Σε ποιο σημείο της Γης η ώρα πάει 2,5 χρόνια πίσω;
Η θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν βρίσκει εφαρμογή και επαληθεύεται από τους νεότερους μελετητές της.
Η απάντηση στην ερώτηση «τι ώρα είναι;» διαφέρει ανάλογα με το βάθος της Γης. Όλα αυτά σύμφωνα με τη θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν, το οποίο βρίσκει ακριβή εφαρμογή. Το κέντρο της Γης υπολογίζεται πως είναι 2,5 χρόνια νεότερο από το έδαφος που πατάμε. Σύμφωνα με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο χρόνος τρέχει πιο αργά όταν η δύναμη της βαρύτητας μεγαλώνει. Κατά συνέπεια αυτό μας δείχνει πως σε ένα βουνό ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα, αφού η βαρύτητα είναι μικρότερη και η απόσταση από τη Γη μεγαλύτερη.
Αυτό έχει αποδειχτεί και στο παρελθόν με διάφορα πειράματα στο σύστημα GPS, που διαπιστώθηκε πως στους δορυφόρους του συστήματος ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα. Αντίστοιχα, τη δεκαετία του `60 ο Αμερικάνος κβαντικός φυσικός, Ρίτσαρντ Φέινμαν, είχε υπολογίσει ότι η χρονική απόκλιση ανάμεσα στην επιφάνεια και τον πυρήνα της Γης ήταν 1-2 ημέρες.
Στη σύγχρονη εποχή, ο Δρ Ούλριχ Ούγκερχοφ του Πανεπιστημίου του Ώρχους στη Δανία αποφάσισε να διασταυρώσει τις παραπάνω πληροφορίες, ειδικά εκείνη του Ρίτσαρντ Φέινμαν και να την συμπεριλάβει σε ένα σύγγραμμα του. Ξεκίνησε να υπολογίζει τη διαφορά στο βαρυτικό δυναμικό ανάμεσα στο κέντρο της Γης και την επιφάνεια της. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, για κάθε δευτερόλεπτο που περνάει στην επιφάνεια της Γης, ο χρόνος στο κέντρο της υπολείπεται κατά 3 x 10-10 δευτερόλεπτα. Δηλαδή στα τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια ζωής της Γης η σωρευτική διαφορά φτάνει περίπου τον ενάμισι χρόνο.
Παρόλα αυτά, αυτός ο υπολογισμός δεν είναι ακριβής, αν σκεφτούμε πως η Γη δεν είναι ομοιογενής. Αυτό συμπεριέλαβε και το Δρ. Ούγκερχοφ στη μελέτη του, τονίζοντας πως ο πυρήνας της Γης αποτελείται κυρίως από σίδηρο και έχει μεγαλύτερη πυκνότητα από το μανδύα και το φλοιό της. Ο σίδηρος επηρεάζει το βαρυτικό πεδίο, άρα αυτό σημαίνει πως ο χρόνος στον πυρήνα της Γης θα πηγαίνει 2.5 χρόνια πίσω σε σχέση με ένα ρολόι στην επιφάνεια της Γης.