Όταν το American Dream σημαίνει “κλέβω νερό”

Η Καλιφόρνια πάντα ήταν η γη της επαγγελίας για την Αμερική. Το  Golden state, με τις χρυσές ευκαιρίες και το «χρυσαφί» χρώμα των  κατοίκων από τον ήλιο που συναντάς σε αφθονία καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Το 2014, η Καλιφόρνια κατάφερε να γίνει η έβδομη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη ξεπερνώντας τη Βραζιλία αυτή τη φορά, μετά τη Ρωσία και την Ιταλία τα προηγούμενα χρόνια. Την ίδια στιγμή βρέθηκε στη 10η θέση της λίστας του Forbes με τις πιο πλούσιες πολιτείες των ΗΠΑ.  Αν τώρα  σκεφτούμε πως είναι στη δυάδα των πολυπληθέστερων, έχει έναν πολύ μεγάλο αριθμό μεταναστών που απασχολούνται σε χαμηλά αμειβόμενες δουλειές και το ¼ του πληθυσμού ζει σε καθεστώς φτώχειας, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως για να μένει τόσο ψηλά ο μέσος όρος, η πολιτεία διαθέτει έναν αξιόλογο αριθμό πολύ ευκατάστατων κατοίκων. Και φυσικά όταν έχεις στην επικράτειά σου το Hollywood, το Beverly Hills, τη Silicon Valley και τη Napa Valley αυτό δεν ακούγεται καθόλου παράλογο.

Τα παραπάνω στοιχεία θα ήταν αρκετά για να κάνουν μια τάξη επαγγελματιών να βλέπει το Golden state ακόμα πιο golden και να τρίβει με λαχτάρα τα χέρια της. Ο λόγος φυσικά για τους ληστές. Ναι τους ληστές που με τόση «υποψήφια» πελατεία, σίγουρα θα έχουν βρεθεί μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα του τι να πρωτοδιαλέξουν. Επειδή όμως απέναντι σε κάθε κλέφτη υπάρχει και ένας νοικοκύρης, ειδικότερα δε όταν αυτός ο νοικοκύρης έχει την άνεση να ξοδέψει πολλά για να γλυτώσει περισσότερα από τους επίδοξους «απαλλοτριωτές» της περιουσίας του, κάποιες συνήθειες άρχισαν να αλλάζουν. Νέοι στόχοι έπρεπε να βρεθούν και ειδικά στόχοι «απονήρευτοι» ώστε και η καθημερινότητά τους να γίνει πιο εύκολη. Τη λύση στο πρόβλημα των Καλιφορνέζων ληστών την έδωσε ένας απροσδόκητος σύμμαχος όπως φαίνεται, η φύση. Πως; Λίγη υπομονή…

Από το 2008 μέχρι σήμερα, με ένα μικρό διάλλειμα το 2011, η Καλιφόρνια αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη ξηρασία στην ιστορία της περιοχής. Αν και το φαινόμενο συνήθιζε να κάνει συχνά την εμφάνισή του, θυμήσου τα τρομακτικά Dust Bowls των ‘30s, τη φονική ξηρασία του 1961 ή την εξουθενωτική 5ετία 1986 – 1991, η τωρινή ξηρασία, το δεύτερο μέρος της οποίας έχει μπει ήδη στον πέμπτο χρόνο, υπολογίζεται πως είναι η πιο έντονη για τα τελευταία 1200 + χρόνια. Και σίγουρα με το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος.

Η αντίδραση των αρχών δεν ήταν όσο άμεση θα άρμοζε όπως αποδείχθηκε στην πορεία. Όταν οι προβλέψεις για μια ξηρασία χωρίς προηγούμενο άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους, όταν οι ταμιευτήρες ύδατος άρχισαν να πέφτουν όχι απλά σε ιστορικά χαμηλά αλλά να στερεύουν φέρνοντας στην επιφάνεια χωριά που εγκαταλείφτηκαν και «θάφτηκαν» κάτω από τόνους νερού στο βωμό της ύδρευσης, τα πρώτα μέτρα παρουσιάστηκαν, στοχεύοντας στην καλή θέληση και στο φιλότιμο των κατοίκων. Η καλή θέληση όμως δεν έφτανε για να απαρνηθεί ο Καλιφορνέζος το αγαπημένο του γκαζόν και να το αλλάζει με φυτά που θα απαιτούσαν πολύ μικρότερες ποσότητες νερού για να διατηρηθούν.

Στα τέλη Απριλίου ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια Jerry Brown επέβαλε υποχρεωτική περικοπή της κατανάλωσης νερού κατά 25%, μια κίνηση πρωτόγνωρη στα χρονικά των ΗΠΑ, που όμως στοχεύει στην εξοικονόμηση 1,5 δις κυβικών μέτρων νερού μέχρι το τέλος του έτους . Η πρώτη αντίδραση στα νέα μέτρα ήταν η συνειδητοποίηση πως η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή από όσο ο καθένας φαντάζονταν. Αυτό έδωσε γρήγορα τη θέση του στην αναζήτηση εχθρών που δεν άργησαν να βρεθούν. Δεν ήταν άλλοι από τους εκπροσώπους του κλάδου της γεωργίας, τους μόνους στους οποίους δεν επιβλήθηκε κανένας περιορισμός. Είναι σίγουρα πολλά τα λεφτά, τόσα ώστε να γίνουν τα στραβά μάτια για τα 4 λίτρα νερού που χρειάζεται ένα και μόνο αμύγδαλο για να μεγαλώσει!!! Ένας διαφορετικός εμφύλιος πόλεμος έχει ξεσπάσει έχοντας από τη μία τους γεωργούς και από την άλλη όλους τους άλλους. Ένας εμφύλιος που αυτή τη φορά δεν ξεκινάει από τις διαφορές απέναντι στο θέμα της δουλείας όπως άλλοτε, αλλά από τις διακρίσεις στο θέμα της χρήσης του πολύτιμου νερού.

Στον τόπο που αντιπροσωπεύει το αμερικανικό όνειρο όσο κανένα άλλο, φυσικό ήταν να παρουσιαστεί μια ευκαιρία ακόμα και μέσα από μια τέτοια κατάσταση. Με το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού υποχρεωμένο να καταναλώνει λιγότερο νερό, ακόμη και αν θέλει να πληρώσει όσο του ζητηθεί για αυτό, οι κλοπές νερού έχουν αρχίσει να γίνονται μέσο πλουτισμού για τον «κλάδο» των ληστών. Οι παράνομες παραγγελίες θυμίζουν  άλλες εποχές. Πυροσβεστικοί κρουνοί, δεξαμενές, βυτιοφόρα, πηγάδια, τεχνητές λίμνες, βρύσες σε αυλές και ό, τι μπορεί να έχει αποθηκευμένες ποσότητες νερού, έχει γίνει στόχος το τελευταίο διάστημα, κάτι που έχει αρχίσει να ανησυχεί σοβαρά την κάθε πλευρά. Ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο και η κλοπή νερού έχει γίνει ένα είδος μόδας. Και όπως το 1917 με την ποτοαπαγόρευση, η μαφία θησαύρισε, βρίσκοντας ευφάνταστους τρόπους να διακινεί και διανέμει το αλκοόλ, έτσι και στο 2015, οι απόγονοι και μιμητές τους δίνουν ρεσιτάλ επινοητικότητας βλέποντας παράλληλα τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να γεμίζουν.

Όπως όμως η φύση «δημιούργησε» για κάποιους αυτή την ευκαιρία, έτσι μπορεί και να την κάνει παρελθόν. Η Καλιφόρνια περιμένει με κομμένη την ανάσα μια βοήθεια από το El Nino και τις καταιγίδες που μπορεί να φέρει. Από τα χιόνια που όλοι εύχονται φέτος να μην έχουν την τραγική, σχεδόν ανύπαρκτη περσινή εικόνα. Μακάρι να γίνει έτσι και ας τελειώσει εδώ για κάποιους το American Dream…