 φλυτζάνι σταφίδες, 3/4 φλυτζάνι καρύδια, κανέλα και λίγο κονιάκ.

Απλώστε αυτό που προκύπτει από την ανακατωσούρα σε ένα λαδωμένο ταψί, ψήστε το στους 200 βαθμούς και έτοιμη η φανουρόπιτα.

Εναλλακτικά μπορείτε να το πλάσετε σε μπαλάκια σχήματος μπιφτεκιών, να τα ψήσετε στους 200 βαθμούς, να τα περιχύσετε με μέλι και συνήθως βγαίνει κάτι σαν μελομακάρονα.