Περού – Προσκύνημα στις Άνδεις
Corpus Christi. Πολλές χώρες στον κόσμο γιορτάζουν την ημέρα αυτή (φέτος πέφτει για τους Καθολικούς στις 4 Ιουνίου) αλλά καμία όπως το Περού.
Η αντίστοιχη γιορτή με την δική μας του Αγίου Πνεύματος, στην καθολική εκκλησία είναι το Corpus Christi.
Πολλές χώρες στον κόσμο γιορτάζουν την ημέρα αυτή (φέτος πέφτει για τους Καθολικούς στις 4 Ιουνίου) αλλά καμία όπως το Περού.
Η μακρά παράδοση επιβάλει χιλιάδες προσκυνητές να μαζεύονται στις Άνδεις μία εβδομάδα πριν από τη γιορτή για το φεστιβάλ του χιονιού ή Qoyllur Rit’i όπως το αποκαλούσαν παλιά οι ντόπιοι.
Κάτω από την πανσέληνο οι καθολικοί εορτασμοί αναμιγνύονται με προ-χριστιανικές εκδηλώσεις λατρείας.
Η καθολική γιορτή ξεκίνησε στα τέλη του 1700 όταν ο μύθος λέει πως η μορφή του Ιησού εμφανίστηκε σε ένα λόφο μετά από το θάνατο ενός νεαρού αγοριού.
Η «παγανιστική» γιορτή έχει να κάνει κυρίως με τον αστερισμό των Πλειάδων που στο νότιο ημισφαίριο εμφανίζεται και εξαφανίζεται αναπάντεχα και που θεωρούσαν οι ντόπιοι ότι ευλογούν έτσι τη σοδειά.
Η κύρια κατασκήνωση, το λεγόμενο «Καταφύγιο< βρίσκεται στην κορυφή της κοιλάδας Σινακάρα σε ύψος 4.700 μέτρων από το επίπεδο της θάλασσας.
Το μεγάλο υψόμετρο και η απότομη αλλαγή κάνει πολλούς προσκυνητές να προετοιμαστούν πίνοντας τσάι κόκας ή μασώντας φύλλα του ναρκωτικού φυτού.
Κατά τη διάρκεια της πορείας οι προσκυνητές σταματούν για να ανάψουν κεριά και να προσευχηθούν. Όταν φτάσουν στην κατασκήνωση το θέαμα είναι εντυπωσιακό αφού χιλιάδες σκηνές στήνονται και φιλοξενούν μέχρι και εστιατόρια με φρέσκα ψάρια τα οποία μεταφέρονται σε βαρέλια με θαλασσινό νερό τα οποία μεταφέρουν γαϊδούρια. Το μόνο που δεν βρίσκεις είναι αλκοόλ.
Οι πιστοί μεταφέρουν στις πλάτες του σταυρούς και τους εναποθέτουν στην κορυφή του βουνού όπου υπάρχει μόνιμος παγετώνας. Τα παλιά χρόνια όσοι αποτολμούσαν αυτό το εγχείρημα φορούσαν ποδοσφαιρικά παπούτσια για να μη γλιστράνε στον πάγο –πλέον χρησιμοποιούν ορειβατικά σκοινιά και την βοήθεια έμπειρων ορειβατών.
Αφού οι σταυροί μείνουν όλη νύχτα καρφωμένοι στο9ν πάγο, την αυγή μεταφέρονται πίσω στην κατασκήνωση όπου στήνεται μεγάλη γιορτή. Και μετά ξεκινούν οι ετοιμασίες για το ταξίδι στο Ταγιανκάνι.
Μετά από 7 ώρες πορεία μέχρι την περιοχή Γιανακότσα οι πιστοί ξεκουράζονται και το βράδυ ξεκινούν με αναμμένους πυρσούς για την εκκλησία στο χωριό Ταγιανκάνι.
Φτάνουν την αυγή και όλοι μαζί γονατίζουν και προσεύχονται – οι περισσότεροι στον Ιησού Χριστό αλλά και κάποιοι σε παλιότερες θεότητες του βουνού που λατρεύονταν πριν από τον Χριστιανισμό.
