Όταν το Je suis Turkey πάει περίπατο
Πως αλλάζει ο ανθρωπισμός μας όταν από την πόλη του φωτός, τη χώρα του ρομαντισμού και το σατιρικό περιοδικό, οι βομβαρδισμοί μετακομίζουν στην «εχθρική» γειτονική Τουρκία. Από την Αργυρώ Ντόκα
Χθες η Κωνσταντινούπολη βάφτηκε κόκκινη και η αιτία είναι οι βομβαρδισμοί της ISIS. Η έκρηξη σημειώθηκε στο ιστορικό κέντρο της πόλης, στην πλατεία του Sultanahmet, δίπλα στην Αγία Σοφία και το Μπλε Τζαμί. Για ακόμα μια φορά αθώοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, οι άνθρωποι φοβήθηκαν και η ελπίδα γκρεμίστηκε. Για ακόμα μία φορά δείξαμε το «ανθρώπινο» πρόσωπό μας.
Δεν είναι λίγος ο καιρός, που έχει περάσει από τις αντίστοιχες βομβιστικές επιθέσεις της ISIS στη Γαλλία, στο σατιρικό περιοδικό Charlie Ηebdo και το θέατρο Bataclan. Αντίστοιχες επιθέσεις είχαν δεχτεί τότε και άλλες περιοχές του κόσμου, όπως ο Λίβανος και η Βηρυττός. Τότε δεν υπήρχε μέσο ενημέρωσης και ηλεκτρονικό προφίλ στον κόσμο, που να μην μας «βομβαρδίζει» ηλεκτρονικά και αυτό με τη σειρά του για την θερμή υποστήριξη στους πληγέντες. Μηνύματα ελευθερίας, ειρήνης και ανθρωπισμού γέμιζαν τους διαδικτυακούς μας τοίχους, εξάλλου είναι γνωστό πως πλέον η επανάσταση και η αντίσταση γίνονται από τον καναπέ και την οθόνη του υπολογιστή μας.
Που πήγαν όλοι οι Je suis Charlie και Je suis France, francais (με σωστά ή άκρως μαργαριταρένια γαλλικά); Που πήγε η φιλευσπλαχνία τους και ο ανθρωπισμός; Που πήγαν τώρα που αντίστοιχες επιθέσεις είναι ένα βήμα πιο κοντά τους αλλά στην κατά τα άλλα «εχθρική» Τουρκία;
Δεν είναι η λύση η δημοσίευση και ο «χρωματισμός» των διαδικτυακών προφίλ, όχι. Τουναντίον πολλές φορές είναι κοροϊδευτικό και αποτελεί μόνο μόδα! Τι γίνεται όμως όταν δεν ασχολείσαι καθόλου με το πόνο του διπλανού σου; Οι μόνες συζητήσεις, που λαμβάνουν χώρα σε πανελλήνιο επίπεδο, είναι εάν μιλάμε για Κωνσταντινούπολη ή Instanbul, εάν έπρεπε να γίνει για να τιμωρηθούν επιτέλους για την παροχή όπλων στην ISIS και αν τελικά ο Πούτιν πρέπει να τους δώσει ένα μάθημα…. Φυσικά άλλοι το πηγαίνουν αριθμητικά τονίζοντας τον μικρό αριθμό θυμάτων στην προκειμένη περίπτωση. Για αυτούς είμαστε αριθμός, για εμάς είναι νούμερα!
Για ακόμα μια φορά μπράβο στους ανθρώπους. Μπράβο σε εκείνους, που δείχνουν για ακόμα μία φορά το αληθινό τους πρόσωπο, είμαστε μισάνθρωποι και έτσι θα παραμείνουμε. Η ελπίδα για αλλαγή πεθαίνει και μαζί της κάθε ίχνος ανθρωπιάς.
Υ.Γ: Ο χαρακτήρας σου φαίνεται στα εκτός μόδας! Je suis, Tu es m… (διεθνής λέξη πλέον)!
