Τα Erdoganomics συνεχίζονται με καθημερινές ανακοινώσεις κόντρα σε κάθε λογική
Η μοναδική οικονομική πολιτική του Ερντογάν οδηγεί την Τουρκία σε οικονομικό αδιέξοδο
Κάποια στιγμή ο Τούρκος Πρόεδρος θα μπει πολύ ψηλά στην λίστα ανθρώπων που θα θέλουν να μελετήσουν την παρανοϊκή και εμμονική οικονομική πολιτική του. Βασιζόμενος στην θεωρία ότι ο υψηλός πληθωρισμός μπορεί να συμπιεστεί προς τα κάτω απλά μειώνοντας τα επιτόκια με προεδρικά διατάγματα, έχει οδηγήσει την τουρκική οικονομία σε ένα αρνητικό σπιράλ υποτίμησης της τουρκικής λίρας και φυσικά στην οικονομική εξαθλίωση μεγάλης μερίδας των χαμηλότερων οικονομικά στρωμάτων της τουρκικής οικονομίας που αποτελούν σταθερά τις τελευταίες δύο δεκαετίες στυλοβάτες του προσωποπαγούς πλέον κόμματός του.
Σήμερα ανακοίνωσε μία θηριώδη ως εξαγγελία, αύξηση του βασικού μισθού κατά 50%, από τις 2.825 τουρκικές λίρες στις 4.250 . Πράγματι είναι μια εντυπωσιακή αύξηση για τα δεδομένα της σύγχρονης οικονομίας αλλά δεν λέει όλη την αλήθεια χωρίς να συνοδεύεται από ένα ακόμη οικονομικό στοιχείο των τελευταίων μηνών.
Αν μετατρέψουμε σε δολάρια τον βασικό μισθό θα δούμε ότι εξαιτίας της διολίσθησης της λίρας από την αρχή του χρόνου η αξία της λίρας έχεις μειωθεί κατά 51% έναντι του δολαρίου. Συνεπώς η πραγματική αύξηση είναι μηδενική σε σχέση με την πραγματική αξία της τουρκικής λίρας. Την ίδια στιγμή η κεντρική τράπεζα της χώρας ανακοίνωσε νέα μείωση των επιτοκίων και 100 μονάδες βάσης κάτι που οδήγησε σε νέα υποχώρηση της λίρας κατά 5% μόνο σήμερα.
Το τουρκικό νόμισμα έχει τις μεγαλύτερες απώλειες μεταξύ των αναδυομένων αγορών το 2021. Το εκρηκτικό αυτό περιβάλλον της ερντογανικής οικονομικής λειτουργίας εμπλουτίζεται με τις ατελείωτες πλέον απομακρύνσεις υπουργών, υφυπουργών και κεντρικών τραπεζιτών που αντιστέκονται ή δεν προσυπογράφουν τις αποφάσεις του, άλλοι δύο υφυπουργοί απομακρύνθηκαν σήμερα.
Μία από τις θεωρίες που λέγονται μεταξύ των παρατηρητών της τουρκικής οικονομίας, είναι η προσπάθεια του Τούρκου Προέδρου μέσω της διαρκούς αυτής υποτίμησης, να δημιουργήσει ένα περιβάλλον πρόσφορο για την εγκατάσταση και μεταφορά της βιομηχανικής παραγωγής μεγάλων ευρωπαϊκών μονάδων που βρίσκονται τώρα κυρίως στην Κίνα και σε άλλες ασιατικές χώρες, και να μετατρέψει την Τουρκία σε μία τοπική υπερδύναμη φτηνής βιομηχανικής παραγωγής προϊόντων για την ευρωπαϊκή αγορά. Ένα μοντέλο ανάπτυξης που βοήθησε τις ασιατικές χώρες να αναπτυχθούν τις τελευταίες δεκαετίες στηριζόμενες στο άφθονο φτηνό εργατικό δυναμικό, στην κεντρικά κατευθυνόμενη λειτουργία της παραγωγής και στο φθηνό τοπικό νόμισμα. Βέβαια εδώ υπάρχει μία ουσιώδη διαφορά με την τωρινή Τουρκία , μιας και είναι πολύ διαφορετική η οικονομική αφετηρία και το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού των ασιατικών χωρών όταν ξεκίνησαν τον εν λόγω μοντέλο, από αυτό της σύγχρονης Τουρκίας που γίνεται μέσω μίας τεράστιας εσωτερικής υποτίμησης και οικονομικής υποβάθμισης κάθε κεκτημένου του τελευταίων ετών.
Η τουρκική οικονομία πιέζεται από τις ανατιμήσεις των εισαγομένων πρώτων υλών για την λειτουργία της βιομηχανικής της παραγωγής , αυξάνοντας το κόστος των παραγομένων προϊόντων που σε συνδυασμό με την αύξηση του κόστους των εισαγομένων καυσίμων και φυσικού αερίου οδηγούν σε εξανέμιση κάθε ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος από την μείωση της αξίας της τουρκικής λίρας . Τουρκικές εταιρείες που δανείζονται ή έχουν χρέη σε ξένο νόμισμα δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους και οι ξένοι οίκοι αξιολόγησης αλλάζουν πλέον σε αρνητική την προοπτική της οικονομίας οδηγώντας τον Τούρκο πρόεδρο να αναζητά σωσίβιο σε ακόμα πιο παράλογες οικονομικές επιλογές.
