Οι Φυλές της Παραλίας (Vol 3): Πίτσα Ηλιοθεραπείτσα

Who is who Πίτσα Ηλιοθεραπείτσα; Ε, καλά τώρα… Το who is who είναι για το ξεκάρφωμα. Όλοι και ειδικά όλες ξέρουμε το είδος παιδιόθεν, από τότε που φορούσαμε μπρατσάκια, τσιμπιδάκια-φρουτάκια και αδιάβροχα πεδιλάκια. Αν δεν είσαι η Πίτσα εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, αν δεν είναι Πίτσα η μητέρα σου, η γυναίκα σου, η ερωμένη σου, η θεία σου, τρία τινά ισχύουν: α. πάσχεις από άνοια, β. είσαι αόμματος, γ. κατοικείς στο Βόρειο Πόλο. Όλοι οι υπόλοιποι γνωρίζουμε πως η Πίτσα Ηλιοθεραπείτσα είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό ενδημικό και παραθαλάσσιο είδος. Είναι επάγγελμα και μάλιστα το δεύτερο αρχαιότερο στον κόσμο. Εργάζεται αγόγγυστα από ήλιο σε ήλιο, αψηφά τα εργατικά ατυχήματα (βλ. εγκαύματα πρώτου βαθμού, ηλίαση, καρκίνο δέρματος), δεν διεκδικεί ρεπό και επιδόματα ανθυγιεινής εργασίας, ούτε καν μισθό, ενώ αρνείται να βγει στη σύνταξη. Ήδη επιστήμονες, πολιτικοί και θεσμοί μελετούν επισταμένως το φαινόμενο «Πίτσα Ηλιοθεραπείτσα», σε μια προσπάθεια να ανιχνεύσουν το γονίδιο εκείνο που συνδέει τη χαρά με την εργασία, ενώ την αποδεσμεύει από την πρωτόγονη, απεχθή απαίτηση της οικονομικής ανταμοιβής.

Τι κάνει τον χειμώνα; Σολάριουμ.  (Οι πιο τολμηρές του είδους δραστηριοποιούνται και στο χειμερινό σκι, όπου, δυστυχώς όμως, καίγεται μόνο το πρόσωπο – εκτός από τα εγκεφαλικά κύτταρα, που είναι εκ γενετής καμένα.)

Πού απαντάται; Το είδος λέγεται τύποις «παραθαλάσσιο». Το σωστότερο θα ήταν «είδος εξωτερικού χώρου», καθώς η Πίτσα για να συμπληρώσει το μεροκάματο του ήλιου, δεν έχει ανάγκη ούτε από δροσιά ούτε από αρμύρα. Θα τη συναντήσετε σε οποιαδήποτε ηλιόλουστη επιφάνεια: από το μπαλκονάκι στο δυάρι στην Κυψέλη και τον κήπο με πισίνα στην Εκάλη, μέχρι το deck του πλοίου στο δρόμο για την Ερέτρια και την πεζούλα της καλντέρας στην Σαντορίνη. 

Βασική εξάρτυση Μια πετσέτα, δυο τρία μαγιό και ένα αδιάβροχο νεσεσέρ (beauty case, έστω, τσαντάκι) με αντιηλιακά -τρόπος του λέγειν- καλλυντικά. Τα μαγιό  είναι πάντα μικροσκοπικά, κι αν δεν είναι, γίνονται, με την μέθοδο του «χώνω το μπικίνι όπου χωράει να χωθεί» ή τη μέθοδο του «ανεβοκατεβάζω τις τιράντες του σουτιέν», καθώς απώτερος στόχος είναι να περιοριστούν στο ελάχιστο δυνατό οι αηδιαστικές λευκές επιφάνειες σάρκας. Όσο για τα «αντιηλιακά», πρόκειται για το γνωστό «όνομα και μη χωριό», καθώς στην πραγματικότητα δεν απωθούν τον ήλιο, αλλά τον έλκουν με την ίδια δύναμη που έλκει το κέντρο της γης τα προεξέχοντα σημεία του ανθρώπινου σώματος (και δεν εννοούμε τις μύτες). Σε παλιότερες εποχές, η Πίτσα, υπηρετώντας τον απώτερο στόχο του «μαύρου άραχνου και από τη νύχτα ξαραχνότερου», παρασκεύαζε διάφορα homemade ιδιότυπα κοκτέιλ από ελαιόλαδο και καροτόζουμα ή baby oils και ιώδιο. Με την πάροδο του χρόνου όμως και την εξέλιξη της κοσμετολογίας, πέρασε σιγά σιγά στην αλοιφή διά πάσαν νόσον και μαλακίαν (βλ. βαζελίνη), ενώ σήμερα πια πασαλείβεται από την κορφή ως τα νύχια με διάφορες λιπαρές ουσίες, που μυρίζουν καρύδα και κρύβονται σε όμορφα βαζάκια με την ένδειξη «για γρήγορο, βαθύ μαύρισμα».

Αγαπημένα χόμπι α. Η αλλαγή στάσεων: Πότε τ’ ανάσκελα, πότε τα μπρούμυτα, αρκεί να είναι οριζοντιωμένη. Η Πίτσα Ηλιοθεραπείτσα αγαπά την ακινησία, καθώς κάτι βαθιά μέσα της της λέει ότι η νεκροφάνεια είναι ο δρόμος για το τέλειο, βαθύ, ομοιόμορφο μαύρισμα.   β. Το πασάλειμμα, ειδικά με ουσίες που δημιουργούν glossy εφέ. Όλες οι Πίτσες ξέρουν πως το ματ είναι ο εχθρός της ηλιοκαμένης. γ. Το διάβασμα, ή καλύτερα, το ξεφύλλισμα σοβαρών περιοδικών, τα εξώφυλλα των οποίων κοσμούνται με διάσημες ομολόγους τους, δηλαδή έτερες Πίτσες Ηλιοθεραπείτσες και συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τον ηλιόλουστο βίο τους.

Αγαπημένες φράσεις «Κάτσε, θα γυρίσω και μπρούμυτα». «Φύγε από πάνω μου, κάνεις σκιά». «Άλειψέ μου την πλάτη».

Info …στην διπλανή/μπροστινή/πισινή σας ξαπλώστρα.