Ο «τραμπισμός» της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας
O πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί πολλάκις για το ότι δεν θα υπάρξουν νέα οριζόντια μέτρα περιορισμών και πλέον θα φανεί αφερέγγυος σε περίπτωση που η πραγματικότητα απαιτήσει πιο αποφασιστικά βήματα!
Κορυφαίοι πολιτικοί επιστήμονες και καθηγητές από μεγάλα Πανεπιστήμια έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η (κακή) διαχείριση της πανδημίας από τον Ντόναλντ Τραμπ ήταν από τους βασικούς παράγοντες -αν όχι ο βασικότερος- της ήττας του από τον Τζο Μπάιντεν.
Η αντίληψη του εκλογικού σώματος ότι ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν φερέγγυος και ότι οι προβλέψεις του για την πορεία της πανδημίας ήταν λανθασμένες αποτέλεσαν καταλύτες για την εκλογική συμπεριφορά.
Το ίδιο κινδυνεύει να πάθει τώρα η ελληνική κυβέρνηση.
Υπάρχει μια σειρά από λόγους που εξηγούν το πώς έχουμε φτάσει στα σχεδόν 7.000 κρούσματα και πώς ενδεχομένως ξεπεράσουμε τα 10.000, κάτι που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε νέα μέτρα, με ό, τι αυτά συνεπάγονται για την οικονομία, την κοινωνία και την κυβέρνηση σε επίπεδο πολιτικού κόστους. Οι λόγοι συμπυκνώνονται στη λέξη εφησυχασμός.
Εδώ και μήνες, ακόμη και πριν τα μπάνια του λαού, η κυβέρνηση συμπεριφέρεται λες και η πανδημία αποτελεί παρελθόν. Παράλληλα, ο εμβολιασμός των πολιτών πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, με ελάχιστες ενέργειες να γίνονται για να αυξηθούν τα ποσοστά. Μια εικόνα εγκατάλειψης και στα δύο μέτωπα – είτε γιατί δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι, είτε γιατί είμαστε ικανοποιημένοι με το πώς τα έχουμε πάει μέχρι στιγμής.
Ουσιαστικά, η κυβέρνηση έχει αυτοπαγιδευτεί.
Η ίδια ήταν αυτή που έδωσε το μήνυμα για χαλάρωση των πολιτών σε σχέση με τα μέτρα προστασίας και υγιεινής, είτε μέσα από τη ρητορική, είτε -κυρίως- μέσα από την απουσία ελέγχων. Η ίδια ήταν αυτή που ψήφισε μέτρα για την εστίαση και τους χώρους μαζικής προσέλευσης, χωρίς να έχει τη δυνατότητα (ή τη διάθεση) να ελέγξει την εφαρμογή τους.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί πολλάκις για το ότι δεν θα υπάρξουν νέα οριζόντια μέτρα περιορισμών και πλέον θα φανεί αφερέγγυος σε περίπτωση που η πραγματικότητα απαιτήσει πιο αποφασιστικά βήματα, ειδικά για τη βόρεια Ελλάδα στην οποία σχεδόν δεν υπάρχει διαθέσιμη κλίνη ΜΕΘ.
Τέλος, το πράγματι αποτελεσματικό και θεαματικά γρήγορο σύστημα διαχείρισης ραντεβού εμβολιασμών αποτελεί το «καύχημα» του Μαξίμου, το οποίο όμως δεν βλέπει το υπόλοιπο 30% των συμπολιτών που παραμένει ανεμβολίαστο.
Σήμερα, η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική σε σχέση με λίγες εβδομάδες πριν. Κι ακόμη χειρότερα σε σχέση με έναν χρόνο πριν. Σήμερα τα κρούσματα είναι σχεδόν 7.000 και οι θάνατοι μερικές δεκάδες. Πέρυσι είχαμε 1.700 κρούσματα και 9 θανάτους, σχεδόν 5 φορές κάτω.
Τα περιθώρια έχουν στενέψει και για να γίνουν ξανά τα 7.000 κρούσματα 500 χρειάζεται αρκετές εβδομάδες. Χρόνος απαραίτητος για την οικονομική ζωή της χώρας, χρόνος κρίσιμος για το πολιτικό κεφάλαιο που δαπανά το Μαξίμου.
Η εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη και των υπουργών του θυμίζει το διαχρονικό ποδοσφαιρικό ρητό για τις εμφανίσεις του Παναθηναϊκού. Στην Ευρώπη πήγαινε καλά, στην Ελλάδα βάλτωνε – ΠΑΟ «εξωτερικού» και ΠΑΟ εσωτερικού. Έτσι και η κυβέρνηση. Από τη μία η επιτυχημένη διαχείριση την περίοδο Μάρτιος-Οκτώβριος 2020 και έπειτα η εικόνα παραίτησης με αποκορύφωμα το πολύμηνο περυσινό (και φετινό;) lockdown για το οποίο είχαν δεσμευτεί ότι δεν θα υπάρξει.
Για όσους αναζητούν role model ή διέξοδο στο πολιτικό (αυτό)αδιέξοδο, ο Μάριο Ντράγκι αποτελεί ένα καλό παράδειγμα.
